Beschrijving
De wilgen is een handgeschilderde reproductie van een doek van Claude Monet uit de National Gallery of Art in Washington: in het onderste derde ligt een weide met lange staande streken en kleine gele bloemen, daaruit groeit rechts van het midden een machtige wilg, van links hangt een gordijn van wilgentakken over de hele bovenrand, achter de weide ligt een bleke strook water en op de andere oever staat een groep lage huizen met roodachtige daken. Het origineel meet 81,92 x 66,68 cm, is olieverf op doek en heeft inventarisnummer 2015.19.65. Het museum dateert het op 1880; de signatuur rechtsonder is leesbaar, het jaartal eronder niet. Wij schilderen het in acht formaten of op uw maat, met een foto van het voltooide schilderij ter goedkeuring vóór verzending.
| Titel: | De wilgen |
| Andere titels: | Het museum vermeldt er geen; in de catalogus van Wildenstein staat het werk onder nummer 611 |
| Schilder: | Claude Monet (1840–1926) |
| Jaar van ontstaan: | 1880 volgens de museumgegevens, zonder voorbehoud; de signatuur rechtsonder geeft het museum weer als “Claude Monet / 188[?]”, omdat het laatste cijfer niet te lezen is |
| Afmetingen van het origineel: | 81,92 cm x 66,68 cm |
| Oorspronkelijke techniek: | Olieverf op doek |
| Stijl: | Impressionisme |
| Locatie: | National Gallery of Art, Washington (inventarisnummer 2015.19.65) |
| Onze reproductie: | Met de hand geschilderd in olieverf op doek, acht formaten of op maat |
De wilgen – Claude Monet
Wat is er op het doek te zien?
Het onderste derde wordt ingenomen door een weide. Het gras is geschilderd met lange staande streken groen, blauwgroen en lichtgeel, en daartussen liggen kleine gele bloemen verspreid, het dichtst rechtsonder. Uit de weide groeit rechts van het midden een machtige wilg: een dikke stam met een donkere uitwas, die zich in het midden in twee hoofdtakken splitst, en van daaruit waaieren in een boog dunne takken met fijn, lichtgroen blad uit.
Van links hangt over de hele bovenrand een gordijn van wilgentakken, geschilderd in korte twijgjes die als regen naar beneden vallen. Tussen de twee bomen rijzen twee slanke, bijna kale stammen recht omhoog. Achter de weide ligt een bleke strook water, grijs met een violette zweem, en daarboven op de andere oever een groep lage huizen met roodbruine daken, een met een okerkleurige gevel in het midden en nog een langs de rechterrand. De lucht is roomwit met roze en groenachtige tinten en vult de bovenste helft achter het gebladerte.
Niets daarvan staat op het doek. De wilg staat in de weide aan onze kant van het water, het water ligt erachter, geen tak raakt het aan en er is geen weerspiegeling in.
Wat staat er op het doek geschreven?
Rechtsonder staat, in donker blauwgrijze streken over het gras, de signatuur. De naam is leesbaar en luidt Claude Monet. Daaronder staat een tweede regel, meer verbleekt en bedekt met streken van het gras, en daarin staat het jaartal.
Dat jaartal kunnen wij niet lezen. Het museum kan het zelf ook niet lezen en geeft het weer als “Claude Monet / 188[?]”, met de uitdrukkelijke opmerking dat het laatste cijfer niet te ontcijferen is. Wat onleesbaar is, noemen wij onleesbaar, niet een vermoeden.
Hoe is het werk gedateerd als het jaartal niet te lezen is?
Het museum dateert het toch op 1880, zonder voorbehoud en zonder marge; het jaartal berust dus niet op de signatuur, maar op de gegevens.
Het wordt gesteund door de eerste schakel in de reeks herkomstgegevens: het doek werd in november 1880 rechtstreeks van de schilder gekocht door Cahuzac, dus in hetzelfde jaar waarop het museum het dateert. Het jaartal dat op het doek niet te lezen is, wordt zo bevestigd door de geschiedenis van het eigendom en niet door het schilderij zelf.
Wat zeggen de museumgegevens over de afmetingen?
Het werk bevindt zich in de National Gallery of Art in Washington, onder inventarisnummer 2015.19.65, en hangt volgens het museum zelf in zaal 80 van het West Building. De afmetingen geeft het museum in de volgorde hoogte maal breedte, 66,68 x 81,92 cm; onze tabel zet de breedte voorop, dus leest u hier 81,92 x 66,68 cm. Met de lijst vermeldt het 106,05 x 90,49 x 9,53 cm, eveneens omgezet.
De getallen waren juist, maar stonden in de verkeerde volgorde en zonder de tweede decimaal.
De databank Wikidata komt in alles wat ze vermeldt overeen met het museum, en dat zeggen wij hardop, omdat een pagina met een gecontroleerde overeenkomst en een pagina waarop niemand iets heeft vergeleken er hetzelfde uitzien.
De verhouding is ook op de afbeelding te controleren. Onze opname zit op 0,802, de opname van het museum op 0,802 en het gemeten doek op 0,814, zodat beide foto’s iets meer dan een procent breder zijn dan het doek, zoals de uitsnede van het beeld dat oplevert.
Van Cahuzac tot Washington
Het museum publiceert een lange reeks herkomstgegevens en schrijft die toe aan de catalogus van Wildenstein uit 1996. In november 1880 kocht Cahuzac het doek van de schilder, daarna ging het over naar dokter Filleau in Parijs, en in september 1883 kocht de kunsthandel Durand-Ruel het.
Vanaf dat punt keert in de reeks steeds dezelfde naam terug. In juli 1891 verkocht de kunsthandel het werk aan Potter en Bertha Palmer uit Chicago, in 1892 kwam het terug bij Durand-Ruel, in 1893 was het in handen van William H. Fuller uit New York, en in 1897 was het opnieuw bij Durand-Ruel. Drie keer dezelfde kunsthandel in veertien jaar.
Uiterlijk in 1907 was het in het bezit van Edward C. en Mary Griffin Walker, die op het landgoed Willistead Manor in Walkerville in Ontario en in Washington woonden. Mary Walker liet het werk op 4 mei 1937 na aan de Corcoran Gallery in Washington, en in 2015 verwierf de National Gallery of Art het. Vandaar ook de naam van de collectie in de museumgegevens, Corcoran Collection.
Op welke tentoonstellingen was het te zien?
Het museum noemt er drie, de eerste met voorbehoud. Misschien hing het op de zevende tentoonstelling van onafhankelijke kunstenaars in Parijs in 1882, onder nummer 91; het woord misschien is van het museum en blijft hier staan. Zonder voorbehoud vermeldt het twee tentoonstellingen in Detroit, in 1913 onder nummer 26 en in 1915 onder nummer 32.
De titel waaronder het werk toen hing, vermeldt het museum voor geen van de drie, dus staan er in de tabel geen andere titels, maar alleen het nummer in de catalogus van Wildenstein. Een lege regel zou betekenen dat wij niet hebben gekeken; deze betekent dat wij hebben gekeken en dat het museum geen andere naam noteert.
Welke andere wilgen en oevers van Monet vindt u bij ons?
Op onze pagina Claude Monet is de wilg een motief waartussen meer dan dertig jaar ligt. Waterlelies, heldere ochtend met wilgen is een paneel uit de cyclus Nymphéas dat zich in het musée de l’Orangerie bevindt, onder inventarisnummer INV 20106. Daar zijn de wilgen de randen van een enorm watervlak, hier is de wilg een hele boom, met zijn wortels in het gras.
Daarnaast staan nog drie werken. Treurwilg is een later en donkerder doek van dezelfde boom. Klaprozenveld bij Giverny komt uit Chicago en was tussen 1893 en 1901 in het bezit van dezelfde Potter Palmer die ook dit doek bezat. Weide bij Giverny dateert uit 1886 en bevindt zich in het Museum of Fine Arts in Boston, en Sneeuweffect in Vétheuil is dezelfde plaats in de winter, uit de collectie van het Musée d’Orsay.
Hoe wordt onze versie van De wilgen met de hand geschilderd?
Elke bestelling wordt afzonderlijk geschilderd door een schilder, met olieverf op katoenen of linnen doek. Zo ontstaan al onze schilderijen op canvas, zonder drukwerk en zonder machinale stap. Dit kunstschilderij is veeleisend in het gebladerte: het museum somt zelf de tinten op waaruit het is opgebouwd, van lentegroen via saliegroen tot staal- en zeeblauw, en juist die verscheidenheid houdt het levend.
De tweede proef is de weide. De lange staande streken moeten elk op zich blijven, anders klontert het onderste derde samen tot een vlak en verliest de boom de grond onder zijn voeten. Zoals bij werk dat en plein air is geschilderd, blijft de onderschildering licht, en een dikkere verflaag gaat alleen in de gele bloemen. Zo’n impressionistisch schilderij verdraagt geen hoogglans, dus blijft het olieverfschilderij bij ons mat.
Welk formaat voor welke muur?
Er zijn acht formaten, van 46 x 38 tot 150 x 120 cm, en er zijn twee antwoorden. Qua grootte ligt 90 x 70 cm het dichtst bij het origineel, 8,1 cm breder en 3,3 cm hoger dan het doek in Washington. Qua verhouding tussen de zijden ligt 110 x 90 cm het dichtst bij, met 0,818 tegenover de 0,814 van het origineel, terwijl 90 x 70 cm een verhouding van 0,778 heeft. Geen enkel formaat treft de verhouding tot op drie decimalen.
Het verschil tussen de twee antwoorden is kleiner dan bij sommige andere motieven. Voor een middelgrote kamer is 90 x 70 cm de juiste keuze, 110 x 90 cm als de verhouding voor u zwaarder weegt, en in een smalle ruimte volstaat 60 x 50 cm. Als schilderij voor de slaapkamer komt dit motief goed tot zijn recht, omdat er geen enkele sterke kleur in zit die ’s avonds de blik trekt.
Op welke hoogte hangt u het schilderij? Het midden op ongeveer 145 cm boven de vloer, zodat de strook water dicht bij ooghoogte ligt.
Formaat op maat, spieraam en lijst
Wilt u een formaat dat niet in de lijst staat, dan is een formaat op maat de enige weg; geeft u ons de breedte en de hoogte in centimeters door. Het doek kan opgespannen op een houten spieraam of opgerold in een koker komen. De lijst is niet bij de prijs inbegrepen; bij dit motief past een licht lijstprofiel van naturel hout of een witte lijst, terwijl een donkere lijst de weide in de schaduw drukt.
Levering en garantie
De doorlooptijd is twee tot drie weken, bij de grootste formaten enkele dagen meer, omdat de olieverf tussen de lagen moet drogen. Opgespannen doeken reizen in een stevige doos, opgerolde in een koker. Komt het werk beschadigd aan of wijkt het merkbaar af van de goedgekeurde foto, dan vervangen wij het of betalen wij de prijs terug. Een handgeschilderde kopie is geen fabrieksproduct en kleine verschillen in de penseelstreek horen erbij; schade niet.
Kiest u het schilderij niet voor uzelf en weet u niet welk formaat het juiste is, dan is er een cadeaubon: de ontvanger kiest zelf het formaat en het motief.
Veelgestelde vragen
Waar hangt het origineel?
In Washington, in de National Gallery of Art, onder inventarisnummer 2015.19.65, volgens het museum in zaal 80.
Wat zegt het werk, in één zin?
Dat een boom een heel tafereel kan zijn, als u hem genoeg doek geeft.
Is het origineel te koop en wat is het waard?
Nee, het maakt deel uit van een museumcollectie. Een waarde noemen wij niet; het museum vermeldt bij geen van de eigenaars in de reeks een prijs.
Waar woonde Monet toen hij de wilgen schilderde?
In Vétheuil, een dorp aan de Seine ten noordwesten van Parijs, waar het gezin in 1878 door geldzorgen naartoe was verhuisd. Dit doek verkocht hij in november 1880.
- Onderwerp. Een wilg in een weide met gele bloemen, daarachter een bleke strook water en een groep huizen op de andere oever.
- Origineel. Olieverf op doek, 81,92 x 66,68 cm, 1880; National Gallery of Art, Washington, inventarisnummer 2015.19.65.
- Onze versie. Acht formaten; 90 x 70 cm ligt qua grootte het dichtst bij, 110 x 90 cm qua verhouding.
- Goed om te weten. Het jaartal op het doek is niet te lezen; 1880 berust op de museumgegevens en op de eerste schakel in de reeks herkomstgegevens.









































