Beschrijving
Zelfportret met strohoed – de tweede hoed
Paul Cézanne schilderde zichzelf bijna recht van voren, met het hoofd licht gedraaid. Op zijn hoofd zit een brede strohoed, in krachtig geel geschilderd, met een rand die rechts naar beneden zakt en een donkerdere band om de bol. Een dichte bruine baard bedekt de kaak en het grootste deel van de mond; de ogen kijken naar links. Het onderste derde wordt gevuld door een zeer donker groenzwart jasje. Achter hem is een bleke olijfkleurige wand te zien met grote, zachte bloemvormen. Dit doek, Zelfportret met strohoed (Frans: Portrait de l’artiste au chapeau de paille), meet 34,9 x 28,9 cm, ontstond in 1878 en 1879 en bevindt zich in het Museum of Modern Art in New York. Bij ons herhaalt de hand van een schilder het – een handgeschilderd schilderij op canvas, olieverf op doek, de kleuren in meerdere lagen.
Twee hoeden, zestien jaar uit elkaar
Dit gezicht kent u al – het staat ook op Zelfportret met slappe hoed, alleen is de schilder daar vijfenvijftig jaar oud en draagt hij een slappe vilten hoed. Hier is hij negenendertig of veertig, de baard is nog bruin en niet grijs, en het hoofddeksel is van stro. Twee doeken, dezelfde man, zestien jaar ertussen – en juist aan het hoofddeksel onderscheidt u ze op het eerste gezicht. De catalogue raisonné neemt ze op onder hetzelfde trefwoord.
Behang achter het hoofd
De wand achter de schilder is niet leeg: er lopen grote, zacht getekende bloemvormen over, die de catalogus bij de motieven vermeldt als bloemetjesbehang. Hetzelfde patroon, uit dezelfde tijd, staat ook achter het fruit op Melkbus en appels – daar zijn wij uitgebreider op het behang ingegaan; hier volstaat het dat de achtergrond van dit portret een kamer is en geen studioachtergrond.
Een schilderij dat niet tot de rand reikt
Aan alle vier de kanten stopt de verf voordat ze de rand bereikt: rond het beeld blijft een strook kaal doek over, het breedst links en onderaan. Het schilderij is dus zichtbaar een stuk stof waarop het beeld in het midden is gezet en niet tot het einde is uitgerekt. Hoe de schilder ook binnen het beeld met het onbedekte doek omgaat, laat De populieren nauwkeuriger zien. De datering van dit werk loopt overigens ongewoon uiteen: Rewald dateert het op 1878–1879, terwijl de zoon van de schilder – die ook de eerste bekende eigenaar was – op Vollards archieffoto omstreeks 1883 noteerde.
Omdat het origineel klein is, ziet dit doek er in grotere formaten anders uit dan in het museum: streken die daar fijn zijn, worden hier brede vlakken geel en donkergroen. Daarom komt het goed uit als zelfstandig stuk op een smallere wand, in een gang of tussen boekenkasten. Omdat het doek staand is, begint het kleinste formaat bij 41 x 50 cm en meet het grootste 149 x 180 cm. Elke tussenliggende maat spannen wij als formaat op maat op een houten spieraam op, en hoe het er ingelijst uitziet, laat onze 3D-app vooraf zien – de app is uitsluitend bedoeld om een lijst te kiezen. Bij onze handgeschilderde reproducties is dit een van de twee gezichten van de schilder.
- Onderwerp: Zelfportret met strohoed, Paul Cézanne, 1878–1879, Museum of Modern Art, New York
- Techniek: handgeschilderd schilderij, olieverf op doek, reproductie
- Formaten: 15 formaten, desgewenst ook een formaat op maat
- Goed om te weten: hetzelfde gezicht keert zestien jaar later terug onder een ander hoofddeksel









































