Beschrijving
| Titel: | Waterlelies I |
| Andere titels: | Nymphéas · Water-Lilies, Clouds |
| Schilder: | Claude Monet (1840–1926) |
| Jaar van ontstaan: | 1903 |
| Afmetingen van het origineel: | 100 cm x 73 cm |
| Oorspronkelijke techniek: | Olieverf op doek |
| Stijl: | Impressionisme |
| Locatie: | Niet vastgelegd in openbare collecties; het werk is gecatalogiseerd als Wildenstein 1656 |
| Onze reproductie: | Met de hand geschilderd in olieverf op doek, acht formaten of op maat |
Waterlelies I is een handgeschilderde reproductie van het doek dat Claude Monet in 1903 schilderde: bovenaan een donkere strook oeverloof, onderaan een violetblauw wateroppervlak waarin twee witte wolken zich weerspiegelen, en over het midden banen waterleliebladeren. In de catalogus van Monets werk draagt het nummer 1656 en het meet 100 x 73 cm. Wij schilderen het in acht formaten of op uw maat, met een foto van het voltooide schilderij ter goedkeuring vóór verzending.
Waterlelies I – Claude Monet
Wat is er op het schilderij te zien?
Langs de bovenrand loopt over de volle breedte een donkere strook oeverloof; die is het dichtst rechtsboven, waar dezelfde massa ook langs de rechterrand naar beneden zakt. Daaronder beslaat de olijfgroene weerspiegeling van dat loof de bovenste helft van het water, geschilderd in korte verticale toetsen. De onderste helft van het wateroppervlak is violetblauw en daarin liggen twee grote, zachte weerspiegelingen van witte stapelwolken, één links van het midden en één rechts. Over het water lopen banen waterleliebladeren: een over het bovenste derde met lichtgele bloemen, een tweede rechts van het midden, en de grootste groep onderaan in het midden, waar de bloemen roodroze zijn. In de linkeronderhoek ligt een los groepje bladeren met twee witte bloemen. Rechtsonder is het doek gesigneerd. Dit olieverfschilderij heeft geen horizon en geen oever: er is alleen het wateroppervlak, en wat daarin te zien is.
Waar is de lucht?
De scène is steil van bovenaf gezien, dus staan er op het doek geen horizon en geen lucht – en toch zijn de wolken er, alleen omgekeerd. Precies die verwisseling is het onderwerp van het schilderij: wat het lichtst is, hangt niet bovenaan maar ligt onderaan, en wat het donkerst is, ligt niet in de verte maar langs de bovenrand. Daardoor keert de diepte om en wordt het water tegelijk oppervlak en venster. De verflaag is opgebouwd uit twee tegengestelde soorten streken: korte verticale voor de weerspiegeling van het loof en brede horizontale voor de wolken. De waterleliebladeren zijn een derde soort streek – korte, platte vlekken die op beide andere liggen en ze met elkaar verbinden. Dit idee breidde Monet later uit over hele wanden: de Nymphéas-zalen in het Parijse Musée de l’Orangerie.
Dit doek in de catalogus
In de catalogus van Monets werk staat het onder nummer 1656, gedateerd op 1903 en opgemeten op 100 x 73 cm, olieverf op doek, uit de groep die de schilder zelf waterlandschappen noemde. Het is te herkennen aan vier dingen tegelijk: de donkere strook loof zakt langs de rechterrand naar beneden, er zijn twee wolken en niet één, de baan bladeren rechtsboven draagt gele bloemen, en in de linkeronderhoek staan twee witte bloemen los van al het andere. Doeken uit deze groep dragen zelden een jaartal; bij een impressionistisch schilderij als dit is het dus de catalogus die het in de tijd plaatst – de beschrijving van dit doek met catalogusnummer 1656.
De grenzen van wat over dit origineel bekend is
Waar het zich nu bevindt, is niet openbaar vastgelegd. De catalogus vermeldt het werk, maar geen collectie die het bewaart, dus vindt u in de tabel geen museumnaam en geen inventarisnummer – die twee gegevens staan eenvoudigweg in geen enkele openbaar toegankelijke beschrijving. Onze reproductie is daarom gemaakt naar de afbeelding in de catalogus, en de afmetingen geven wij zoals de catalogus ze vermeldt.
Andere waterschilderijen van Monet in ons aanbod
Let goed op de titels: zonder Romeins cijfer is Waterlelies een ander schilderij, in een vierkant formaat en met ander licht. De blauwe variant van hetzelfde thema vindt u bij ons als Blauwe waterlelies. Dezelfde vijver onder een andere titel is De waterlelievijver. En wanneer er ook architectuur in de scène staat, gaat het om De waterlelievijver (Japanse brug). Alle vier tonen dezelfde vijver in Giverny, telkens anders bekeken – en daarin verschillen ze ook van elkaar, niet in de titel.
Hoe wordt onze versie van Waterlelies I met de hand geschilderd?
Bij dit motief is de volgorde alles. De schilder legt eerst de violetblauwe ondergrond van het water aan, zet daarna nat-in-nat de olijfgroene weerspiegeling van het loof in de bovenste helft, en pas als die staat, voegt hij de wolken toe – breed, zacht, zonder rand, want de weerspiegeling van een wolk heeft geen contour. De waterleliebladeren komen als laatste, als platte vlekken die OP het water moeten liggen en niet erin. Wie ze te vroeg schildert, krijgt een patroon in plaats van een wateroppervlak. Kunst aan de muur met dit motief is daarom een geduldproef: het schilderij is in één keer af, wanneer de laatste vlek op zijn plaats zit, en tot dan ziet het er niet voltooid uit.
Welk formaat voor welke muur?
Kort antwoord: boven een bank 120 x 90 cm, voor een kleinere muur 70 x 50 cm, voor een grote open muur 150 x 110 cm. Het origineel meet 100 x 73 cm; wilt u een formaat dat de verhouding van het origineel aanhoudt, dan ligt ons formaat 105 x 75 cm daar dicht bij. Een schilderij voor de woonkamer beslaat het best ongeveer twee derde van de breedte van de bank. Dit motief is liggend en rustig, zonder brandpunt, en komt daarom beter tot zijn recht waar het van dichtbij wordt bekeken – in de hal, naast het bed, boven het bureau – dan op een muur die u alleen vanaf de andere kant van de kamer ziet.
Op welke hoogte hangt u het schilderij? Het midden van het doek op ongeveer 150 cm boven de vloer. Omdat het motief liggend en rustig is, verdraagt het ook een iets lagere plek – boven een lage ladekast komt het beter uit dan hoog op een lege muur.
Formaat op maat, spieraam en lijst
Past geen van de acht formaten, dan schilderen wij het op maat – geef ons de breedte en de hoogte door, dan laten wij u de prijs en de doorlooptijd weten. Het schilderij op canvas is opgespannen op een houten spieraam en de zijkanten zijn beschilderd, zodat het er ook zonder lijst niet onaf uitziet. Bij dit motief helpt een smalle lijst in donker hout, omdat die het wateroppervlak afsluit dat anders afgesneden zou lijken; een brede gouden lijst past er niet bij, omdat het motief geen middelpunt heeft dat een lijst zou kunnen benadrukken.
Levering en garantie
Wij versturen het schilderij naar Nederland, België en de meeste EU-landen, verpakt in beschermfolie en in een stevige doos. Vóór verzending sturen wij u een foto van het voltooide schilderij; klopt er iets niet, dan passen wij het aan voordat het onze werkplaats verlaat. Bij grote formaten is de doorlooptijd langer. Andere motieven van Monet vindt u op de pagina Claude Monet, en over het schilderen en het kiezen van motieven schrijven wij op ons blog.
Kiest u het schilderij niet voor uzelf en weet u niet welk formaat het juiste is, dan is er een cadeaubon: de ontvanger kiest zelf het formaat en het motief.
Veelgestelde vragen
Waar is het origineel nu?
Dat weten wij niet, en wij gaan er ook niet naar raden. In geen enkele openbaar toegankelijke beschrijving staat een collectie vermeld die het werk bewaart, dus staan er in de tabel geen museum en geen inventarisnummer.
Wat betekenen Monets waterlelies?
Water, lucht en bloemen smelten samen tot één oppervlak. Ze worden vaak gelezen als een plek van rust en bezinning; Monet wilde zelf dat de grote doeken een toevluchtsoord voor rustige overpeinzing zouden bieden.
Waarom schilderde Monet waterlelies?
Omdat de vijver zijn eigen schepping was: van 1899 tot zijn dood in 1926 schilderde hij de watertuin in Giverny zo’n 250 keer, op zoek naar het wisselende licht op het water.
Hoeveel waterlelies heeft Monet geschilderd?
Zo’n 250 doeken van zijn watertuin, van 1899 tot zijn dood in 1926, waaronder ook de grote panelen in de Parijse Orangerie.
Waar schilderde Monet de waterlelies?
In zijn eigen watertuin in Giverny in Normandië, bij de vijver die hij aan de overkant van de weg voor zijn huis liet uitgraven.
Is het origineel te koop en wat is het waard?
Nee. Het origineel bevindt zich in een museumcollectie en is niet te koop, dus heeft het geen marktprijs. Monets belangrijkste doeken behoren tot de duurste schilderijen die ooit op een veiling zijn verkocht: een van Monets Hooimijten (Meules, 1890) werd in mei 2019 bij Sotheby’s geveild voor 110,7 miljoen dollar.
- Met de hand geschilderd. Olieverf op doek, geen drukwerk en geen machinaal aangebrachte verf.
- Acht formaten of op maat. Van 50 x 35 tot 150 x 110 cm, waaronder ook 105 x 75 cm.
- Foto vóór verzending. U ziet het schilderij voltooid voordat het de werkplaats verlaat.
- Gegevens uit de catalogus. Jaartal, afmetingen en techniek nemen wij over zoals de catalogus van Monets werk ze onder nummer 1656 vermeldt.









































