Beschrijving

Populieren is een handgeschilderde reproductie van het doek dat Claude Monet in 1891 schilderde: vier slanke bomen rijzen over de volle hoogte van het vierkante doek op, en daarachter wijkt de bomenrij langs de rivier de Epte bij Giverny in de verte terug. Het origineel meet 81,6 x 81,9 cm, is olieverf op doek, linksonder gesigneerd en gedateerd “Claude Monet 91”, en bevindt zich onder inventarisnummer 29.100.110 in het Metropolitan Museum of Art in New York. Bij ons ontstaat het in acht vierkante formaten van 60 x 60 cm tot 180 x 180 cm of op uw maat, met een foto van het voltooide schilderij ter goedkeuring vóór verzending.
| Titel: | Populieren |
| Andere titels: | De vier bomen · The Four Trees · Les Quatre Arbres |
| Schilder: | Claude Monet (1840–1926) |
| Jaar van ontstaan: | 1891, gesigneerd “Claude Monet 91” linksonder |
| Afmetingen van het origineel: | 81,6 cm x 81,9 cm |
| Oorspronkelijke techniek: | Olieverf op doek |
| Stijl: | Impressionisme |
| Locatie: | Metropolitan Museum of Art, New York (inventarisnummer 29.100.110) |
| Onze reproductie: | Met de hand geschilderd in olieverf op doek, acht vierkante formaten of op maat |
Populieren – Claude Monet
Wat is er op het doek te zien?
Het doek is vierkant; over de volle hoogte rijzen vier zeer slanke stammen op, op bijna gelijke afstand van elkaar. Ze zijn geschilderd als smalle donkerbruine en paarse verticalen, waaraan blauwige plukken blad hangen; geen ervan houdt onder de bovenrand op – alle vier lopen ze door. De lucht erachter is bleek blauwgroen en niet glad: ze is in korte, duidelijk zichtbare streken opgezet. Links op de achtergrond ligt een massa goudgeel herfstblad, het enige warme vlak in het tafereel. Over de onderste helft loopt een brede, schuine band van donkerblauwe en paarse streken die naar rechts toe daalt: dat is dezelfde bomenrij, die langs de rivier in de verte terugwijkt. Daaronder ligt het water, bleekgroen en roze, waarin de stammen zich als zachtere verticalen naar beneden voortzetten; onderaan in het midden staat een kleine groene struik.
Waar en wanneer is het tafereel ontstaan?
Aan de Epte bij Giverny, in de zomer en de herfst van 1891, buiten en naar de natuur – en plein air. Het Metropolitan Museum vermeldt in zijn beschrijving dat Monet die zomer en herfst een hele reeks gezichten op deze populieren schilderde; sommige doeken maakte hij vanaf de oever, dit doek echter vanuit een platbodem die speciaal was uitgerust met gleuven voor meerdere doeken tegelijk. Hoeveel van zulke gezichten er waren, vertellen de bronnen niet eensluidend – ze noemen drieëntwintig of vierentwintig doeken –, en de beschrijving van het museum noemt geen aantal. De werkwijze was meedogenloos: aan één doek werkte hij alleen zolang het effect duurde dat hij zocht, daarna legde hij het weg en nam hij het volgende. Daarom is elk doek een ander moment van dat seizoen. Juist die werkwijze in series is wat een impressionistisch schilderij aan de schilderkunst toevoegt: niet het motief, maar de tijd.
Waarom is dit doek belangrijk?
Om twee redenen, die allebei in de bronnen van musea staan. De eerste is het lot van de bomen zelf: het dorp Limetz aan de andere oever van de Epte besloot de populieren op een veiling als hout te verkopen, en de schilder greep in om de reeks te kunnen voltooien. Het Metropolitan Museum schrijft dat hij een plaatselijke houthandelaar betaalde om de bomen te laten staan tot hij klaar was; de Scottish National Gallery in Edinburgh, die een ander doek uit dezelfde reeks bezit, beschrijft hetzelfde voorval iets anders – dat Monet de bomen samen met een houthandelaar op de veiling kocht. Wij noemen beide versies juist omdat ze van elkaar verschillen. De tweede reden betreft de tentoonstelling: de populieren werden, net als de hooimijten, voor het eerst als reeks getoond, en vijftien ervan hingen in 1892 op een tentoonstelling in Parijs. De reproductie die wij schilderen, gaat dus terug op een van de eerste cycli waarin het geheel telde.
Wat betekent het tafereel?
Dezelfde bomenrij staat twee keer op het doek, en in twee schalen tegelijk. De vier stammen vooraan zijn afzonderlijk, meetbaar, bijna architectonisch; dezelfde rij bomen op de achtergrond is nog maar een band van kleur zonder afzonderlijke vormen. Juist daardoor oogt het tafereel dieper dan men van een vierkant zou verwachten – de afstand wordt gedragen door het verschil tussen tekening en massa, niet door perspectief en niet door een horizon. De lucht is geen achtergrond, maar een gelijkwaardig vlak, geschilderd met dezelfde dichtheid van streken als het blad. Omdat de bomen zich in de weerspiegeling voortzetten, is de onderste helft even vol als de bovenste en vindt het oog nergens rust. Zo’n olieverfschilderij is daarom ook een oefening in evenwicht tussen warm en koel: goudgeel links, blauwpaars door het midden, bleekgroen bovenaan.
De weg van het werk van de schilder naar het Metropolitan
De beschrijving van het museum noemt vier schakels vóór het legaat – twee kunsthandels en twee particuliere eigenaren – en niet meer. Het eerste is de kunsthandel Knoedler in New York, die het werk tot 1893 had onder voorraadnummer 7287; op zijn veiling bij de American Art Association in New York werd het op 14 april 1893 verkocht onder de titel “The Four Trees (Poplar Series)” voor 1.175 dollar. Koper was de galerie Durand-Ruel in New York, die het doek onder voorraadnummer 1063 registreerde en het op 12 januari 1895 aan het echtpaar Havemeyer verkocht. De heer en mevrouw H. O. Havemeyer bezaten het van 1895 tot de dood van de man in 1907, daarna Louisine W. Havemeyer alleen tot haar eigen dood in 1929. In datzelfde jaar kwam het met haar legaat in het Metropolitan Museum, waar het vandaag in zaal 819 hangt. Waar het vóór 1893 was, vermeldt de beschrijving niet, en daarom vermelden wij het ook niet.
Populieren tussen de andere boommotieven in ons aanbod
Uit dezelfde reeks en van hetzelfde stuk rivier is het doek “Poplars on the Epte”, dat zich onder inventarisnummer NG 1651 in de Scottish National Gallery in Edinburgh bevindt; het meet 82 x 81,4 cm en is dus bijna precies even vierkant als dit doek, en juist daarom worden de twee het makkelijkst verwisseld. Dezelfde bomenrij in staand formaat, van grotere afstand en met de bocht zichtbaar, ziet u op Een rij populieren. Bomen aan het water als groep staan op De wilgen, een enkele boom op Treurwilg. Neemt het water de hoofdrol over en blijven de bomen alleen als weerspiegeling over, dan ontstaat Ochtend aan de Seine bij Giverny.
Hoe ontstaat onze handgeschilderde versie?
Dit is een schilderij op canvas dat ontstaat met penseel en olieverf, niet met een printer. Op de eerste foto staat het voltooide doek op een houten ezel in onze werkplaats, tussen stalen van lijstprofielen aan beide kanten: nog zonder lijst en al opgespannen, vlak voor de laatste controle; zo ontstaat ook uw exemplaar, en zo wordt het vóór verzending gefotografeerd. Te zien is ook wat een druk niet kan. De blauwe band van boomkruinen is dik en beweeglijk opgezet, de lucht in dunnere, rustigere streken, en daarom verandert de band van kruinen meer dan de lucht wanneer u erlangs loopt. Een druk legt de kleur in een gelijkmatig dunne laag en is daardoor overal even glad. Omdat het handwerk is, verschilt elk exemplaar een beetje en is elke handgeschilderde kopie op zichzelf.
Welk formaat voor welke muur?
Kort antwoord: 82 x 82 cm als u het formaat wilt dat het dichtst bij het origineel ligt – 4 mm breder en 1 mm hoger dan het origineel –, en 100 x 100 cm boven de bank. Er zijn acht vierkante formaten. 60 x 60 cm en 70 x 70 cm horen in de hal, in het trappenhuis of op een smallere muur tussen deuren; 82 x 82 cm ligt het dichtst bij het origineel, dat 81,6 x 81,9 cm meet, en is daarom de getrouwste keuze; 90 x 90 cm en 100 x 100 cm zijn gebruikelijk boven een ladekast of bij de eettafel en de meest gekozen maat wanneer het een schilderij voor de woonkamer is; 120 x 120 cm, 150 x 150 cm en 180 x 180 cm zijn bedoeld voor grote muren, waar de verticalen hun echte hoogte krijgen. Omdat het blauw en het goud krachtig zijn, verdraagt dit stuk kunst aan de muur ook een gekleurde wand, maar het best komt het uit op wit. Het oogt het rustigst midden op de muur.
Op welke hoogte hangt u het schilderij: met het midden van het doek op 145 tot 150 cm van de vloer, boven een bank 15 tot 25 cm boven de rugleuning.
Formaat op maat, spieraam en lijst
Past geen van de acht formaten bij uw ruimte, dan schilderen wij het werk in een maat die u zelf bepaalt – geef ons de breedte en de hoogte door, dan noemen wij de prijs en de doorlooptijd. Een schilderij op maat behoudt de verhouding van de zijden: wordt het vierkant in de breedte uitgerekt, dan zijn de stammen niet langer slank. Het doek is opgespannen op een houten spieraam en de zijkanten zijn beschilderd, zodat het ook zonder lijst niet onaf oogt. Voor de lijst gebruikt u onze 3D-app – de app is uitsluitend bedoeld om een lijst te kiezen en toont het werk niet in uw ruimte. Wilt u zien hoe het schilderij er op uw eigen muur uitziet, dan kan dat met onze aparte dienst, het voorbeeld op uw muur.
Levering en garantie
Het werk wordt op bestelling geschilderd door onze schilders, en daarom is de doorlooptijd 15 tot 45 dagen, bij de grootste formaten dichter bij de bovengrens. Wij versturen het opgespannen op een spieraam, verpakt in beschermfolie en in een stevige verpakking, en ingelijst als u een lijst hebt gekozen. Vóór verzending krijgt u een foto van het voltooide schilderij ter goedkeuring: klopt er iets niet, dan passen wij het aan zolang het werk nog bij ons is. Voor elke bestelling geldt ons retourbeleid. Andere motieven van Monet vindt u op de pagina Claude Monet, en over de schilder en het kiezen van motieven schrijven wij op ons blog.
Kiest u het schilderij niet voor uzelf en weet u niet welk formaat het juiste is, dan is er een cadeaubon: de ontvanger kiest zelf het formaat en het motief.
Veelgestelde vragen
Waar hangt het origineel?
In het Metropolitan Museum of Art in New York, onder inventarisnummer 29.100.110, in zaal 819.
Staan er mensen op het doek?
Nee. Alleen vier populieren, de bomenrij, het water met weerspiegelingen en een kleine struik – geen personen en geen gebouwen.
Wat zegt het werk, in één zin?
Dat dezelfde bomenrij twee keer op één doek staat – vooraan als vier getekende verticalen, op de achtergrond als een band van kleur zonder vormen.
Hoeveel schilderijen van populieren heeft Monet geschilderd?
Meer dan twintig. In 1891 schilderde hij de rij populieren langs de Epte bij Giverny steeds opnieuw, in verschillend licht en in verschillende seizoenen, en vijftien doeken werden in 1892 samen in Parijs tentoongesteld.
- Onderwerp. Vier slanke stammen over de volle hoogte van het vierkante doek, een schuine blauwpaarse band van boomkruinen door het midden, onderaan water met weerspiegelingen.
- Origineel. Olieverf op doek, 81,6 x 81,9 cm, 1891, linksonder gesigneerd, Metropolitan Museum of Art, inventarisnummer 29.100.110.
- Onze versie. Acht vierkante formaten van 60 x 60 tot 180 x 180 cm of op maat; 82 x 82 cm is 4 mm breder en 1 mm hoger dan het origineel.
- Goed om te weten. Het dorp Limetz besloot de populieren op een veiling als hout te verkopen, en de schilder greep in om de reeks te kunnen voltooien.









































