Beschrijving
Boerinnen aan het werk is een vroeg schilderij van Seurat uit 1882–83: twee vrouwen, voorovergebogen over het werk op het veld. Het origineel meet 46 x 38,7 centimeter, is olieverf op doek en bevindt zich in het Solomon R. Guggenheim Museum in New York, in de stichtingscollectie van het museum. Bij ons ontstaat het als handgeschilderd schilderij, in acht formaten of op uw maat, en vóór verzending sturen wij u de foto van het voltooide schilderij ter goedkeuring.
| Titel: | Boerinnen aan het werk |
| Andere titels: | Paysannes au travail · Farm Women at Work |
| Schilder: | Georges Seurat (Parijs 1859–1891) |
| Jaar van ontstaan: | 1882–83 |
| Afmetingen van het origineel: | 46 cm x 38,7 cm |
| Oorspronkelijke techniek: | Olieverf op doek |
| Stijl: | Vroege studie van het platteland – kruiselingse streken, nog vóór de stippen; de schilder noemde zijn methode zelf chromoluminarisme |
| Locatie: | Solomon R. Guggenheim Museum, New York (stichtingscollectie van Solomon R. Guggenheim, schenking) |
| Onze reproductie: | Met de hand geschilderd in olieverf op doek, 8 formaten van 46 x 38 cm tot 150 x 120 cm, op maat op aanvraag |
Boerinnen aan het werk – Georges Seurat
Wat is er op het schilderij te zien?
Twee vrouwen aan het werk op het veld, voorovergebogen over een rij. Dat zegt de titel die het museum zelf gebruikt al, en precies zoveel beweren ook wij over het tafereel. Het schilderij is klein – 46 x 38,7 centimeter – en de twee figuren erin zijn niet als portret neergezet; het is de arbeid die op de voorgrond staat.
Het museum rekent dit werk tot de kleine werken van het platteland waarin Seurat pas dichter komt bij datgene waarom wij hem kennen. Kunst aan de muur uit deze jaren is geen tafereel dat u wil overtuigen; het is een oefening in hoe men licht op het doek krijgt, en een tafereel van het veld was daarvoor genoeg.
De kruiselingse streek vóór de stip
Het museum beschrijft de streek nauwkeurig: het gaat om kruiselingse penseelstreken, en juist die verraden in deze kleine werken van het platteland zijn eerste proeven met het ontleden van kleur. De kleur is dus nog niet in stippen verbrokkeld, maar al wel opgesplitst – aangebracht in afzonderlijke richtingen die elkaar overlappen.
Daarom is dit schilderij interessant voor iedereen die Seurat alleen van de stippen kent. De pointillistische techniek verscheen niet plotseling; ze ontstond uit deze kruiselingse verfopbouw die u hier ziet, en tussen het een en het ander liggen enkele jaren werk.
Chromoluminarisme – het eigen woord van de schilder
Het museum vertelt iets wat u in winkels zelden leest: Seurat noemde zijn methode zelf chromoluminarisme, omdat het naast elkaar zetten van afzonderlijke tinten een sterker effect van licht zou geven. Het woord dat wij vandaag gebruiken, is niet het zijne – volgens het museum werd het door hedendaagse critici bedacht.
Die twee woorden zijn pointillisme en neo-impressionisme. Beide zijn ingeburgerd en beide gebruiken ook wij, omdat mensen erop zoeken; maar wilt u weten hoe de schilder zelf over zijn werk dacht, dan is het eerste woord het juiste. Het gaat over licht, niet over stippen.
Het museum voegt er ook aan toe wat hem daartoe bracht: de theorieën over kleur, optica en waarneming die Michel-Eugène Chevreul, Ogden Rood en Charles Henry schreven. Seurat schreef zelf heel weinig over zijn ideeën, en hij stierf op zijn eenendertigste aan difterie.
Millet en het begin van de reeks
Het museum noemt het jaartal: in 1881 begon Seurat aan een reeks studies van het platteland, waartoe ook zijn werken in deze collectie behoren, en de inspiratie ervoor was Jean-François Millet, schilder van de school van Barbizon. Dat is geen veronderstelling van ons, maar een zin uit de beschrijving van het museum.
Uit dezelfde reeks vindt u bij ons Zittende boerin in het gras (Paysanne assise dans l’herbe), dat zich in hetzelfde museum bevindt – van de vijf werken van Seurat in deze collectie staan juist deze twee in ons aanbod. Barbizon zelf: Figuur in een landschap bij Barbizon. Een arbeider met een houweel: De steenklopper uit Washington.
Waar de reeks naartoe leidde, vertelt het museum verder: in 1884 kwam het overgangswerk Baders bij Asnières, en in 1886 op de achtste en laatste impressionistententoonstelling Een zondagmiddag op het eiland La Grande Jatte. Later volgden kusten zonder mensen, bijvoorbeeld Het kanaal van Gravelines, Grand Fort-Philippe.
Waarom is er niet één jaartal en waarom geen catalogusnummer?
Het museum vermeldt 1882–83, dus een periode en niet één jaar, en zo vermelden ook wij het. Nergens op deze pagina vindt u één enkel jaar van ontstaan dat als feit is opgeschreven, omdat de instelling die het werk bezit, het niet zo heeft opgeschreven.
Een catalogusnummer vermelden wij helemaal niet, en dat verdient uitleg. Het museum noemt in zijn beschrijving titel, jaartal, techniek, afmetingen, collectie en wijze van verwerving – maar geen objectnummer. De reeks 41.713 komt op de pagina’s van het museum wel voor, maar telkens alleen als naam van een afbeeldingsbestand. Zeer waarschijnlijk is dat het juiste nummer en het past bij de vorm die het museum gebruikt; een gepubliceerd catalogusgegeven is het echter niet. Daarom drukken wij het niet af. Publiceert het museum het, dan voegen wij het toe.
Hoe ontstaat onze handgeschilderde versie?
Met de hand en met het penseel, nooit met een printer. Onze schilder werkt met olieverf op doek, en bij dit motief is het het moeilijkst om de kruiselingse verfopbouw te behouden: strijkt hij die glad, dan wordt het tafereel een gewoon genrestuk, en verdwijnt precies datgene wat het werk interessant maakt. Daarom is elke handgeschilderde kopie net iets anders, zodat er geen twee precies gelijk zijn.
Zoals voor al onze schilderijen op canvas geldt: vóór verzending ontvangt u de foto van precies het doek dat voor u is geschilderd, en deze reproductie van een beroemd schilderij wordt pas verzonden wanneer u de foto hebt goedgekeurd.
Welk formaat voor welke muur?
Het origineel meet 46 x 38,7 centimeter, dus eerst de breedte en dan de hoogte, zoals wij afmetingen overal vermelden. Het formaat is liggend en bijna vierkant.
Ons kleinste formaat, 46 x 38 cm, wijkt minder dan een millimeter van het origineel af – het museum vermeldt de afmetingen zelf, los van onze reeks formaten, en daarom kunnen wij dat opschrijven. Wilt u het werk in de grootte waarin het is ontstaan, dan kiest u juist dit formaat. Voor de woonkamer raden wij 60 x 50 of 70 x 60 cm aan; 80 x 65 en 90 x 75 cm hangen als zelfstandig werk; 120 x 100 en 150 x 120 cm maken van een kleine studie een groot schilderij, wat de kruiselingse streek zonder moeite verdraagt.
Formaat op maat, spieraam en lijst
Past geen van de acht formaten bij uw muur, dan schilderen wij het werk op uw maat en behouden wij de verhouding van het origineel, zodat het tafereel nooit wordt uitgerekt; dat is ons schilderij op maat. U kunt het schilderij in drie vormen bestellen: als opgerold doek zonder spieraam, opgespannen op een houten spieraam en klaar om op te hangen, of ingelijst; de vorm kiest u bij de bestelling.
Voor de lijst gebruikt u onze 3D-app – de app is uitsluitend bedoeld om een lijst te kiezen. Bij zo’n klein werk telt de lijst meer dan bij een groot: bij 46 x 38 cm slokt een brede lijst het tafereel op, terwijl een smalle het bijeenhoudt. Hoe het schilderij er op uw eigen muur uitziet, laat onze aparte dienst zien, het voorbeeld op uw muur.
Levering en garantie
Elk exemplaar wordt op bestelling geschilderd door onze schilders, dus rekent u op 15 tot 45 dagen, afhankelijk van het formaat. Wij versturen het in de vorm die u bij de bestelling hebt gekozen – opgerold, opgespannen op een spieraam of ingelijst –, goed beschermd, naar Nederland, België en de meeste EU-landen, zonder invoerrechten binnen de EU. Vóór verzending keurt u de foto goed, en voor elke bestelling geldt ons retourbeleid. Het volledige aanbod van deze schilder vindt u op de pagina Georges Seurat, en over zijn werk schrijft ons artikel over Georges Seurat.
Veelgestelde vragen
Waar hangt het origineel?
In New York, in het Solomon R. Guggenheim Museum, in de stichtingscollectie, waar het als schenking terechtkwam.
Uit welk jaar is het?
Het museum vermeldt 1882–83, dus een periode en niet één jaar, en zo schrijven ook wij het op.
Hoe groot is het origineel?
Het museum vermeldt 38,7 x 46 centimeter in hoogte en breedte, wat in onze notatie breedte maal hoogte 46 x 38,7 cm is.
Waarom vermeldt u geen inventarisnummer?
Omdat het museum het niet publiceert. De reeks 41.713 komt daar alleen voor als naam van een afbeeldingsbestand, en dat is voor ons geen gepubliceerd gegeven.
Is dit met stippen geschilderd?
Nee. Het museum beschrijft kruiselingse penseelstreken, waaruit zich later de stippen ontwikkelden; dit werk gaat eraan vooraf.
Wat betekent chromoluminarisme?
Zo noemde Seurat zelf zijn methode, zegt het museum – vanwege het sterkere effect van licht dat het naast elkaar zetten van tinten zou geven.
Wie inspireerde hem daarbij?
Jean-François Millet en de school van Barbizon, zoals het museum vermeldt; de reeks studies van het platteland begon Seurat in 1881.
Welk formaat kies ik?
Voor de woonkamer 60 x 50 cm. Wilt u de grootte van het origineel, kies dan 46 x 38 cm.
Kan ik een formaat bestellen dat niet in de lijst staat?
Ja. Wij schilderen op uw maat en behouden de verhouding van de zijden van het origineel.
Is dit een gedrukte reproductie?
Nee. Het werk is met de hand en in olieverf geschilderd; de streken zijn te zien en te voelen, wat drukwerk niet kan nabootsen.
Is het een goed cadeau?
Ja. Het motief is rustig en de kleine formaten ogen persoonlijk. Wilt u de keuze aan de ontvanger overlaten, dan is er een cadeaubon.
- Onderwerp: twee vrouwen aan het werk op het veld – een kleine vroege studie van het platteland
- Origineel: 46 x 38,7 cm, olieverf, Solomon R. Guggenheim Museum, New York
- Onze versie: handgeschilderd doek, acht formaten van 46 x 38 tot 150 x 120 cm
- Belangrijk: de Franse schilder noemde zijn methode zelf chromoluminarisme – de stippen kwamen later









































