Beschrijving



Waterlelies, groene weerspiegelingen is een handgeschilderde reproductie van een van de grote wandpanelen uit Monets cyclus Nymphéas: een lage, achtenhalve meter brede uitsnede van de vijver in Giverny, zonder lucht, oever en horizon, waarin de bladeren en bloemen zich aan beide uiteinden verdichten en het midden open, donker water blijft. Het origineel meet 850 x 200 cm, bestaat uit twee aaneengevoegde panelen olieverf op doek dat op de muur is gelijmd, het museum plaatst het tussen 1914 en 1926, en het bevindt zich onder inventarisnummer INV 20102 in het musée de l’Orangerie in Parijs. Wij schilderen het in zes formaten of op uw maat, met een foto van het voltooide schilderij ter goedkeuring vóór verzending.
| Titel: | Waterlelies, groene weerspiegelingen |
| Andere titels: | Reflets verts · Les Nymphéas |
| Schilder: | Claude Monet (1840–1926) |
| Jaar van ontstaan: | tussen 1914 en 1926 (het museum geeft een periode op, geen jaartal) |
| Afmetingen van het origineel: | 850 cm x 200 cm |
| Oorspronkelijke techniek: | Olieverf op doek, twee aaneengevoegde panelen, het doek op de muur gelijmd |
| Stijl: | Impressionisme |
| Locatie: | musée de l’Orangerie, Parijs (inventarisnummer INV 20102) |
| Onze reproductie: | met de hand geschilderd in olieverf op doek, zes formaten of op maat |
Waterlelies, groene weerspiegelingen – Claude Monet
Wat is er op het doek te zien?
Het doek is uitzonderlijk langgerekt en laag: de breedte is ongeveer vierenhalf keer zo groot als de hoogte. Te zien is alleen het wateroppervlak, van bovenaf en iets schuin bekeken. Langs de linkerrand verdichten de bladeren zich tot een donkere massa, langs de onderste strook trekken ze verder naar het midden, en langs de rechterrand verzamelen ze zich weer tot een breed eiland. Daartussen blijft een groot, bijna leeg vlak open water over, dat in de bovenste helft het donkerst is en daar overgaat in blauwachtig zwart. Over het linkerderde vallen lange verticale banen koeler blauw – dat zijn de weerspiegelingen van de wilgen die aan de oever groeien, zo geschilderd dat de oever zelf niet te zien is. De bloemen liggen los verspreid: wit, bleekroze en een paar gele, elk aangebracht als een korte, dikke toets verf die boven het doek uitsteekt. Dit olieverfschilderij heeft geen horizon en geen rand van de vijver, dus heeft het oog niets waaraan het de afstand kan meten.
Waarom is het doek zo breed?
Omdat het niet bedoeld was als schilderij aan de muur, maar als de muur zelf. De museumregistratie zegt dat ongewoon precies: het gaat om twee panelen in olieverf, naast elkaar aaneengevoegd, op doek dat op de muur is gelijmd. Monet schilderde zulke panelen voor een ruimte die er pas voor gebouwd werd, en schonk ze in 1922 aan de Franse staat. Achtenhalve meter is dus een maat van architectuur, niet van de ezel. Voor thuis betekent dat twee dingen. Ten eerste moet de verhouding van de zijden behouden blijven, anders gaat het hele effect verloren – juist de lengte dwingt de kijker het tafereel langzaam te lezen, van het ene uiteinde naar het andere, in plaats van het met één blik te overzien. Ten tweede is ook ons grootste formaat, 350 cm, nog altijd minder dan de helft van de oorspronkelijke lengte, zodat onze versie een verdichte uitsnede van het tafereel is en geen kopie op ware grootte.
Wat ontbreekt er op dit doek?
Er is geen lucht, geen horizon, geen oever, geen boot, geen brug en geen mens. Het museum noemt in zijn trefwoordenlijst landschap, bloem, waterlelie, water, tuin, planten, vijver en weerspiegeling – een persoon staat er niet bij. Dat is geen toeval en ook geen onvoltooidheid: een kunstschilderij dat alle oriëntatiepunten weghaalt, dwingt de kijker alleen naar het oppervlak te kijken. De weerspiegelingen van de wilgen zijn in dat opzicht de sleutel. Ze zijn het enige spoor van de wereld buiten het water, en toch zijn ze geschilderd als deel van het water, niet als spiegeling van iets anders. Wat op een gewoon tafereel de achtergrond zou zijn, is hier in hetzelfde vlak geduwd als de voorgrond, en juist daarom werkt het tafereel meer als een blik recht naar beneden dan als een landschap.
Wat zegt de museumregistratie?
Het werk is in het Parijse musée de l’Orangerie ingeschreven onder inventarisnummer INV 20102. In de inventaris draagt het de titel “Reflets verts”, als tweede titel staat “Les Nymphéas” vermeld. De afmetingen zijn genoteerd als hoogte 200 en lengte 850 cm; in onze tabel staat de breedte voorop. Als materiaal worden olieverf, hout en doek genoemd, als afgebeelde plaats Giverny. Een jaartal noemen wij bewust niet. Waar de bronnen het over het jaar niet eens zijn, vermelden wij de periode die de instelling opgeeft, en niet een jaartal dat niemand opgeeft.
Hoe kwam het werk van de schilder in de Orangerie?
De museumregistratie noemt drie standplaatsen en niet meer. In 1922 werd het werk eigendom van de Franse staat als schenking van de schilder; de schenkingsakte dateert van 12 april 1922, het besluit tot aanvaarding van de schenking van 14 juni van hetzelfde jaar. Daarna staat het musée du Luxembourg in Parijs vermeld. In 1927 ging het werk naar het musée de l’Orangerie, waar het zich nog altijd bevindt. Als wijze van verwerving staat schenking genoteerd, als jaar van verwerving 1922. Wat er tussen die standplaatsen ontbreekt – wanneer de twee panelen precies het atelier van de schilder verlieten en waar ze in de tussenliggende jaren waren – zegt de registratie niet, en dus zeggen ook wij het niet.
Hoe verhoudt het motief zich tot de andere werken van Monet bij ons?
Uit dezelfde cyclus en dezelfde Parijse collectie komt Waterlelies, heldere ochtend met wilgen; het museum vermeldt het onder inventarisnummer INV 20106, het meet 1275 x 200 cm en bestaat uit drie aaneengevoegde panelen, zoals blijkt uit de registratie van het museum. Dezelfde vijver in een vierkant formaat en met dichtere bladeren toont het doek Waterlelies. Een violette versie met verticale weerspiegelingen van wilgen vindt u in Blauwe waterlelies. Komt er ook architectuur in het tafereel, dan ontstaat De waterlelievijver (Japanse brug).
Hoe wordt onze versie met de hand geschilderd?
Op de eerste foto is het oppervlak van dichtbij gefotografeerd: de verf staat boven het weefsel van het doek en de bloemen zijn zichtbaar dikker dan het water eromheen. Op de tweede foto hangt hetzelfde werk in de eethoek, schuin van links gefotografeerd, zodat de lijst in de diepte wegloopt: een brede donkere lijst met een smal gouden binnenlijstje langs het doek, ernaast een wandklok en een verlichte vitrine met glazen. Op de derde foto is dezelfde opstelling recht van voren gefotografeerd, over de eettafel heen, en voor het doek hangen twee hanglampen – hetzelfde schilderij, twee standpunten, en pas samen laten ze zien hoe zo’n lang werk zich op een echte muur gedraagt. Een gedrukte reproductie kan dat niet. Alle drie de foto’s tonen wat u ontvangt: een doek, met het penseel geschilderd en vóór verzending gefotografeerd.
De bijgevoegde video van vijftig seconden toont het voltooide, al ingelijste doek van dit motief op een houten ezel in onze werkplaats, tussen stalen van lijstprofielen.
Welk formaat voor welke muur?
Kort antwoord: 216 x 50 cm boven een driezitsbank, 260 x 60 cm boven een bredere bank, 130 x 30 cm in de hal. Er zijn zes formaten. 130 x 30 cm en 175 x 40 cm zijn horizontale accenten boven een smaller bed of in een doorgang; 216 x 50 cm en 260 x 60 cm zijn de gebruikelijke formaten boven een bankstel; 305 x 70 cm en 350 x 80 cm zijn bedoeld voor een grote lege muur. Een schilderij met dit motief verdraagt en vraagt zelfs een lagere ophanging dan gewoonlijk, omdat het tafereel van boven naar beneden bekeken is. Omdat het kleurenpalet donker en koel is, heeft het een lichte muur nodig en liever warm dan koel licht; in een te donkere hoek vloeien de afzonderlijke bloemen samen met het water en blijft alleen een donker vlak over.
Hoe hoog hangt u het schilderij: het midden van het doek iets lager dan de gebruikelijke 150 cm, ongeveer op de ooghoogte van iemand die zit. Het tafereel is van bovenaf op het water gezien, en daarom hangt het beter onder ooghoogte dan erboven.
Formaat op maat, spieraam en lijst
Past geen van de zes formaten bij uw ruimte, dan schilderen wij het werk in een maat die u zelf bepaalt – geeft u ons de breedte en de hoogte door, dan noemen wij de prijs en de doorlooptijd. Een schilderij op maat behoudt de verhouding van de zijden, wat bij zo’n langgerekt formaat belangrijker is dan bij welk ander ook: wordt de hoogte maar een paar centimeter groter, dan houdt het tafereel meteen op te werken als een strook water. Het doek is opgespannen op een houten spieraam en de zijkanten zijn beschilderd, zodat het ook zonder lijst niet onaf oogt. Er past een smal donker lijstprofiel bij, of een donkergroen met een gouden binnenlijstje, zoals u op onze foto’s ziet; een brede lichte lijst ontneemt het water bij dit motief zijn diepte.
Levering en garantie
Het werk gaat naar Nederland, België en de meeste EU-landen (in totaal zestien landen van de Europese Unie, waaronder ook Slovenië, Kroatië, Oostenrijk, Duitsland, Italië en Hongarije), gewikkeld in beschermfolie en in een stevige verpakking, bij de grootste formaten in een kist van passende lengte. De doorlooptijd is 15 tot 45 dagen, bij de grootste formaten dichter bij de bovengrens. De foto van het voltooide doek ontvangt u vóór verzending: klopt er iets niet, dan passen wij het aan zolang het werk nog in de werkplaats is. Andere motieven van Monet vindt u op de pagina Claude Monet, en over het schilderen en de keuze van motieven schrijven wij op onze blog.
Kiest u het schilderij niet voor uzelf en weet u niet welk formaat het juiste is, dan is er een cadeaubon: de ontvanger kiest zelf het formaat en het motief.
Veelgestelde vragen
Waar hangt het origineel?
In het musée de l’Orangerie in Parijs, inventarisnummer INV 20102. Omdat het doek op de muur is gelijmd, verplaatst het museum het niet zoals een gewoon werk op een ezel.
Staan er mensen op het doek?
Nee. De trefwoordenlijst van het museum noemt landschap, bloem, waterlelie, water, tuin, planten, vijver en weerspiegeling – geen enkele persoon en geen enkel gebouw.
Wat zegt het schilderij, in één zin?
Dat Monet achtenhalve meter wateroppervlak uit de vijver sneed en alles wegnam waaraan men het zou kunnen meten.
Is het origineel te koop en wat is het waard?
Het is niet te koop. Sinds 1922 is het staatseigendom, omdat de schilder het aan Frankrijk schonk, en daarom bestaat er geen marktprijs die wij zouden kunnen noemen.
- Onderwerp. Een achtenhalve meter brede uitsnede van de vijver in Giverny: bladeren aan beide uiteinden, open donker water in het midden, verticale weerspiegelingen van wilgen over het linkerderde.
- Origineel. Olieverf op doek, twee aaneengevoegde panelen, 850 x 200 cm, tussen 1914 en 1926, musée de l’Orangerie, inventarisnummer INV 20102.
- Onze versie. Zes formaten of een schilderij op maat, van 130 x 30 tot 350 x 80 cm; het grootste is nog altijd korter dan de helft van het origineel.
- Goed om te weten. Het museum noemt geen jaartal – het geeft de periode tussen 1914 en 1926, en die periode noemen ook wij.









































