Beschrijving
De zwarte varkens – volgens het museum keren deze figuren terug
Op De zwarte varkens (Frans: Les Cochons noirs) van Paul Gauguin is de lucht diepblauw, en van links buigt de lichte stam van een palm eroverheen, die zijn bladeren spreidt. In het midden staat een open loods met een groot strooien dak; daaronder staan een vrouw in een witte jurk en nog een figuur in de schaduw. Rechts vooraan zit een vrouw in een wit bovenstuk en een roodoranje omslagdoek, met de kin op de hand, en achter haar een figuur in het geel. In het gras vooraan staan twee kleine zwarte varkens. Links graast een bruin paard met gebogen hoofd. Rechts van het midden rijst een hoge, roodachtige gesneden paal naar de lucht. Rechtsonder staat de signatuur met het jaartal. Het werk bevindt zich in de Hongaarse Nationale Galerij in Boedapest, onder inventarisnummer 355.B; het ontstond in 1891.
Volgens het museum zijn deze figuren van andere doeken bekend
Het museum vermeldt over dit werk iets wat het controleren waard is en ook te controleren valt: de figuren op dit doek zijn bekend van andere werken van de schilder en zijn hier in een nieuwe, schilderachtige samenstelling geplaatst. Het schilderij is dus geen verslag van een bepaalde middag, maar een schikking van figuren die al eerder waren gebruikt. Wie zijn andere Tahitiaanse taferelen kent, komt ze hier opnieuw tegen.
Twee ervan vindt u ook in ons aanbod
Dat kunt u bij ons nagaan. Het paard met gebogen hoofd dat aan de rand graast, verschijnt in vrijwel dezelfde houding op een ander Tahitiaans doek uit deze jaren. De vrouw met de kin op de hand, die rechts vooraan zit, herhaalt een houding die dezelfde schilder ook elders gebruikt. Beide werken zijn onderaan deze pagina gelinkt, zodat u zelf kunt vergelijken.
Wat gebeurt er eigenlijk in het tafereel?
Bijna niets. De varkens wroeten in het gras, het paard graast, één vrouw staat, twee zitten. Niemand kijkt naar ons, behalve de zittende vrouw vooraan, en zelfs zij kijkt langs ons heen. Het tafereel is daardoor meer een inventaris van een plek dan een verhaal: een opsomming van wat er is, zonder gebeurtenis die het met elkaar verbindt.
Een hoge gesneden paal
Rechts van het midden staat een smalle, roodachtige paal met gesneden vormen, die hoger reikt dan het dak. Wat hij precies voorstelt, valt uit het schilderij niet op te maken, en daarom geven wij hem geen naam; beschrijven wat te zien is en bepalen wat het is, zijn niet hetzelfde. Wel is te zien dat hij van hout is en door mensenhanden is gemaakt.
Met de hand geschilderd, streek voor streek
Onze olieverfschilderijen op canvas ontstaan uitsluitend met de hand, streek voor streek. Bij dit motief is de lucht het moeilijkst: het blauw is krachtig en egaal, maar moet levendig blijven, anders verliezen de palmen ervoor hun diepte. Vóór verzending ontvangt u een foto van het voltooide schilderij ter goedkeuring. Een reproductie van het schilderij wordt bij ons altijd opnieuw geschilderd en nooit gedrukt.
- Onderwerp: een Tahitiaans erf met een strooien loods, twee zwarte varkens en zittende figuren.
- Techniek: olieverf op doek, een krachtig blauwe lucht boven het groen.
- Formaten: staand formaat, van 40 x 50 cm tot 160 x 200 cm; vaak gekozen worden 72 x 90 cm en 87 x 110 cm.
- Goed om te weten: volgens het museum komen de figuren van dit doek ook op andere werken voor.
Vergelijk zelf: Landschap met een paard op de weg, Te faaturuma (Peinzende vrouw) en Twee Tahitiaanse vrouwen. Het museum geeft de afmetingen op als hoogte maal breedte: 92,5 x 72,2 cm.









































