Beschrijving






| Titel: | Waterlelies |
| Andere titels: | Nymphéas · Water Lilies · Les nymphéas, paysage d’eau |
| Schilder: | Claude Monet (1840–1926) |
| Jaar van ontstaan: | 1906 |
| Afmetingen van het origineel: | 94,1 cm x 89,9 cm |
| Oorspronkelijke techniek: | Olieverf op doek |
| Stijl: | Impressionisme |
| Locatie: | Art Institute of Chicago, Chicago, VS (inventarisnummer 1933.1157) |
| Onze reproductie: | Met de hand geschilderd in olieverf op doek, acht formaten van 50 x 50 tot 150 x 140 cm of op maat |
Waterlelies is de blik van Claude Monet recht in zijn watertuin in Giverny: zonder lucht, zonder oever en zonder horizon, alleen het wateroppervlak met eilanden van waterlelieblaadjes en een brede, schuine baan open water. Het origineel bevindt zich in het Art Institute of Chicago, onder inventarisnummer 1933.1157, en het museum dateert het op 1906. Bij ons ontstaat het als handgeschilderde reproductie in olieverf op doek, in acht formaten of op uw maat, met een foto van het voltooide schilderij ter goedkeuring vóór verzending.
Waterlelies, 1906 – Claude Monet
Wat stelt het schilderij voor?
De watertuin die Monet in 1893 in Giverny aanlegde en waarin hij waterlelies kweekte. Op het doek staan geen mensen, er is geen oever en geen verhaal – het motief is het oppervlak van de vijver, van bovenaf bekeken. Vanaf het einde van de jaren negentig van de 19e eeuw tot zijn dood in 1926 was juist deze vijver bijna zijn enige onderwerp. Het museum dateert dit werk op 1906 en vermeldt het als olieverf op doek van 94,1 x 89,9 cm. Als schilderij op canvas is het een ongewone keuze: in het tafereel is er behalve water niets waaraan het oog houvast vindt.
Wat is er op het doek te zien?
Het doek is bijna vierkant en er is geen lucht, geen oever en geen horizon op te zien – alleen het wateroppervlak. Het derde rechtsboven wordt gevuld met dichte eilanden van waterlelieblaadjes, geschilderd in lichtgroene en roomkleurige vlekjes met gele accenten; de blaadjes zijn gegroepeerd in horizontale banden die naar de bovenrand toe dicht opeen komen te liggen. Linksboven is het water donkerder, bijna dennengroen, met een paar bleke blaadjes en kleine roze vlekjes. Over het midden loopt een brede, schuine baan open water van de linkerbenedenhoek naar rechts, geschilderd in lange, licht gebogen streken blauwgroen en turquoise; ze oogt als een trage stroming. In het onderste derde drijven losse ronde bladeren, veel groter dan die bovenaan, en daartussen zijn vijf of zes donker roodachtige knoppen te zien. Langs de onderrand en in de linkerhoek wordt het water donker blauwviolet. De vijfde en de zesde foto bij de beschrijving zijn van dichtbij op ons doek gemaakt en tonen juist die twee verflagen: de bladeren in dikke toetsen en het water in een dunne, getrokken laag.
Waarom is dit schilderij belangrijk?
Omdat het laat zien waar Monet het landschap achter zich liet. Zeven jaar eerder had hij dezelfde vijver geschilderd met de Japanse brug en met de oever: De waterlelievijver uit 1899 in de National Gallery in Londen meet 88,3 x 93,1 cm, de brug sluit er het zicht af en de begroeiing markeert de rand van het water. Op dit doek uit 1906 is er geen brug, geen oever en geen lucht – alleen het wateroppervlak blijft over. Als impressionistisch schilderij is het een uiterste stap: zonder horizon heeft de kijker geen lijn om afstand aan af te meten, en het tafereel laat zich tegelijk lezen als oppervlak en als diepte. De diepte wordt alleen gedragen door de grootte van de bladeren – onderaan breed en los, bovenaan klein en dicht tegen elkaar gedrukt.
Waarom begint het inventarisnummer met 1933?
Omdat het werk niet rechtstreeks van de schilder naar het museum kwam. Volgens het museumdossier verkocht de New Yorkse galerie Durand-Ruel het op 10 februari 1914 voor 5.000 dollar aan de verzamelaar Martin A. Ryerson uit Chicago; op de factuur staat het als nummer 3768, Les nymphéas, paysage d’eau, 1906 – vandaar ook de andere titel in de tabel hierboven. Ryerson overleed in 1932 en het doek kwam in 1933 met zijn nalatenschap naar het museum. Daarom begint het inventarisnummer 1933.1157 met dat jaartal, hoewel het werk zevenentwintig jaar eerder ontstond, en draagt het de collectieaanduiding Mr. and Mrs. Martin A. Ryerson Collection. Vandaag hangt het in zaal 243.
Welke waterlelies van Monet zijn dit?
Monet schilderde de watertuin keer op keer, dus is het nuttig te weten naar welk doek u kijkt. Dit is de versie uit Chicago: bijna vierkant, 94,1 x 89,9 cm, zonder brug en zonder oever, met eilanden van blaadjes rechtsboven en een schuine baan open water over het midden, gedateerd op 1906. Zoekt u in het tafereel een brug, dan kijkt u naar De waterlelievijver (Japanse brug). De versie die nog de oever en de begroeide kant toont, is De waterlelievijver. Hoe ver Monet het motief later tot pure kleur doordreef, laten Waterlelies, groene weerspiegelingen en Blauwe waterlelies zien.
Hoe wordt onze versie van Waterlelies met de hand geschilderd?
De schilder werkt met penseel en olieverf, niet met een printer, en bouwt het oppervlak in twee snelheden op: eerst het ruim opgezette open water in lange, getrokken streken, daarna de bladeren en knoppen als een dichtere verflaag erbovenop. Op de eerste foto staat het voltooide doek, ingelijst in een gouden lijstprofiel, op de ezel in onze werkplaats, recht van voren gefotografeerd. De tweede en de derde foto zijn van opzij genomen, van links en van rechts, zodat het profiel en de diepte van het lijstprofiel te zien zijn, en hoe de lijst om het werk zit. De vierde foto toont de rechterbovenhoek van dichtbij: daarop ziet u de rand van het doek met de verf eroverheen en het weefsel onder de verflaag. Juist dat reliëf kan een gedrukte reproductie niet geven, want op drukwerk is niets dat een schaduw werpt. Elk exemplaar ontstaat afzonderlijk, dus is een handgeschilderde kopie altijd een werk op zich; elk olieverfschilderij dat wij versturen, verschilt iets van het vorige, en vóór verzending wordt de reproductie bij daglicht gefotografeerd.
Welk formaat voor welke muur?
Twijfelt u, kies dan 93 x 88 cm. Dat formaat ligt het dichtst bij het origineel, dat 94,1 x 89,9 cm meet, en is dus de meest getrouwe keuze. De kleinere formaten 50 x 50 cm en 60 x 60 cm horen in een hal, in een trappenhuis of tussen twee ramen; 70 x 70 cm en 80 x 80 cm komen mooi uit boven een ladekast. Vanaf 110 x 100 cm gaat het om grote muren: 130 x 120 cm en 150 x 140 cm vullen het hele gezichtsveld, en het motief zonder horizon krijgt de ruimte om als een venster op het water over te komen. Omdat het kleurenpalet donker en groen is, komt zo’n kunstschilderij het best tot zijn recht op een lichte muur en bij voldoende licht; boven donkere meubels sluit het zich af. Het concurreert met niets, omdat er geen verhaal in zit, en juist daarom brengt het als schilderij voor de woonkamer rust in de ruimte, in plaats van haar te benadrukken.
Op welke hoogte hangt u het schilderij? Het midden op ooghoogte, ongeveer 145 tot 150 cm van de vloer; boven een bank 15 tot 25 cm boven de rugleuning. Het bijna vierkante formaat verdraagt ook een iets lagere plaatsing.
Formaat op maat, spieraam en lijst
Past geen van de acht formaten bij uw muur, dan schilderen wij het werk op uw maat; dat is ons schilderij op maat. Omdat het origineel bijna vierkant is, houden wij ook bij een eigen maat de verhouding tussen de zijden aan, zodat de bladeren en de baan open water niet worden uitgerekt. Elk exemplaar komt opgespannen op een houten spieraam aan, klaar om op te hangen. Voor de lijst gebruikt u onze 3D-app: die toont op dit motief al onze lijstprofielen, zodat u goud, zilver, zwart, wit en naturel hout kunt vergelijken voordat u kiest – de app is uitsluitend bedoeld om een lijst te kiezen en toont het werk niet in uw ruimte. Wilt u zien hoe het schilderij er op uw eigen muur uitziet, dan kan dat met onze aparte dienst, het voorbeeld op uw muur.
Levering en garantie
Elk exemplaar wordt op bestelling geschilderd door onze schilders, dus reken op 15 tot 45 dagen, afhankelijk van het gekozen formaat; de twee grootste formaten zitten meestal aan de bovenkant van die marge. We versturen het opgespannen en goed beschermd voor transport, ingelijst als u een lijst hebt gekozen, naar Nederland, België en de meeste EU-landen, zonder invoerrechten binnen de EU. Vóór verzending ontvangt u een foto van het voltooide schilderij ter goedkeuring, en voor elke bestelling geldt ons retourbeleid. Het volledige aanbod vindt u op de pagina Claude Monet, en de levensloop van de schilder beschrijft ons artikel over Claude Monet.
Kiest u het schilderij niet voor uzelf en weet u niet welk formaat het juiste is, dan is er een cadeaubon: de ontvanger kiest zelf het formaat en het motief.
Veelgestelde vragen
Waar hangt het origineel?
In het Art Institute of Chicago, onder inventarisnummer 1933.1157, in de Mr. and Mrs. Martin A. Ryerson Collection. Het museum vermeldt het als olieverf op doek, 94,1 x 89,9 cm, te zien in zaal 243.
Uit welk jaar dateert het?
Uit 1906. Het museum geeft dat jaartal zonder voorbehoud, dus vermelden ook wij het zonder voorbehoud.
Hoeveel schilderijen met waterlelies heeft Monet gemaakt?
Ongeveer 250. De waterlelies in de tuin van Giverny waren ongeveer de laatste dertig jaar van zijn leven het hoofdmotief van Monet; dit doek uit 1906 hoort bij de groep waarin hij de horizon al helemaal heeft weggelaten.
Wat betekenen de waterlelies van Monet?
Water, lucht en bloemen smelten samen tot één oppervlak. Ze worden vaak gelezen als een plek van rust en bezinning; Monet wilde zelf dat de grote doeken een toevluchtsoord voor rustige overpeinzing zouden bieden.
Waarom schilderde Monet waterlelies?
Omdat de vijver zijn eigen schepping was: van 1899 tot zijn dood in 1926 schilderde hij de watertuin in Giverny ongeveer 250 keer en ving hij het veranderende licht op het water.
Waar heeft Monet de waterlelies geschilderd?
In zijn eigen watertuin in Giverny, in Normandië, bij de vijver die hij aan de overkant van de weg voor zijn huis had laten graven.
- Onderwerp: alleen het wateroppervlak in Giverny – eilanden van waterlelieblaadjes rechtsboven en een schuine baan open water over het midden, 1906.
- Origineel: 94,1 x 89,9 cm, olieverf op doek, Art Institute of Chicago (inventarisnummer 1933.1157), zaal 243.
- Onze versie: met de hand geschilderd in olieverf op doek, acht formaten van 50 x 50 tot 150 x 140 cm; 93 x 88 cm ligt het dichtst bij het origineel.
- Goed om te weten: zeven jaar eerder had dezelfde vijver nog een brug en een oever; hier is er geen van beide.









































