Beschrijving
Kliffen bij Pourville is een handgeschilderde reproductie van een doek van Claude Monet uit de National Gallery of Art in Washington: vanaf een hoog punt kijken we over twee groene heuvels naar een brede, lichte zee met enkele tientallen zeilen, en op de linkerheuvel zit een vrouw terwijl een tweede naast haar staat. Het origineel meet 100 x 60 cm, is olieverf op doek en draagt inventarisnummer 1985.64.27. Het museum dateert het op 1882, en het doek is linksonder gesigneerd “Claude Monet 82”, zodat de jaartallen overeenkomen. Wij schilderen het in acht formaten of op uw maat, met een foto van het voltooide schilderij ter goedkeuring vóór verzending.
| Titel: | Kliffen bij Pourville |
| Andere titels: | Sur la Falaise à Dieppe (catalogus Wildenstein 1974, II, nr. 754) · On the Cliff at Dieppe · Cliffs at Dieppe (beide in de catalogus van de tentoonstelling in Wenen 2014–2015) |
| Schilder: | Claude Monet (1840–1926) |
| Jaar van ontstaan: | 1882 volgens de museumgegevens; het museum zelf neemt de signatuur linksonder over als “Claude Monet 82”, zodat de jaartallen overeenkomen |
| Afmetingen van het origineel: | 100 cm x 60 cm |
| Oorspronkelijke techniek: | Olieverf op doek |
| Stijl: | Impressionisme |
| Locatie: | National Gallery of Art, Washington (inventarisnummer 1985.64.27) |
| Onze reproductie: | Handgeschilderd in olieverf op doek, acht formaten of op maat |
Kliffen bij Pourville – Claude Monet
Wie zit en wie staat er op de heuvel?
Namen geeft het museum niet, zelfs geen voorzichtig “vermoedelijk”, en dat vullen we hier niet aan met gissingen. Wel beschrijft het precies wat er te zien is: op de linkerheuvel zit een vrouw, een tweede staat naast haar. Beide dragen een hoofddeksel en een lange rok in een flets roze en duifgrijze toon. De zittende vrouw heeft één enkele perzikkleurige toets in het gezicht, en meer gezicht staat er niet op het doek. Bij de achterste vrouw wappert achter haar hoed een rode sluier omhoog, alsof de wind hem draagt.
Er staan dus twee figuren op het doek, en het museum noemt ze allebei in zijn beschrijving.
Wat is er op het doek te zien?
Twee elkaar overlappende, smaragdgroene heuvels vormen een ondiepe V over het onderste derde van het doek; de rechter rijst tot boven de helft van de rechterrand. Ze zijn opgezet met streepjes en lange streken in tinten van zeeschuim en gras, met vegen perzik en koningsblauw. Het water is lichtblauw, de horizon ligt op twee derde van de hoogte en de lucht bestaat uit dezelfde tonen als het wolkendek. Driehoekjes en streepjes in leiblauw vormen zo’n drie dozijn zeilboten en roeiers en één stoomboot; krullen in zeegroen zijn hun weerspiegelingen. Hier en daar is de verf zo dun dat het weefsel van het doek erdoorheen zichtbaar is, het meest in de lucht.
Twee dingen staan er niet op. Ten eerste: er is geen kalkstenen wand die in het water valt, want het museum spreekt van twee smaragdgroene heuvels, en precies dat toont onze opname van het origineel. Ten tweede: er is geen witte rots die uit roze en blauwe tinten is opgebouwd. Roze en blauw zitten in het gras, in het water en in de lucht, en daarom is het doek zo licht.
Hoe is het werk gedateerd en wat staat er op het doek?
De National Gallery of Art vermeldt het jaar 1882, zonder tijdspanne en zonder voorzichtig “omstreeks”. In dezelfde gegevens neemt het museum zelf het opschrift op het doek over, met vermelding van de hoek: linksonder, “Claude Monet 82”. Gegevens en doek komen dus overeen, en dat zeggen we met nadruk, omdat een pagina met een opmerking over die overeenkomst en een pagina waarop niemand heeft vergeleken er hetzelfde uitzien.
Wat zeggen de museumgegevens over de grootte?
Het werk bevindt zich in de National Gallery of Art onder inventarisnummer 1985.64.27, volgens de eigen gegevens momenteel niet tentoongesteld, als deel van de collectie Mr. and Mrs. Paul Mellon. Het museum publiceert de afmetingen in de volgorde hoogte maal breedte, 60 x 100 cm; onze tabel zet de breedte voorop, dus leest u hier 100 x 60 cm. Met lijst vermeldt het museum 118,27 x 78,58 x 6,99 cm, opnieuw met de hoogte eerst.
Eén detail is het vermelden waard. Hier zijn de afmetingen in centimeters opgeslagen, 100 en 60, bij het tweelingdoek in Chicago daarentegen in millimeters, zodat de bewering dat ze overeenkomen ook een bewering over de eenheden is.
Van Durand-Ruel tot Mellon
Het museum publiceert voor dit doek een keten van eigenaren, niet alleen een regel over de verwerving. In januari 1883 kocht de kunsthandel Durand-Ruel in Parijs het rechtstreeks van de schilder; in 1939 was het bij Arthur Tooth & Sons in Londen. Daarna was het in het bezit van Lady John Hope, die het in 1953 verkocht aan Paul Mellon uit Upperville, die het in 1985 aan het museum schonk.
Het museum voorziet elke schakel van een bron: de eerste met de catalogus van Wildenstein uit 1974, de verkoop aan Mellon met stukken uit het eigen archief van de conservatoren. Er zit geen tegenstrijdigheid in de keten, en dat is het vermelden waard, juist omdat het museum bij het tweelingdoek in Chicago zelf noteert dat zijn gegevens elkaar op één punt tegenspreken.
Welk van onze twee kliffen bij Pourville is dit?
We bieden twee doeken uit hetzelfde jaar en van dezelfde kust aan, die gemakkelijk te verwisselen zijn. Dit is het doek uit Washington, 100 x 60 cm, flink breder en lager. Het andere heet Wandeling op de klif bij Pourville, bevindt zich in het Art Institute of Chicago onder inventarisnummer 1933.443 en meet 82,3 x 66,5 cm; ook daarvan maken wij een reproductie.
Ze zijn op vier punten uit elkaar te houden. Op het onze zit een vrouw en staat een tweede naast haar; op het doek in Chicago staan ze allebei. Op het onze staat geen parasol, maar een rode sluier achter de hoed; op het doek in Chicago houdt de achterste vrouw een rode parasol boven haar hoofd. Onze blik komt van grotere hoogte en opent zich over twee groene heuvels; het doek in Chicago heeft onder de kam een donkere rotswand. En de signatuur: de onze staat linksonder, die in Chicago rechtsonder. Beide zijn gesigneerd met hetzelfde jaartal, dus helpt bij het onderscheiden de hoek, niet de signatuur.
Op de pagina Claude Monet staat het werk naast meer doeken van dezelfde kust: in hetzelfde jaar en maar een paar kilometer verderop ontstond Het douanehuisje bij Varengeville; dezelfde ontmoeting van gras, rots en water is te zien op Rotsen bij Port-Goulphar. Hoe anders Monet dezelfde zee bij slecht weer zag, laat Storm aan de kust van Belle-Île zien; van dezelfde Normandische kust komt ookHet vertrek van de boten, Étretat.
Onder hoeveel namen heeft het doek gereisd?
De catalogus van Wildenstein uit 1974 vermeldt het als Sur la Falaise à Dieppe. Op de tentoonstelling in het Beneden-Belvedere in Wenen in 2014 en 2015 stond het onder drie namen tegelijk vermeld: On the Cliff at Dieppe, Cliffs at Dieppe en Sur la falaise à Dieppe. Dieppe ligt een paar kilometer van Pourville.
De naam is een valkuil, en die valkuil werkt twee kanten op: het tweelingdoek in Chicago werd in 1904 in Brussel tentoongesteld als Falaises de Dieppe, zodat beide doeken ooit een naam naar de kliffen van Dieppe droegen. Onze titel volgt de naam waaronder we het werk aanbieden. Verder heeft het doek veel gereisd: in 1910 naar Wenen, in 2013 en 2014 naar Japan, in 2015 naar Aarhus en in 2024 naar Giverny.
Hoe wordt onze handgeschilderde versie gemaakt?
Elke bestelling wordt afzonderlijk door een schilder geschilderd, in olieverf op katoenen of linnen doek. Zo ontstaan al onze schilderijen op canvas: zonder druktechniek, zonder overdracht en zonder machinale tussenstap. Dit kunstwerk is om een ongewone reden veeleisend. Ruim twee derde van het oppervlak bestaat uit bleke zee en bleke lucht in een heel smal bereik van toonwaarden, zodat alles rust op verschillen van één enkele toon. Het museum noteert dat de verf hier en daar zo dun is dat het weefsel zichtbaar is, en juist die dunheid moet de vergroting overleven. Zoals bij werk dat en plein air is geschilderd, blijft de onderschildering licht, en de schaduw wordt opgebouwd met koele glacislagen.
Welk formaat voor welke muur?
Er zijn acht formaten, van 90 x 50 tot 394 x 238 cm, en er zijn twee antwoorden, omdat ze niet samenvallen. In grootte ligt 90 x 50 cm het dichtst bij het origineel, en dat is het enige formaat dat kleiner is dan het origineel: het doek is kleiner dan zeven van de acht formaten. In verhouding van de zijden is juist dit formaat echter een van de drie die ernaast zitten, want zijn verhouding is 0,556, die van het origineel 0,600. Vijf formaten, 150 x 90, 200 x 120, 250 x 150, 300 x 180 en 350 x 210 cm, komen tot op drie decimalen uit op 0,600. Wie de verhouding wil, koopt een vergroting; wie de grootte wil, koopt het formaat dat de verhouding mist. In de hal volstaat 90 x 50 cm, boven een bank 150 x 90 cm, en als schilderij voor de woonkamer op een grote muur 200 x 120 cm.
Op welke hoogte hangt u het schilderij: het midden op ongeveer 145 cm boven de vloer; bij zo’n uitgesproken liggend formaat hangt u het beter iets hoger dan lager.
Formaat op maat, spieraam en lijst
Wilt u precies de verhouding van het origineel in een grootte die niet in de lijst staat, dan is een formaat op maat de enige weg: laat u ons de breedte en hoogte in centimeters weten. Het doek kan opgespannen op een houten spieraam worden geleverd, of opgerold in een koker als u het zelf laat inlijsten; de lijst is niet bij de prijs inbegrepen. Bij dit motief past een smal lijstprofiel in naturel of wit hout; breed verguldsel duwt het bleke blauw naar de achtergrond.
Levering en garantie
De vervaardiging duurt twee tot drie weken, bij de grootste formaten een paar dagen langer, omdat de olieverf tussen de lagen moet drogen. Opgespannen doeken reizen in een stevige doos, opgerolde in een koker. Komt het werk beschadigd aan of wijkt het merkbaar af van de goedgekeurde foto, dan vervangen we het of betalen we de prijs terug. Een handgeschilderde kopie is geen fabrieksproduct en kleine verschillen in de streek zijn te verwachten; schade niet.
Koopt u het schilderij niet voor uzelf en weet u niet welk formaat het juiste is, dan is er een cadeaubon: de ontvanger kiest zelf het formaat en het motief.
Veelgestelde vragen
Waar hangt het origineel?
In Washington, in de National Gallery of Art, onder inventarisnummer 1985.64.27. Volgens de museumgegevens is het momenteel niet tentoongesteld.
Wie zijn de twee vrouwen op de heuvel?
Het museum noemt hen niet bij naam. Het noteert alleen dat de een zit en de ander naast haar staat, en daar houden wij het bij.
Wat zegt het werk, in één zin?
Dat een brede leegte zo te schilderen is dat ze niet leeg is, maar vol.
Waarom ging Monet naar Pourville?
Om te schilderen. In 1882 verbleef hij in dit kustdorp bij Dieppe van februari tot april en opnieuw vanaf juni, en dat jaar schilderde hij langs de Normandische kust bijna honderd doeken. Het was een zware tijd: Camille was drie jaar eerder overleden, en zijn schilderijen verkochten slecht.
- Onderwerp: twee vrouwen op een groene heuvel boven een brede, lichte zee, de een zittend, de ander staand.
- Origineel: olieverf op doek, 100 x 60 cm, 1882; National Gallery of Art, inventarisnummer 1985.64.27.
- Onze versie: acht formaten; 90 x 50 cm ligt het dichtst bij in grootte, 150 x 90 cm in verhouding.
- Goed om te weten: het museum neemt zelf de signatuur “Claude Monet 82” linksonder over; de jaartallen komen overeen.









































