Beschrijving
Paul Gauguin – De zwemplek (La baignade) – handgeschilderde reproductie
Op dit blad zit echt goud. Het werk ontstond in 1889 en is geen olieverfschilderij: de tentoonstellingscatalogus Paul Gauguin: Parijs 1889 vermeldt het als gouache, aquarel, pastel en goudverf op groen papier, op een paneel geplakt, 34,5 × 45 cm (hoogte × breedte, liggend formaat). Het origineel bevindt zich in een particuliere collectie. Bij ons ontstaat deze badscène opnieuw onder het penseel: een handgeschilderde reproductie, olieverf op doek, zonder drukwerk.
Goud op het haar, niet in de lijst
Het meisje op de voorgrond heeft zich van ons afgewend en wringt de oranje hoofddoek uit waarmee ze haar haar had bedekt. Juist op die hoofdbedekking bracht Gauguin goudverf aan: in het licht gedraagt dat vlak zich anders dan alles eromheen, want het is geen pigment maar metaal. Goud was destijds geen versiering voor schilders, maar hoorde bij kerkelijke voorstellingen en het ambacht – en Gauguin nam het op in een tafereel van meisjes aan het water.
Het groene papier doet het halve werk
De ondergrond is niet wit. Het blad is groen, en op grote delen van het water laat Gauguin het gewoon doorschemeren; het groen rond de lichamen is niet geschilderd, het is het papier zelf. Daardoor is het oppervlak mat en korrelig, en blijven de pastelstreken afzonderlijk staan in plaats van in elkaar over te vloeien. Rechts doorsnijdt een donkere boomstam het tafereel, linksboven zwemt een tweede baadster, en langs de onderrand liggen een paar houten klompen en een opgevouwen blauw-rood kledingstuk – het enige teken dat de meisjes zich net hebben uitgekleed.
Wat betekent dat voor de reproductie?
Laten we het eerlijk zeggen: het origineel is een werk op papier, onze uitvoering is olieverf op doek. De groene ondergrond, die bij het origineel onder de verf door schijnt, vervangen wij door een dunne onderschildering: die brengen wij als eerste aan, en pas daarop bouwen wij het koele groen op. Het gouden vlak schilderen wij als kleur, niet als metaal, en dat zeggen wij vooraf, in plaats van een glans te beloven die olieverf niet geeft. Al het andere – de verhoudingen, het koele groen, het oranje accent – brengen wij nauwkeurig over.
Een handgeschilderde reproductie voor uw huis
Het koele groen en het kleine liggende formaat maken dit schilderij geschikt voor een muur die u van dichtbij bekijkt: een gang, een badkamer, een ruimte waar u er dicht bij staat. Wij schilderen het in acht formaten; het dichtst bij het origineel komt 45 × 35 cm, en voor een grotere muur wordt vaak 100 × 80 cm gekozen. Uit hetzelfde jaar 1889 stamt Bretonse Eva – het enige andere schilderij van Gauguin in ons aanbod waarvan het origineel evenmin olieverf is, maar een blad papier; De groene Christus komt uit dezelfde Bretonse zomer, en Jong christelijk meisje (Bretonne en prière) toont dezelfde streek vijf jaar later.
- Onderwerp: De zwemplek (La baignade), Paul Gauguin, 1889, Bretagne
- Techniek: handgeschilderd schilderij op doek, olieverf op doek, reproductie – nooit gedrukt
- Origineel: gouache, aquarel, pastel en goud op groen papier op paneel, 34,5 × 45 cm, particuliere collectie
- Goed om te weten: het goud op de hoofdbedekking van het meisje is echt goud in de verf, geen geel pigment









































