Beschrijving
| Titel: | Klaprozen |
| Andere titels: | Klaprozen bij Argenteuil · Coquelicots ; La promenade · Poppies near Argenteuil |
| Schilder: | Claude Monet (1840–1926) |
| Jaar van ontstaan: | 1873 |
| Afmetingen van het origineel: | 65,3 cm x 50 cm |
| Oorspronkelijke techniek: | Olieverf op doek |
| Stijl: | Impressionisme |
| Locatie: | Musée d’Orsay, Parijs (inventarisnummer RF 1676) |
| Onze reproductie: | Met de hand geschilderd in olieverf op doek, negen formaten of op maat |
Klaprozen is een doek van Claude Monet uit 1873: een helling vol rode klaprozen, een vrouw met een blauwe parasol en een kind die erdoorheen lopen, en boven alles een hoge lucht met verspreide wolken. Het origineel bevindt zich in het Musée d’Orsay in Parijs. Bij ons is het een handgeschilderde reproductie in olieverf op doek, verkrijgbaar in negen formaten of op uw maat, met een foto van het voltooide schilderij ter goedkeuring vóór verzending.
Klaprozen – Claude Monet
Wat is er op het schilderij te zien?
Een zomermiddag in een weide boven Argenteuil, waar Monet toen woonde. Vanaf de linkerrand loopt een veld klaprozen de helling af, en daarover bewegen twee gestalten naar beneden: een vrouw met een donkerblauwe parasol en een kind met een strohoed dat voor haar uit loopt. Rechts strekt zich licht gras uit, langs de horizon een rij bomen met daartussen een huis met een rood dak. Dit olieverfschilderij heeft geen gebeurtenis en geen verhaal – het is een momentopname van een wandeling, en juist daarom vermeldt het museum het ook onder een andere naam, La promenade. Argenteuil was toen een weekendbestemming, een kwartier met de trein van Parijs, en daarom zijn de twee gestalten in de weide gekleed voor een wandeling en niet voor werk: dit is niet het platteland, maar een uitstapje.
Wat is er op het doek te zien?
Linksboven, aan de rand van de helling, staan nog twee gestalten, kleiner dan de eerste: dezelfde vrouw en hetzelfde kind, een tweede keer geschilderd, hoger en verder weg. Daardoor leest u de weide als een weg en niet als een vlak – het oog gaat van het bovenste paar naar het onderste en legt zo de afstand af. De klaprozen zijn niet getekend, maar opgezet als afzonderlijke rode toetsen, dichter linksonder en schaarser naar het midden toe; daartussen is het gras groen, geel en hier en daar blauwig. De lucht neemt het bovenste derde in en is in brede witte en blauwe streken geschilderd. Het impressionistische schilderij is hier opgebouwd uit twee tegenstellingen: de rustige horizontaal van de horizon en het onrustige, verstrooide rood eronder. De klaproos is overigens onkruid: hij groeit vanzelf langs de randen van korenvelden en wordt niet geplant. Wat we zien is dus geen tuin, maar wat er op een akker verschijnt zonder toedoen van de mens – en daarom is het veld ongelijkmatig.
Waarom is dit schilderij belangrijk?
Omdat het tot de werken behoorde die Monet op de eerste impressionistententoonstelling liet zien. Destijds was het een ongewoon schilderij: zonder uitgewerkte gezichten, zonder tekening, met bloemen die niet meer zijn dan een rode stip. Kunst aan de muur die niets vertelt en niets afmaakt, viel de bezoeker in 1874 zwaar; vandaag is juist die lichtheid de reden dat het motief ontspannen werkt en niet ouderwets. De tentoonstelling waar het voor het eerst te zien was, gaf de beweging haar naam – in het voorjaar van 1874, in het atelier van Nadar in Parijs, zonder jury en zonder prijzen.
Wie zijn de twee gestalten in de weide?
Het museum noemt hun namen, maar met een voorbehoud dat van het museum is en niet van ons: de jonge vrouw met de parasol en het kind op de voorgrond zijn volgens de beschrijving van het museum “sans doute”, dus waarschijnlijk, Camille, de vrouw van de schilder, en hun zoon Jean. Meer zegt het museum niet, en wij ook niet. Wat wel zeker is, is iets anders: de twee gestalten staan twee keer op het doek, onderaan groot en bovenaan klein, en die herhaling geeft het schilderij zijn beweging. Een reproductie mag de twee paren daarom niet even nadrukkelijk schilderen – het bovenste moet nauwelijks aangeduid blijven.
Welk Argenteuil van Monet is dit?
Argenteuil is de plaats die Monet het vaakst schilderde: in de zeven jaar dat hij er woonde, ontstonden er honderden doeken. De wandeling langs de rivier is Wandeling bij Argenteuil; de verkeersbrug over de Seine is De brug bij Argenteuil; de zeilboten in de baai zijn Het bassin van Argenteuil. Later, in Giverny, keerde hij op een andere schaal naar de klaprozen terug: Klaprozenveld bij Giverny. Let op bij het zoeken: Klaprozenvelden bij Argenteuil in het Metropolitan Museum is een ander doek, twee jaar jonger en zonder gestalten op de voorgrond. Monets tuin in Argenteuil in 1872, met een jonge vrouw die in het gras leest terwijl de zon door het blad valt, is Lente.
Hoe ontstaat onze handgeschilderde versie?
Eerst komt de lucht, dan het gras, en pas als laatste de klaprozen – elk als een eigen toets, zonder tekening eronder. Juist hier onderscheiden handgeschilderde kopieën zich: zijn de klaprozen gelijkmatig verdeeld, dan wordt het veld een patroon; zijn ze verdeeld zoals in het origineel, in groepjes en open plekken, dan blijft het een weide. Op de eerste foto ligt het voltooide werk in een grijsbruin lijstprofiel met een brede crèmekleurige binnenrand, nog in beschermfolie verpakt, op een tafel in onze werkplaats – zo ziet u hoe het motief met een lijst uitkomt en hoe het voor verzending wordt klaargemaakt.
Elk schilderij is een handgeschilderde kopie, olieverf op doek, speciaal voor uw bestelling gemaakt. Op de foto is te zien dat de streken boven het oppervlak uitsteken; een gedrukte reproductie is glad.
Welk formaat voor welke muur?
Kort antwoord: voor de woonkamer neemt u 100 x 80 cm, voor een kleinere muur 65 x 50 cm, dat 3 mm smaller is dan het origineel, en voor een grote muur 130 x 100 of 150 x 120 cm. Een schilderij voor de woonkamer beslaat het best ongeveer twee derde van de breedte van de bank of de ladekast. De tussenformaten 80 x 60, 90 x 70 en 110 x 90 cm passen in de meeste slaapkamers en eetkamers. Een schilderij met dit motief is licht en vriendelijk, dus verdraagt het ook een smalle gang, waar de kijker het van dichtbij ziet en de afzonderlijke toetsen opmerkt.
Op welke hoogte hangt u het schilderij: met het midden van het doek op ongeveer 150 cm boven de vloer. Het motief is horizontaal en rustig, dus hangt u het niet te hoog.
Formaat op maat, spieraam en lijst
Past geen van de genoemde formaten, dan maken wij het schilderij op maat – geef ons de breedte en de hoogte door, dan noemen wij de prijs en de doorlooptijd. Het origineel meet 65,3 x 50 cm, een verhouding van ongeveer 1,31:1. Het schilderij op canvas is opgespannen op een houten spieraam en de zijkanten zijn beschilderd, zodat het zonder lijst niet onaf oogt. Op de foto zit het werk in een grijsbruin lijstprofiel met een crèmekleurige rand; bij dit motief passen ook lichte lijstprofielen van naturel hout goed.
Levering en garantie
Het geschilderde werk versturen wij naar Nederland, België en de meeste EU-landen, verpakt in beschermfolie en in een stevige doos – zoals op de foto. Vóór verzending sturen wij u een foto van het voltooide schilderij; klopt er iets niet, dan passen wij het aan voordat het de werkplaats verlaat. Andere motieven van Monet vindt u op de pagina Claude Monet, en over het schilderen en het kiezen van motieven schrijven wij op ons blog.
Kiest u het schilderij niet voor uzelf en weet u niet welk formaat het juiste is, dan is er een cadeaubon: de ontvanger kiest zelf het formaat en het motief.
Veelgestelde vragen
Waar hangt het origineel?
In het Musée d’Orsay in Parijs, onder inventarisnummer RF 1676. Het museum kreeg het in 1906 met de schenking van Étienne Moreau-Nélaton.
Uit welk jaar is het?
Uit 1873. Het museum vermeldt ook de afmetingen, 50 cm hoog en 65,3 cm breed, en de techniek, olieverf op doek.
Waarom staan de gestalten twee keer op het schilderij?
Omdat Monet geen tafereel schilderde, maar de weg erdoorheen. Het onderste paar is dichtbij en groot, het bovenste ver weg en klein; daartussen ligt de afstand die het oog aflegt. Was er maar één paar, dan zou de weide een vlak zijn.
Wat betekent het schilderij?
Het vertelt geen verhaal en stelt niets buiten zichzelf voor. Monet schilderde het licht en de kleur van een zomermiddag in de weide boven Argenteuil, waar hij toen woonde; de twee gestalten zijn minder belangrijk dan de rode toetsen van de klaprozen om hen heen.
- Handgeschilderd. Olieverf op doek, niet gedrukt en niet machinaal aangebracht.
- Negen formaten of op maat. Van 50 x 40 tot 150 x 120 cm, waaronder 65 x 50 cm, dat 3 mm smaller is dan het origineel.
- Foto vóór verzending. U ziet het werk voltooid en ingelijst voordat het de werkplaats verlaat.
- Gegevens van het museum. Jaartal, afmetingen en inventarisnummer staan vermeld zoals het Musée d’Orsay ze geeft.










































