Beschrijving
Vier Bretonse boerinnen – het museum noemt dit doek een sleutelwerk
Vier jonge vrouwen staan bij een lage stenen muur en praten met elkaar. Alle vier dragen grote witte kappen met omgeslagen randen; een van hen staat naar ons toe gekeerd, met de handen in de zij en een gestreepte schort, aan de linkerrand staat er een in profiel met een rode rok, en rechts buigen er twee naar elkaar toe. De grond is geelachtig groen, langs de muur groeien struiken met roze en rode bloemen, rechts rijst een dunne boom op. De kleuren zijn licht, de penseelstreken kort en in een gelijkmatige orde gezet. Onderaan in het midden is in rood een signatuur met jaartal geschilderd. Het werk (Frans: Quatre Bretonnes) bevindt zich in de Neue Pinakothek in München onder inventarisnummer 8701; het ontstond in 1886.
Het museum noemt het een sleutelwerk in de ontwikkeling van de schilder
De museumbeschrijving spreekt over dit doek niet als over een tafereel, maar als over een keerpunt: in dit sleutelwerk van zijn ontwikkeling is al belangstelling voor vlakke, decoratieve waarden te zien. Volgens de beschrijving ging het de schilder er niet om de muur en de figuren in een uitgesproken lichamelijkheid weer te geven en zo duidelijke ruimtelijke verhoudingen te scheppen. Wat ontstaat, is iets anders: een schikking van vormen over het vlak.
Waar ziet u dat het best?
De beschrijving noemt ook waar: in de hele compositie van het schilderij, en daarnaast in de ronde vormen van de witte kappen en in de gedessineerde rokken. Juist die kappen zijn de lichtste en grootste gesloten vormen op het doek; het oog ziet ze als een patroon voordat het ze als hoofddeksels herkent. Hetzelfde geldt voor de strepen op de schort en voor de bloemen bij de muur.
Impressionisme dat zich al ordent
Het museum voegt eraan toe dat de impressionistische herkomst van de schilder te herkennen is aan het ongekunstelde motief, aan de lichte kleuren en aan de kleine penseelstreken. Die streken zijn hier echter, zoals de beschrijving zegt, opvallend geordend en opgenomen in een bijna tapijtachtig systeem. Dit is dus impressionistisch vakmanschap dat al door een ander doel wordt gestuurd.
Een muur die de percelen omzoomt
De beschrijving verklaart ook het voorwerp waarbij de vrouwen staan: het is een van die kenmerkende lage muren waarmee in Bretagne de percelen worden omzoomd. Op het doek loopt die muur schuin en zet hij de figuren op een rij, zonder hen van ons te scheiden.
Met de hand geschilderd, streek voor streek
Olieverfschilderijen op canvas ontstaan bij ons uitsluitend met de hand, streek voor streek. Bij dit motief zijn de witte kappen het moeilijkst: ze zijn opgebouwd uit blauwachtige, grijze en geelachtige tinten die van elkaar gescheiden moeten blijven, anders vervallen ze tot een vlak wit en verliest het schilderij zijn sterkste patroon. Vóór verzending ontvangt u ter goedkeuring een foto van het voltooide schilderij. Een kunstschilderij wordt bij ons altijd opnieuw geschilderd en nooit gedrukt.
- Onderwerp: vier vrouwen in Bretonse klederdracht bij een lage stenen muur.
- Techniek: olieverf op doek, lichte kleuren en korte, geordende penseelstreken.
- Formaten: liggend formaat, van 40 x 32 cm tot 200 x 160 cm; veelgekozen zijn 80 x 64 cm en 100 x 80 cm.
- Goed om te weten: het museum noemt het doek een sleutelwerk in de ontwikkeling van de schilder.
Wat er later in Bretagne ontstond, laten Bretonse boerinnen, Dansende Bretonse meisjes, Pont-Aven en Het hek (La barrière) zien. De museumbeschrijving geeft de maat op als hoogte maal breedte: 71,8 x 91,4 cm.









































