Beschrijving
Zinkende zon is een schilderij van Egon Schiele uit 1913: twee dunne jonge bomen voor een landschap van donkere velden, met twee roze bergen onder een roze lucht. Het origineel bevindt zich in het Leopold Museum in Wenen onder inventarisnummer 625; het meet 90 x 90,5 cm – het is 90,5 cm breed en 90 cm hoog, en dus bijna vierkant. Bij ons ontstaat het als handgeschilderd olieverfschilderij op doek, in vijftien formaten of op uw maat, en de foto van het voltooide schilderij sturen wij u vóór verzending ter goedkeuring.
| Titel: | Zinkende zon |
| Andere titels: | Versinkende Sonne · Setting Sun |
| Schilder: | Egon Schiele (1890–1918) |
| Jaar van ontstaan: | 1913; rechts van het midden bovenaan gesigneerd en gedateerd “EGON SCHIELE 1913” |
| Afmetingen van het origineel: | 90 cm x 90,5 cm |
| Oorspronkelijke techniek: | Olieverf op doek |
| Stijl: | Expressionisme |
| Locatie: | Leopold Museum, Wenen (inventarisnummer 625) |
| Onze reproductie: | met de hand geschilderd in olieverf op doek, 15 formaten van 50 x 50 cm tot 200 x 200 cm of formaat op maat |
Zinkende zon – Egon Schiele
Wat is er op het schilderij te zien?
Een landschap, gezien door twee jonge bomen. De linkerboom heeft nog een kruin van roestbruine en donkerrode bladeren; de rechter is bijna kaal, een paar dunne takken met weinig bladeren, en ernaast staat een rechte donkere paal. Daarachter neemt een bleekroze lucht het bovenste derde in, getekend met dunne horizontale lijnen, met twee roze bergen aan de horizon – een kleinere links en een grotere rechts – boven een bleke strook. Daaronder ligt een donkere heuvel, en de onderste helft is een lappendeken van velden in donkergroen, olijfgroen, grijs en bruin, geordend in horizontale banen en bezaaid met kleine gele stippen. Links van het midden staat onderaan rechtop een dunne rode paal. Rechtsboven staat de signatuur, in drie korte regels.
Waar gaat het schilderij over?
Volgens de museumtekst over het moment van de dag waarop we moeten rouwen om de ondergaande zon: in de verte geeft ze nog warmte, in de schaduw vervagen de contouren al. De tekst zegt dat de kunstenaar zich niet richtte op de schoonheid van de natuur, maar op haar plaats in het voortdurende komen en gaan, en dat die melancholische stemming kenmerkend is voor de landschappen van Schiele, die hij titels gaf als Kale bomen of Landschap zonder zon. Dat is de uitleg van het museum dat het werk bezit, en wij geven haar als de zijne.
Waarom schildert Schiele steeds weer de zon?
Omdat de zon volgens de museumtekst een terugkerend motief in zijn werk is en een code voor het cyclische: een constante die steeds weer vertrekt en steeds weer terugkomt, en daarom een symbool van de kringloop van het leven en van de verbondenheid van al het levende. De tekst verbindt haar met een van zijn centrale thema’s, worden en vergaan, en haalt aan wat Schiele ooit over zijn eigen lichaam zei: “Mein Wesen, mein – Verwesen” – mijn wezen, mijn vergaan.
Waar staat de signatuur precies?
Volgens de museumtekst rechts van het midden bovenaan: “EGON SCHIELE 1913”, in drie korte regels dicht bij de rechterrand, op de hoogte van de bovenrand van de velden, waar u haar op de donkere ondergrond gemakkelijk over het hoofd ziet.
Waarmee is het origineel geschilderd?
Volgens de museumtekst in olieverf op doek. Ook onze reproductie is in olieverf op doek geschilderd: medium en drager zijn dezelfde als bij het origineel.
Is het formaat vierkant?
Zo goed als. Bij dit werk zijn al onze formaten een vierkant formaat, van 50 x 50 cm tot 200 x 200 cm.
Kan ik het schilderij krijgen in het formaat van het origineel?
Ja, tot op een halve centimeter nauwkeurig. Ons formaat 90 x 90 cm komt in de hoogte precies overeen met het origineel en is vijf millimeter smaller. Omdat al onze formaten vierkant zijn en het origineel niet helemaal, groeit dat kleine verschil met het formaat mee, maar langzaam: bij 200 x 200 cm zou de verhouding van het origineel ongeveer 201 cm breedte vragen. In de praktijk behoudt elk formaat de verhouding; voor precies 90 x 90,5 cm zorgt een formaat op maat.
Waar komt het schilderij vandaan en waar is het vandaag?
Deze pagina had tot nu toe geen herkomstgegevens – bij dit werk ontbraken ze, en dat zeggen wij openlijk in plaats van het stilletjes aan te vullen. Wat volgt, is de reeks zoals het museum die publiceert, en ze is kort: Arthur Roessler, Wenen, van 1913 tot 1957; Rudolf Leopold, Wenen, van 1957 tot 1994; en sinds 1994 de Leopold Museum-Privatstiftung. De uitleg is van ons. De eerste eigenaar had het werk al vanaf het jaar waarin het ontstond; onder de bronnen van het museum zijn het boek van Tobias Natter over verzamelaars en mecenassen uit 2003 en de catalogus van de herdenkingstentoonstelling die de Neue Galerie in 1948 hield, dertig jaar na de dood van Schiele; daar had het werk nummer 37. Eén detail klopt niet: de reeks laat het eigendom van Leopold ingaan in 1957, terwijl het koopcontract dat zij voor hem noemt gedateerd is op 7 januari 1953. De registratie brengt die twee gegevens niet met elkaar in overeenstemming, dus noemen wij ze allebei. Ook het dossier van Sonja Niederacher van 30 april 2011 wordt vermeld. Het werk bevindt zich vandaag in het Leopold Museum onder inventarisnummer 625; de hele Schiele-collectie van het museum ziet u op de pagina van het Leopold Museum over Egon Schiele.
Waar staat dit werk tussen het werk van Schiele?
Bij zijn landschappen uit de jaren 1911 tot 1914. Twee jaar eerder ontstond het kleine paneel Kleine boom in de late herfst, een jaar eerder Calvarieberg en een jaar later Huizen aan zee. Het volledige aanbod vindt u op de pagina Egon Schiele, meer over het leven van de schilder in het artikel over Egon Schiele. Schiele was een jongere tijdgenoot van Gustav Klimt, en de Weense Secession was de omgeving waaruit hij voortkwam; het Weense expressionisme is de stroming die hij mee vorm gaf, en de Oostenrijkse kunst van die tijd wordt nog altijd vanuit die twee namen gelezen. Als expressionistisch schilderij maakt het werk van een zonsondergang een overpeinzing over het vergaan. Net als Huizen aan zee is ook dit olieverf op doek; bij Calvarieberg komen er nog gouache en potlood bij.
Hoe wordt onze versie van Zinkende zon met de hand geschilderd?
Elk doek wordt door een schilder in olieverf geschilderd, streek voor streek; het is geen machinaal drukwerk – onder het penseel ontstaat een handgeschilderde kopie, speciaal voor uw bestelling gemaakt. Bij dit motief zijn twee plekken het moeilijkst. De eerste is de kruin van de linkerboom: honderden kleine roestrode bladeren tegen de roze lucht, elk afzonderlijk opgebracht; vult de schilder ze op tot één massa, dan verliest de boom het licht dat erdoorheen schijnt. De tweede is het roze van de lucht en de bergen, dat bleek en koel moet blijven, niet zoet – trekt de schilder het op naar snoeproze, dan wordt de rouw waarover het museum spreekt een ansichtkaart. Is het werk klaar, dan fotograferen wij het en sturen wij u de foto ter goedkeuring; pas daarna wordt het verzonden. Als reproductie op doek is het schilderij opgespannen op een houten spieraam en klaar om op te hangen.
Welk formaat voor welke muur?
Het korte antwoord: een vierkant vraagt het midden van de muur en wat lege ruimte eromheen. Voor een kleinere muur 60 x 60 cm of 70 x 70 cm, boven een bank 90 x 90 cm, het formaat van het origineel, of 100 x 100 cm, voor een grote ruimte 150 x 150 cm en tot 200 x 200 cm. Ons kleinste formaat is 50 x 50 cm. Als kunstschilderij met zoveel kleine bladeren en gele stippen wint het werk bij een groter formaat: vanaf 90 x 90 cm lezen ze als details van het origineel en niet als textuur.
Hoe bestel ik een formaat op maat, een spieraam en een lijst?
Past geen van de vijftien formaten bij uw muur, dan schilderen wij het schilderij op maat. Het doek is opgespannen op een houten spieraam; onze 3D-app is uitsluitend bedoeld om een lijst te kiezen, niet om het schilderij op uw muur te tonen. De lijst kiest u apart, en hij hoeft geen deel van de bestelling te zijn.
Hoe verloopt de levering en wat garanderen wij?
Wij maken het schilderij op bestelling en leveren het naar Nederland, België en de meeste EU-landen – in totaal Slovenië en vijftien andere landen van de Europese Unie. Vóór verzending ontvangt u een foto van het voltooide schilderij ter goedkeuring; bent u niet tevreden met het resultaat, dan verbeteren wij het of schilderen wij het opnieuw. Omdat al onze schilderijen op canvas afzonderlijk ontstaan, verschilt de doorlooptijd met het formaat en met hoe druk onze schilders het op dat moment hebben.
Veelgestelde vragen
Welke plek toont Zinkende zon?
Noch de titel noch de museumtekst noemt een plaats. De tekst van het Leopold Museum op Google Arts & Culture zegt dat Schiele zijn inspiratie waarschijnlijk vond aan de kust bij Triëst en in twee kale eilanden met rode rotsen voor die kust. Leest u het zo, dan zijn de twee roze vormen aan de horizon precies die eilanden.
Waar is de zon op Zinkende zon?
Nauwelijks te zien: volgens het Leopold Museum is de zinkende zon maar gedeeltelijk zichtbaar, en de vormen aan de horizon worden van achteren belicht in een koel karmijn. Het oog ziet vooral haar weerschijn, de bleekroze lucht boven de donkere velden. Het museum leest het tafereel als een afscheid van licht, warmte en leven.
Wat betekent Zinkende zon?
Volgens de museumtekst toont het het moment van de dag waarop we moeten rouwen om de ondergaande zon: in de verte verwarmt ze nog, in de schaduw vallen de contouren al uiteen. Schiele richtte zich niet op de schoonheid van de natuur, maar op haar plaats in het voortdurende komen en gaan. Het museum noemt de zon in zijn werk een code voor het cyclische, een symbool van de kringloop van het leven.
Wat betekent “Mein Wesen, mein – Verwesen”?
“Mijn wezen, mijn vergaan”: woorden van Schiele over zijn eigen lichaam, die het museum aanhaalt in zijn tekst over dit werk. Het schilderij wordt in verband gebracht met een van zijn centrale thema’s, worden en vergaan.
Wie was de eerste eigenaar van Zinkende zon?
Arthur Roessler, Weens criticus en jarenlang een steun voor de schilder, van 1913, toen het werk ontstond, tot 1957. Volgens het Leopold Museum hing het schilderij boven zijn bureau. Daarna ging het over naar Rudolf Leopold, en in 1994 naar de Leopold Museum-Privatstiftung.
Waar hangt Zinkende zon vandaag?
In het Leopold Museum in Wenen, onder inventarisnummer 625. In het Duits heet het Versinkende Sonne.
Is het schilderij een goed cadeau?
Ja; weet u niet welk formaat u moet kiezen, dan is er een cadeaubon.
- Onderwerp: twee jonge bomen voor donkere velden, roze bergen en een roze avondlucht.
- Origineel: 1913, olieverf op doek, 90 x 90,5 cm, gesigneerd rechts van het midden bovenaan, Leopold Museum, Wenen, inventarisnummer 625.
- Onze versie: handgeschilderd olieverfschilderij op doek, 15 formaten of formaat op maat.
- Goed om te weten: deze pagina had voor dit werk geen herkomstgegevens; de reeks staat hier zoals het museum die publiceert.









































