Beschrijving
Het bassin van Argenteuil is een handgeschilderde reproductie van een riviergezicht van Claude Monet dat het museum dateert op omstreeks 1872: een schaduwrijke bomenrij loopt langs een pad naar het water, daarover wandelen figuren met parasols, en aan de overkant van het bassin staat een houten badhuis met een opschrift. Het origineel meet 81 x 60 cm, is olieverf op doek en bevindt zich in het Musée d’Orsay in Parijs onder inventarisnummer RF 2010; het kwam daar in 1911 terecht met het legaat van graaf Isaac de Camondo. Wij schilderen het in acht formaten of op uw maat, met een foto van het voltooide schilderij ter goedkeuring vóór verzending.
| Titel: | Het bassin van Argenteuil |
| Andere titels: | Le Bassin d’Argenteuil · The Argenteuil Basin |
| Schilder: | Claude Monet (1840–1926) |
| Jaar van ontstaan: | Omstreeks 1872 (het museum schrijft “vers 1872”, dus een benadering) |
| Afmetingen van het origineel: | 81 cm x 60 cm |
| Oorspronkelijke techniek: | Olieverf op doek |
| Stijl: | Impressionisme |
| Locatie: | Musée d’Orsay, Parijs (inventarisnummer RF 2010) |
| Onze reproductie: | Met de hand geschilderd in olieverf op canvas, acht formaten of op maat |
Het bassin van Argenteuil – Claude Monet
Wat is er op het doek te zien?
Het doek is liggend en de lucht neemt bijna de hele bovenste helft in: witte stapelwolken pakken zich samen boven een bleek blauw en lossen naar rechts op in kleine vlekken. De onderste helft wordt gedragen door de oever. Langs de linkerrand staat een rij hoge bomen, de stammen op één lijn als zuilen, terwijl de kruinen brede dwarse schaduwen over het zandpad werpen. Over het pad lopen kleine figuren: twee in lichte kleding met parasols, naast hen een donkerder mannenfiguur. Een grasberm loopt af naar het water en daarop zitten twee figuren. Vlak bij het water ligt een lege donkere boot, op het droge getrokken. Rechts van het midden ligt op het water een tweede boot met mensen, van wie er een een parasol vasthoudt, en daarnaast is een lage aanlegsteiger afgemeerd. Helemaal rechts staat een houten gebouw op het water met een wit opschrift, waarop de beginletters van het woord BAINS te zien zijn: een badhuis dus. Op de achtergrond, aan de overkant van het water, trekken witte zeilen voorbij, liggen een lage brug op pijlers, een torentje en een fabrieksschoorsteen met een donkere rookpluim. Linksonder staat de signatuur “Claude Monet”.
Waarom neemt de lucht zoveel ruimte in?
Omdat het tafereel in werkelijkheid over licht op het water gaat, en dat licht komt van boven. Monet legt de horizon laag, onder een derde van de hoogte, en laat alles daarboven aan de wolken. Het gevolg is dat oever, bomenrij en badhuis samengedrukt worden tot één horizontale strook die over de hele breedte loopt – en juist die strook draagt alles wat er gebeurt. Dit olieverfschilderij is daardoor rustig, hoewel er veel kleine gebeurtenissen in zitten: wandelen, roeien, baden, verkeer over de brug. Niets daarvan vraagt om aandacht voor zichzelf. De bomen langs de linkerrand zijn het enige wat tot aan de bovenrand reikt, en juist daardoor drijft het tafereel niet weg.
Wat betekent het tafereel?
Argenteuil was toen een plaats voor de zondag: de trein bracht de Parijzenaars de stad uit, de rivier bood hun zeilen, roeien en een badhuis. Monet kwam er in 1871 en bleef tot 1878, en dit tafereel is het uitzicht vanaf zijn eigen oever. Op hetzelfde doek staat echter een fabrieksschoorsteen, en ook de brug is nieuw. De schilder verbergt ze niet en zet ze ook niet op de voorgrond; beide horen eenvoudig bij de plek. Een impressionistisch schilderij uit deze periode doet vaak precies dat: in plaats van een verhaal toont het een middag waarop vrije tijd en industrie dezelfde oever delen.
Waar stond Monet?
Op de linkeroever, op het wandelpad onder de bomenrij, met uitzicht over het brede deel van de rivier dat de bewoners het bassin noemden. Daarom staat de bomenrij zo dichtbij dat de onderrand haar doorsnijdt, terwijl het badhuis klein en ver weg is. Het museum vermeldt de plaats van ontstaan niet apart – het vermeldt titel, techniek, afmetingen en wijze van verwerving – dus beweren wij over het precieze standpunt niet meer dan het tafereel zelf vertelt: de schilder stond op het pad, niet op het water.
Wat zegt de beschrijving van het museum?
Het Musée d’Orsay vermeldt het werk onder de titel Le Bassin d’Argenteuil, als olieverf op doek, met inventarisnummer RF 2010. De datering noteert het museum als “vers 1872” – dus omstreeks 1872 en niet vast 1872. Bij ons staat in de tabel de breedte eerst, daarom lezen wij 81 x 60 cm. Die maat kwam eerder niet overeen met die van het museum, maar wel precies met een van onze eigen formaten, en daarom hebben wij haar naar de bron gecorrigeerd. Ook Wikidata noemt een breedte, 80 cm; waar museum en database uiteenlopen, geldt het museum. Als wijze van verwerving staat het legaat van graaf Isaac de Camondo uit 1911 vermeld.
Het motief in Monets werk in ons aanbod
Let op bij de naam: de titel Le Bassin d’Argenteuil dragen meerdere doeken van Monet, en ze lijken niet op elkaar. In de Dublinse National Gallery of Ireland hangt een doek uit 1874 van 65 x 55 cm dat Het bassin van Argenteuil met één zeilboot wordt genoemd – een herfsttafereel waarin goudoranje bomen de rechter twee derde vullen, terwijl links één klein zeil boven bewegend blauw water staat. Geen bomenrij, geen pad, geen badhuis, geen brug. Hetzelfde geldt voor een doek uit dezelfde familie in het Amerikaanse RISD Museum, waar de zeilboten stilliggen voor een dicht groen bos. Ons doek is het enige met het wandelpad en het badhuis. Op hetzelfde stuk rivier spelen ook andere motieven van Monet uit ons aanbod: Afgemeerde boten bij Petit-Gennevilliers toont de afgemeerde vaartuigen van dichtbij, De spoorbrug bij Argenteuil en De brug bij Argenteuil de beide constructies over de rivier, en Wandeling bij Argenteuil dezelfde oever zonder water. Het drukke badhuis aan de Seine bij Bougival, in de zomer van 1869 geschilderd met boten, wandelaars en zwemmers, ziet u in Baders bij La Grenouillère.
Hoe ontstaat onze handgeschilderde versie?
Wij schilderen het werk met het penseel in olieverf op doek, opgespannen op een houten spieraam – niets is gedrukt en niets is vooraf klaargemaakt. Bij dit motief zit het meeste werk in de lucht en in de schaduwen: de wolken moeten zacht blijven en in één keer worden neergezet, anders verstarren ze, en de dwarse schaduwen op het pad moeten sterk genoeg zijn om het pad als zonovergoten te laten lezen. De kleine figuren worden als laatste geschilderd, met een fijne punt, omdat een te grote streek ze meteen ouder maakt. Een foto van uw doek krijgt u hoe dan ook vóór verzending: een reproductie die u niet zou goedkeuren, verlaat onze werkplaats niet.
Welk formaat voor welke muur?
Kort antwoord: 80 x 60 cm boven een ladekast, 100 x 75 cm boven de bank, 150 x 110 cm voor een grote lege muur. Er zijn acht formaten. 50 x 40 cm en 65 x 49 cm passen in een gang, een trappenhuis of een smalle ruimte tussen deuren. 70 x 55 cm en 80 x 60 cm zijn gebruikelijke formaten boven een ladekast, een bureau of een bed in de logeerkamer. 90 x 70 cm en 100 x 75 cm zijn de formaten die boven een driezitsbank of bank het natuurlijkst staan. 120 x 90 cm en 150 x 110 cm zijn voor een woonkamer met een hoge muur of voor een eetkamer. Goed om te weten: ons formaat 80 x 60 cm verschilt in de breedte maar één centimeter van het origineel, en heeft dus praktisch de ware grootte. Als schilderij voor de woonkamer verdraagt dit motief warm en koel licht, omdat er tegelijk een blauwe lucht en een warm zandpad in zitten.
Op welke hoogte hangt u het schilderij? Met het midden van het doek op ongeveer 150 cm van de vloer. De lage horizon hoort onder ooghoogte te blijven, anders drukt de lucht naar beneden en verliest het pad zijn diepte.
Formaat op maat, spieraam en lijst
Past geen van de acht formaten in uw ruimte, dan schilderen wij het werk in een formaat dat u zelf bepaalt – geeft u ons de breedte en de hoogte door, dan noemen wij u de prijs en de doorlooptijd. Een schilderij op maat is ook de enige manier om precies de verhouding 81 op 60 te krijgen. Het doek is opgespannen op een houten spieraam en de randen zijn beschilderd, dus ziet het er ook zonder lijst niet onaf uit. Bij het motief past een warm houten lijstprofiel of een smalle gouden lijst, die het zandpad voortzet; een koele zilveren lijst sluit hier de lucht af en ontneemt het tafereel de zomer.
Hoe verloopt de levering en welke garantie krijgt u?
Het schilderij op canvas reist naar Nederland, België en de meeste EU-landen, verpakt in beschermfolie en in stevige verpakking, bij de grootste formaten in een passend grote kist. De doorlooptijd is 15 tot 45 dagen, bij het formaat 150 x 110 cm dichter bij de bovengrens. Een foto van het voltooide schilderij krijgt u vóór verzending: klopt er iets niet, dan passen wij het aan zolang het werk nog in onze werkplaats is. Andere motieven van Monet vindt u op de pagina Claude Monet; over hoe kunst aan de muur ontstaat, schrijven wij op onze blog.
Kiest u het schilderij niet voor uzelf en weet u niet welk formaat het juiste is, dan is er een cadeaubon: de ontvanger kiest zelf het formaat en het motief.
Veelgestelde vragen
Waar hangt het origineel?
In Parijs. Het bevindt zich in het Musée d’Orsay onder inventarisnummer RF 2010; het kwam in 1911 in het museum met het legaat van graaf Isaac de Camondo.
Staan er mensen op het doek?
Ja, maar niemand met een naam. Over het pad lopen wandelaars met parasols, twee figuren zitten in het gras en in de boot op het water zit een kleiner gezelschap. De beschrijving van het werk noemt ze niet bij naam, en wij doen dat ook niet.
Wat zegt het schilderij in één zin?
Dat een zondagmiddag aan de Seine tegelijk een wandeling, zeilen en een fabrieksschoorsteen kan zijn – en dat zich dat zonder woorden laat schilderen.
Is het origineel te koop en wat is het waard?
Het is niet te koop. Het werk maakt al sinds 1911 deel uit van een openbare Franse collectie, en een waarde noemen wij niet.
- Onderwerp. Een schaduwrijke bomenrij langs het pad op de linkeroever van de Seine, wandelaars met parasols, een lege boot op de oever, een badhuis met het opschrift BAINS aan de overkant van het water en een brug en een fabrieksschoorsteen op de achtergrond.
- Origineel. Olieverf op doek, 81 x 60 cm, omstreeks 1872; Musée d’Orsay, inventarisnummer RF 2010, legaat van graaf Isaac de Camondo, 1911.
- Onze versie. Acht formaten van 50 x 40 tot 150 x 110 cm of op uw maat; het formaat 80 x 60 cm verschilt één centimeter van het origineel.
- Goed om te weten.









































