Beschrijving
Graanmijt (sneeuweffect) is een handgeschilderde reproductie van een winters schilderij dat Claude Monet in Giverny maakte: één enkele bruine mijt staat links van het midden op een besneeuwd veld, daarachter loopt een blauwe strook van een begroeide heuvel, langs de rechterrand drommen de daken van het dorp samen, en boven dat alles staat in een bleke lucht een vervaagde zon. Het origineel meet 93 x 66 cm, is olieverf op doek en bevindt zich onder inventarisnummer 1933.1155 in het Art Institute of Chicago. Het museum dateert het op de periode 1890–91 en vermeldt de signatuur rechtsonder, “Claude Monet 91”. Wij schilderen het in acht formaten of op uw maat, met een foto van het voltooide schilderij ter goedkeuring vóór verzending.
| Titel: | Graanmijt (sneeuweffect) |
| Andere titels: | Stack of Wheat (Snow Effect, Overcast Day) (de naam in de beschrijving van het museum) |
| Schilder: | Claude Monet (1840–1926) |
| Jaar van ontstaan: | 1890–91, zoals het museum het dateert; op het doek staat de signatuur “Claude Monet 91” |
| Afmetingen van het origineel: | 93 cm x 66 cm |
| Oorspronkelijke techniek: | Olieverf op doek |
| Stijl: | Impressionisme |
| Locatie: | Art Institute of Chicago (inventarisnummer 1933.1155) |
| Onze reproductie: | Met de hand geschilderd in olieverf op doek, acht formaten of op maat |
Graanmijt (sneeuweffect) – Claude Monet
Wat is er op het doek te zien?
Eén enkele mijt, en al het andere richt zich naar haar. Ze staat links van het midden, bruin en roodachtig, met een donkerder dak van stro en een lichtere, bijna oranje top. Haar breedte beslaat ongeveer een derde van het doek. Daarachter strekt zich over de volle breedte een strook begroeide helling uit, blauw en paarsachtig, bezaaid met witte plekken sneeuw tussen de bomen. Langs de rechterrand komen onder die strook lage daken en één rode muur tevoorschijn. De onderste helft is sneeuw: niet wit, maar bleekblauw, roze en grijs, in korte streken waartussen hier en daar donker gras doorschemert. De lucht is gelijkmatig bleek, en iets links van het midden staat daarin een flauwe zon zonder scherpe rand.
Waar stond de mijt?
Vlak achter Monets huis in Giverny. Het Art Institute of Chicago vermeldt in zijn beschrijving dat deze mijten vijftien tot twintig voet hoog waren, dus ongeveer vier tot zes meter, en dat ze op het veld vlak naast de boerderij van de schilder stonden. Het motief was dus geen uitstapje, maar het uitzicht uit het raam. Het museum voegt eraan toe dat Monet in 1890 en 1891 op twee manieren tegelijk aan deze reeks werkte: op het veld, waar hij op meerdere ezels tegelijk schilderde en van de ene naar de andere ging zodra het licht verschoof, en in het atelier, waar hij de kleurverhoudingen later bijstelde.
Waarom is er niet één jaartal?
Omdat het museum er geen noemt. In de rubriek datering staat de periode 1890–91, dus twee jaar, en het museum versmalt die niet. Opvallend is dat er op het doek toch één jaartal staat: het museum neemt zelf de inscriptie rechtsonder over, “Claude Monet 91”. Beide gegevens komen van het museum en spreken elkaar niet tegen, want de reeks loopt over twee winters en het doek werd gesigneerd toen het af was. Omdat de instelling die het werk bezit een periode noemt, vermelden ook wij geen afzonderlijk jaartal. Waar museum en database van elkaar afwijken, volgen wij het museum.
Wat zegt de beschrijving van het museum over de afmetingen?
Het werk bevindt zich onder inventarisnummer 1933.1155 in het Art Institute of Chicago. Het museum geeft de afmetingen in de volgorde hoogte maal breedte, 66 x 93 cm; onze tabel zet de breedte voorop, dus leest u bij ons 93 x 66 cm. Met de lijst meet het geheel 114,7 x 87,4 x 11,5 cm. De techniek is olieverf op doek, en het werk hangt in zaal 243.
De tentoonstelling die Monets positie veranderde
In mei 1891 hing Monet in één enkele kleine zaal van de Parijse Galerie Durand-Ruel vijftien doeken uit deze reeks naast elkaar. Het museum beschrijft die tentoonstelling als een uitzonderlijk succes bij de kritiek en in de verkoop, en als een keerpunt in de loopbaan van de schilder en in de geschiedenis van de Franse kunst. Juist dit doek hing daar: in de catalogus droeg het nummer 9 en de naam “Meule. (Effet de neige; temps couvert)”. Na deze reeks kwamen de populieren, de kathedraal van Rouen en later zijn eigen tuin – telkens hetzelfde motief, steeds opnieuw, op verschillende uren.
De weg naar Chicago: van Durand-Ruel naar Ryerson
Het museum publiceert de reeks eigenaren samen met de prijzen, en elk station komt van het museum, niet van ons. Het werk bleef bij de schilder tot 9 mei 1891, toen het Parijse huis Durand-Ruel het voor 2.500 frank kocht. Eind 1892 ging het naar het filiaal van hetzelfde huis in New York, en op 31 maart 1893 kocht Martin A. Ryerson uit Chicago het voor 1.500 dollar. Met zijn collectie kwam het in 1933 in het museum; vandaar de naam waaronder het is ingeschreven. Het museum merkt op dat het deze herkomstgegevens ontleent aan de voorraadboeken van het huis Durand-Ruel, die door het familiearchief zijn bevestigd.
Zes mijten in één museum – welke is de onze?
Een verwisseling is hier een reële mogelijkheid en geen verre: hetzelfde museum bezit zes doeken uit deze reeks, naar eigen zeggen de grootste groep graanmijten van Monet ter wereld. Het onze is het enige dat het museum benoemt met de toevoeging “sneeuweffect, bewolkte dag”, onder inventarisnummer 1933.1155. De meest misleidende buur is Graanmijt, inventarisnummer 1983.29, dat 92,3 x 65,8 cm meet – dus minder dan een centimeter verschil in beide afmetingen. Het eenvoudigste onderscheid is gewoon tellen: het onze heeft één enkele mijt, terwijl Graanmijten (zonsondergang, sneeuweffect) en Graanmijten (einde van de dag, herfst), die wij eveneens verkopen, er twee tonen. Monets bekendste sneeuwtafereel, met één enkele zwarte vogel op het hek boven blauwe schaduwen, is De ekster.
Hoe ontstaat onze handgeschilderde versie?
Elke bestelling wordt afzonderlijk door een schilder geschilderd, met olieverf op katoenen of linnen doek. Een schilderij op canvas ontstaat bij ons zonder drukwerk, zonder overzettechniek en zonder machinale tussenstap. Een wintertafereel is veeleisend juist door de sneeuw: die is op het doek niet wit, maar bleekblauw, roze en grijs, en schildert de schilder hem wit, dan verliest het schilderij het licht dat het origineel heeft. Daarom begint hij met koele grijstinten en komen pas daarna de lichtere partijen. De mijt zelf is de omgekeerde opgave: een dichte, warme massa, opgebouwd uit tientallen rode, bruine en oranje streken die niet tot één kleur mogen samenvloeien. Elk olieverfschilderij dat onze werkplaats verlaat, verschilt een beetje van alle andere. Vóór verzending ontvangt u een foto van het voltooide schilderij ter goedkeuring.
Opgespannen op een spieraam in een stevige doos of opgerold in een koker, naar uw keuze, met track-and-trace. Daarvóór ontvangt u een foto van het voltooide schilderij.
Welk formaat voor welke muur?
Er zijn acht formaten, van 50 x 35 tot 150 x 110 cm. Het origineel is 93 cm breed en 66 cm hoog, dus komt 90 x 65 cm er in grootte het dichtst bij, en in de verhouding van de zijden 70 x 50 en 105 x 75 cm, die allebei op 1,40 uitkomen, het origineel op 1,41. Het tafereel is laag en breed, dus past het goed boven een bank, een ladekast of een bed. Als kunst aan de muur in de eetkamer of als schilderij voor de woonkamer oogt 105 x 75 cm rustig, omdat het kleurenpalet van dit schilderij koel en stil is; de bruine mijt is het enige warme ding op het doek en gaat bij een groter formaat echt gloeien. Verwante motieven uit dezelfde plaats en dezelfde jaren vindt u op de pagina Claude Monet: Klaprozenveld bij Giverny en, naar het seizoen, Rijp.
Op welke hoogte hangt u het schilderij: met het midden op ongeveer 145 cm boven de vloer, en boven meubels met de onderrand 20 tot 30 cm daarboven. Meer over het ophangen schrijven wij op ons blog.
Formaat op maat, spieraam en lijst
Geen van de acht formaten herhaalt de verhouding van het origineel precies. Wilt u juist die verhouding, dan is een schilderij op maat de enige weg: geef ons de breedte en de hoogte door in centimeters. Wij kunnen het doek opgespannen op een houten spieraam leveren, klaar om op te hangen, of het opgerold in een koker versturen als u het zelf laat inlijsten. De lijst is niet bij de prijs inbegrepen. Bij dit tafereel past een lichte of grijsachtige houten lijst goed, die het winterlicht voortzet; een donkere lijst sluit het af, en dan wordt de mijt het enige lichte voorwerp. Het museum bewaart zijn origineel in een lijst waarmee het geheel 114,7 x 87,4 cm meet.
Levering en garantie
Het schilderen duurt in de regel twee tot drie weken, bij de grootste formaten enkele dagen langer, want de olieverf moet tussen de lagen drogen. Opgespannen doeken versturen wij in een stevige doos met beschermde hoeken, opgerolde in een koker. Komt het werk beschadigd aan of wijkt het duidelijk af van de goedgekeurde foto, dan vervangen wij het of betalen wij het aankoopbedrag terug. Een handgeschilderde kopie is geen fabrieksproduct en kleine afwijkingen in de streek zijn te verwachten; schade of een verkeerd motief zijn dat niet, en die lossen wij op. Wij leveren naar Nederland, België en de meeste EU-landen.
Kiest u het schilderij niet voor uzelf en weet u niet welk formaat het juiste is, dan is er een cadeaubon: de ontvanger kiest zelf het formaat en het motief.
Veelgestelde vragen
Is het origineel te koop en wat is het waard?
Nee. Het maakt sinds 1933 deel uit van een openbare collectie en is niet op de markt. De laatste prijs die het museum noemt, is 1.500 dollar uit 1893, en die zegt niets over de waarde van vandaag.
Hoeveel schilderijen van graanmijten heeft Monet geschilderd?
Ongeveer dertig. In 1890 en 1891 schilderde hij de mijten op het veld bij zijn huis in Giverny steeds opnieuw, en vijftien ervan werden in 1891 samen tentoongesteld in de galerie Durand-Ruel in Parijs.
Waarom schilderde Monet graanmijten?
De mijten stonden op het veld vlak naast zijn huis in Giverny. Hij wilde laten zien hoe hetzelfde eenvoudige motief verandert met het licht, het seizoen en het weer, en daarom schilderde hij op meerdere doeken tegelijk.
Waar stonden de mijten?
Op het veld vlak naast Monets huis in Giverny, vier tot zes meter hoog. Hij schilderde ze van de zomer van 1890 tot de winter van 1891, op meerdere ezels tegelijk, en in mei 1891 hing hij er vijftien samen op in de galerie Durand-Ruel in Parijs.
- Onderwerp. Eén enkele bruine mijt links van het midden op blauwige sneeuw, daarachter een strook begroeide heuvel en de daken van Giverny, in de bleke lucht een flauwe zon.
- Origineel. Olieverf op doek, 93 x 66 cm, 1890–91 volgens de datering van het museum, rechtsonder gesigneerd “Claude Monet 91”; Art Institute of Chicago, inventarisnummer 1933.1155, collectie Ryerson, zaal 243.
- Onze versie. Acht formaten van 50 x 35 tot 150 x 110 cm of een schilderij op uw maat, dat als enige de verhouding van het origineel behoudt.
- Goed om te weten. Juist dit doek hing op de tentoonstelling van mei 1891, waar Monet voor het eerst vijftien graanmijten naast elkaar ophing; in de catalogus droeg het nummer 9.









































