Beschrijving

| Titel: | Blauwe waterlelies |
| Andere titels: | Nymphéas bleus · Blue Water Lilies |
| Schilder: | Claude Monet (1840–1926) |
| Jaar van ontstaan: | tussen 1916 en 1919 (het museum dateert het werk niet op één enkel jaar) |
| Afmetingen van het origineel: | 200 cm x 204 cm |
| Oorspronkelijke techniek: | Olieverf op doek |
| Stijl: | Impressionisme |
| Locatie: | Musée d’Orsay, Parijs (inventarisnummer RF 1981 40) |
| Onze reproductie: | Met de hand geschilderd in olieverf op canvas, elf vierkante formaten van 50 x 50 tot 200 x 200 cm of op maat |
Blauwe waterlelies is de blik van Claude Monet recht omlaag in de watertuin van Giverny: geen horizon en geen lucht, alleen het wateroppervlak met bloemen, bladeren en de verticale weerspiegelingen van wilgentakken. Het origineel bevindt zich in het Musée d’Orsay in Parijs onder inventarisnummer RF 1981 40; het museum dateert het tussen 1916 en 1919. Bij ons ontstaat het als handgeschilderde reproductie in olieverf op canvas, in elf vierkante formaten of op uw maat, met een foto van het voltooide schilderij ter goedkeuring vóór verzending.
Blauwe waterlelies – Claude Monet
Wat stelt het schilderij voor?
De watertuin in Giverny, die Monet in 1893 aanlegde en waarin hij witte waterlelies kweekte. Op het tafereel staan geen personen en geen benoemde figuren – het is geen portret, maar een uitsnede van het wateroppervlak. Vanaf de jaren tien van de 20e eeuw tot zijn dood in 1926 was juist deze vijver vrijwel zijn enige onderwerp. Het museum dateert het werk niet op één enkel jaar, maar tussen 1916 en 1919, en zo vermelden ook wij het.
Wat is er op het doek te zien?
Het doek is bijna vierkant en de blik is naar beneden gericht, niet naar voren: Monet liet de horizon en de lucht weg, zodat er geen oever en geen rand is waaraan het oog houvast vindt. Alleen het wateroppervlak blijft over. Voor een schilderij op canvas is dat een ongewone keuze: zonder rand heeft de toeschouwer geen plek om te staan. Over het water liggen de bladeren van de waterlelies verdeeld – afgeplatte ovalen in groen en blauwgroen, die naar de bovenrand toe kleiner en dichter worden. Daartussen staan enkele witte bloemen met een gele kern en een zacht roze rand. Het water is violetblauw en er vallen verticale donkergroene halen doorheen: dat zijn de weerspiegelingen van de wilgentakken boven de vijver, geschilderd als lange, licht golvende lijnen. Daardoor leest u het water tegelijk als oppervlak en als diepte.
Waarom is dit schilderij belangrijk?
Omdat het deel uitmaakt van Monets laatste grote project en laat zien hoe ver hij het motief heeft gebracht. De late waterlelies ontstonden als grote doeken die de toeschouwer moesten omringen; acht van zulke composities schonk Monet een dag na de wapenstilstand van 11 november 1918 aan Frankrijk, en volgens zijn plannen werden ze in 1927 opgesteld in twee ovale zalen van het Musée de l’Orangerie. Dit doek hoort niet bij die cyclus, maar komt uit dezelfde jaren en hetzelfde idee: een schilder die de horizon had opgegeven en alleen nog water schilderde.
Wat betekent het schilderij?
Het heeft geen verhaal en geen gebeurtenis. Omdat er geen horizon is, ontbreekt ook de gewone afspraak over waar wij staan – de toeschouwer is tegelijk boven het water en erin. De bloemen liggen op het oppervlak, de weerspiegelingen van de wilgen vallen er verticaal doorheen, en het oog wisselt voortdurend tussen de ene en de andere lezing. Als impressionistisch schilderij is het geen tafereel maar een toestand: licht op het water op een bepaald uur; als olieverfschilderij behoudt het die rust ook op groot formaat, waar een verhalend schilderij al snel veeleisend wordt.
Welke waterlelies van Monet zijn dit?
Monet schilderde de watertuin keer op keer, dus is het handig te weten naar welk doek u kijkt. Dit is de versie uit het Orsay: bijna vierkant, 200 x 204 cm, zonder horizon en lucht, met violetblauw water en verticale weerspiegelingen van wilgen, gedateerd tussen 1916 en 1919, inventarisnummer RF 1981 40. Andere versies van het motief in ons aanbod zijn Waterlelies, De waterlelievijver (Japanse brug), Treurwilg en Waterlelies I.
Hoe ontstaat onze handgeschilderde versie?
De schilder werkt met penseel en olieverf, niet met een printer, en bouwt het oppervlak in twee lagen op: eerst het breed opgezette violetblauwe water, daarna de bladeren en bloemen als dikkere verflaag daarbovenop. Op de eerste foto staat het voltooide doek, ingelijst in een gouden lijstprofiel, op de ezel in onze werkplaats, recht van voren gefotografeerd, zodat u ziet hoe het vierkante formaat samengaat met de lijst. Juist dat reliëf kan een gedrukte reproductie niet geven, omdat daar niets is wat een schaduw werpt. Elk exemplaar wordt afzonderlijk geschilderd, zodat er geen twee precies gelijk zijn; als handgeschilderde kopie is elk exemplaar een werk op zich, en elk schilderij wordt bij daglicht gefotografeerd voordat het de deur uitgaat.
In de video van 59 seconden onder de beschrijving is het penseel aan het werk: witte verf wordt van dichtbij op een waterleliebloem aangebracht, en in hetzelfde beeld ziet u ook het weefsel van het doek onder de verflaag.
Welk formaat voor welke muur?
Twijfelt u, kies dan 100 x 100 cm. Onze formaten zijn vierkant en het origineel meet 200 x 204 cm, is dus bijna vierkant – ons grootste formaat van 200 x 200 cm is daardoor maar vier centimeter lager. De formaten 50 x 50 en 60 x 60 cm horen in een gang of tussen twee ramen; 70 x 70 en 80 x 80 cm komen mooi uit boven een ladekast; 90 x 90 en 100 x 100 cm zijn gebruikelijk boven de bank. Vanaf 120 x 120 cm gaat het om grote muren en hoge ruimtes, waar het motief zonder horizon de ruimte krijgt om te werken als een venster op het water. Omdat het tafereel stil is en weinig contrast heeft, komt het beter uit op een rustige muur; als schilderij voor de woonkamer brengt het de ruimte tot rust in plaats van haar te benadrukken. Het vierkant is ook dankbaar omdat het de meubels niet in een bepaalde richting dwingt.
Op welke hoogte hangt u het schilderij? Met het midden op ooghoogte, ongeveer 145 tot 150 cm van de vloer; boven de bank 15 tot 25 cm boven de rugleuning. Het vierkante formaat verdraagt ook een iets lagere plaatsing.
Formaat op maat, spieraam en lijst
Past geen van de elf formaten bij uw muur, dan schilderen wij het op uw maten; dat is ons schilderij op maat. Omdat het origineel bijna vierkant is, houden wij ook bij uw eigen maten de vierkante verhouding aan, zodat de bladeren niet worden uitgerekt. Elk exemplaar komt opgespannen op een houten spieraam aan, klaar om op te hangen. Voor de lijst gebruikt u onze 3D-app: die toont op dit motief al onze lijstprofielen, zodat u goud, zilver, zwart, wit en naturel hout kunt vergelijken voordat u kiest – de app is uitsluitend bedoeld om een lijst te kiezen. Wilt u zien hoe het schilderij er op uw eigen muur uitziet, dan kan dat met onze aparte dienst, het voorbeeld op uw muur.
Hoe verloopt de levering en welke garantie krijgt u?
Elk exemplaar wordt op bestelling geschilderd door onze schilders, dus rekent u op 15 tot 45 dagen, afhankelijk van het gekozen formaat; grotere vierkanten zitten aan de bovenkant van die marge. Wij versturen het opgespannen en beschermd voor transport, ingelijst als u een lijst hebt gekozen, naar Nederland, België en de meeste EU-landen, zonder invoerrechten. Vóór verzending ontvangt u een foto van het voltooide schilderij ter goedkeuring, en voor elke bestelling geldt ons retourbeleid; de reproductie wordt vóór verzending nog een keer gecontroleerd. Ons volledige aanbod vindt u op de pagina Claude Monet, en de loopbaan van de schilder staat beschreven in het artikel over Claude Monet.
Kiest u het schilderij niet voor uzelf en weet u niet welk formaat het juiste is, dan is er een cadeaubon: de ontvanger kiest zelf het formaat en het motief.
Veelgestelde vragen
Waar hangt het origineel?
In het Musée d’Orsay in Parijs, onder inventarisnummer RF 1981 40. Het museum vermeldt het als olieverf op doek, 200 x 204 cm.
Wat betekent het schilderij in het kort?
Een wateroppervlak zonder horizon: bloemen op het water en weerspiegelingen van wilgen erin, licht in plaats van een tafereel.
Waarom schilderde Monet waterlelies?
Omdat de vijver zijn eigen schepping was: van 1899 tot zijn dood in 1926 schilderde hij de watertuin in Giverny zo’n 250 keer, steeds op jacht naar het veranderende licht op het water.
Is het origineel te koop en wat is het waard?
Nee. Het origineel behoort tot een museumcollectie en is niet te koop, dus heeft het geen marktprijs. Monets belangrijkste doeken behoren tot de duurste schilderijen die op veilingen zijn verkocht: een van Monets Hooimijten (Meules, 1890) werd in mei 2019 bij Sotheby’s geveild voor 110,7 miljoen dollar.
- Onderwerp: de watertuin in Giverny zonder horizon en lucht – bloemen op het water en verticale weerspiegelingen van wilgen, tussen 1916 en 1919
- Origineel: 200 x 204 cm, olieverf op doek, Musée d’Orsay, Parijs (inventarisnummer RF 1981 40)
- Onze versie: met de hand geschilderd in olieverf op canvas, elf vierkante formaten van 50 x 50 tot 200 x 200 cm
- Goed om te weten: er is geen horizon en geen lucht – de toeschouwer is tegelijk boven het water en erin









































