Beschrijving
Graanmijten (zonsondergang, sneeuweffect) is een handgeschilderde reproductie van een doek van Claude Monet uit het Art Institute of Chicago: op een besneeuwd veld staan twee mijten, de grotere rechts van het midden en de kleinere erachter links, en hun kegelvormige toppen steken boven de horizon uit in een lucht die gloeit van goud bovenaan tot zalmroze boven de heuvels. Het origineel meet 100,4 x 65,3 cm, is olieverf op doek en draagt inventarisnummer 1922.431. Het museum dateert het op 1890–91, en de signatuur rechtsonder luidt “Claude Monet 91”. Wij schilderen het in acht formaten of op uw maat, met een foto van het voltooide schilderij ter goedkeuring vóór verzending.
| Titel: | Graanmijten (zonsondergang, sneeuweffect) |
| Andere titels: | Stacks of Wheat (Sunset, Snow Effect) (de naam in de beschrijving van het museum); in de catalogus van de tentoonstelling bij Durand-Ruel in mei 1891 onder nummer 13 als “Meules. (Coucher du soleil; effet de neige.)”; op de tentoonstelling van het Art Institute in 1910 onder nummer 36 als “Haystacks in winter” |
| Schilder: | Claude Monet (1840–1926) |
| Jaar van ontstaan: | 1890–91 volgens de beschrijving van het museum, met als begin 1890 en als einde 1891; op het doek staat de signatuur “Claude Monet 91”, dus het einde van die periode |
| Afmetingen van het origineel: | 100,4 cm x 65,3 cm |
| Oorspronkelijke techniek: | Olieverf op doek |
| Stijl: | Impressionisme |
| Locatie: | Art Institute of Chicago (inventarisnummer 1922.431) |
| Onze reproductie: | Met de hand geschilderd in olieverf op canvas, acht formaten of op maat |
Graanmijten (zonsondergang, sneeuweffect) – Claude Monet
Wat is er op het doek te zien?
Op een besneeuwd veld staan twee mijten. De grotere staat rechts van het midden, kegelvormig, met een donkerbruine en olijfkleurige flank waarover blauwe en violette toetsen naar beneden lopen; de kleinere staat erachter links en wordt deels door de grotere verborgen. Hun toppen steken boven de verre heuvelrug uit en tekenen zich af tegen de lucht, wat het museum uitdrukkelijk zegt van dit doek en van de herfstversies uit de serie, terwijl de mijten op de meeste winterversies zijn ingebed in de banen van heuvel en veld.
De sneeuw is niet wit. Ze bestaat uit roze, grijsviolette en blauwe streken, die zich in de linkeronderhoek samenvoegen tot een lange blauwe schaduw, terwijl er boven de heuvels en langs de rechterrand warme roze vlekken liggen. De lucht is het lichtst rechtsboven, waar ze goud is, en gaat via oranje en zalmkleur over in een grijsviolette wolk langs de linkerbovenrand.
De zon staat niet op het doek: geschilderd is het licht dat ze heeft achtergelaten, niet de zon zelf. Welk uur in de serie het uiterste is, hebben wij niet geteld. Het uur dat wij noemen, is dat uit de titel van het museum.
Wat staat er op het doek geschreven?
Rechtsonder, over de roze en blauwe sneeuw, staat de signatuur in donkerbruine streken. Ze is zonder moeite te lezen, Claude Monet, en achter de naam staat het jaartal 91.
Hetzelfde schrijft ook het museum, dat in het veld voor opschriften “Inscribed lower right: Claude Monet 91” vermeldt. Dat is de beschrijving van het museum en tegelijk wat op het doek te zien is, en het jaartal 91 is het einde van de periode die het museum noemt.
Waarom dateert het museum het werk op 1890–91?
Omdat het werk niet in één jaar is ontstaan, en het museum zegt dat ronduit. In zijn beschrijving dateert het het doek op 1890–91, met als begin 1890 en als einde 1891, en het legt ook uit hoe de serie ontstond: in de loop van 1890 en 1891 werkte de schilder eraan op het veld, waar hij op meerdere ezels tegelijk schilderde, en in het atelier, waar hij de kleurverhoudingen afwerkte.
Bij de afmetingen komt de collectie overeen met het museum, net als bij nummer 1278 in de catalogus Wildenstein.
Wat zegt de beschrijving van het museum over het formaat?
Het werk bevindt zich in het Art Institute of Chicago onder inventarisnummer 1922.431, en volgens het museum zelf hangt het in zaal 243. Het museum publiceert de afmetingen in de volgorde hoogte maal breedte, 65,3 x 100,4 cm, en daarnaast ook in inches, 25 11/16 bij 39 1/2. Met de lijst vermeldt het 119,7 x 84,2 x 8,9 cm.
De getallen zijn gebleven, de volgorde is gecorrigeerd.
En hier is een zeldzaamheid die het vermelden waard is. Het formaat 100 x 65 cm uit onze lijst verschilt vier millimeter in de breedte en drie in de hoogte van het origineel, en het museum kent hetzelfde doek in zijn beschrijving de afgeronde maten 100 en 65 centimeter toe. Onze reeks heeft dus een formaat dat precies de afgeronde maat van het origineel is.
Drie mijten in dezelfde zaal
Het Art Institute bezit volgens zijn eigen beschrijving de grootste groep graanmijten van Monet ter wereld, en drie daarvan staan ook op onze pagina Claude Monet. Naast de onze zijn dat Graanmijt (sneeuweffect) onder inventarisnummer 1933.1155 en Graanmijten (einde van de dag, herfst) onder nummer 1933.444.
Alle drie lijken meer op elkaar dan men zou verwachten. Het museum dateert ze alle drie op 1890–91 en vermeldt bij alle drie een signatuur met het jaartal 91, bij de onze en bij de bewolkte in de beschrijving van het museum rechtsonder, bij de herfstversie linksonder. Alle drie hangen volgens het museum in zaal 243. Ze verschillen in formaat: de onze meet 100,4 x 65,3 cm, de herfstversie 101 x 65,8 cm en de bewolkte 93 x 66 cm.
Van de schilder naar Chicago, met prijzen
Het museum publiceert de volledige reeks van eigenaren en baseert die op de voorraadboeken van de firma Durand-Ruel, die in 2013 werden bevestigd door Paul-Louis en Flavie Durand-Ruel. In ons aanbod is dat een zeldzaamheid: de reeks bevat twee prijzen.
Op 20 juli 1891 kocht de firma Durand-Ruel in Parijs het doek van de schilder voor 3.200 frank, op 30 oktober van hetzelfde jaar ging het naar de vestiging in New York, en op 29 februari 1892 kocht Potter Palmer uit Chicago het voor 1.300 dollar. Door vererving bleef het in de familie, en in 1922 werd het geschonken aan het Art Institute; vandaar de naam van de collectie in de beschrijving van het museum, Potter Palmer Collection.
Dezelfde Potter Palmer duikt in ons aanbod een derde keer op: hij bezat ook Klaprozenveld bij Giverny uit Chicago en het doek Wilgen, dat zich nu in Washington bevindt. Alle drie de gegevens komen uit de beschrijvingen van de musea die deze werken bewaren.
Mei 1891, één enkele zaal bij Durand-Ruel
Dit doek hing in mei 1891 op de tentoonstelling van recent werk van Claude Monet in de Parijse galerie van Durand-Ruel, onder catalogusnummer 13. Het museum schrijft over deze tentoonstelling dat de schilder vijftien doeken uit deze serie naast elkaar ophing in één kleine zaal, en dat de reactie ongekend was, zowel bij de critici als in de verkoop.
Na de mijten kwam ander werk. Het museum somt in dezelfde beschrijving op wat er volgde: de populieren, de gevel van de kathedraal van Rouen en later de eigen tuin van de schilder. De eerste twee verkopen ook wij, Populieren en Kathedraal van Rouen, portaal en toren Saint-Romain, zodat u de volgorde van de series in ons aanbod kunt aflopen.
Hoe ontstaat onze handgeschilderde versie?
Elke bestelling wordt afzonderlijk door een schilder geschilderd, in olieverf op katoen- of linnendoek. Zo ontstaan al onze schilderijen op canvas, zonder te drukken en zonder machinale stap. Bij dit schilderij zit de moeilijkheid in de sneeuw, die niet wit is: ze bestaat uit roze, violette en blauwe streken die elk afzonderlijk moeten blijven, anders wordt het veld grauw en verliest de mijt de grond onder zich.
De tweede proef is de overgang in de lucht. Van het goud rechtsboven tot de grijsviolette wolk linksboven loopt een overgang zonder rand; mengen de kleuren zich te vroeg, dan verstijft de zonsondergang tot een plat vlak. Zo’n impressionistisch schilderij verdraagt geen hoge glans, daarom blijft het olieverfschilderij bij ons mat.
Welk formaat voor welke muur?
Er zijn acht formaten, van 70 x 45 tot 200 x 130 cm, en dit keer zijn beide antwoorden gelijk. Qua grootte komt 100 x 65 cm het dichtst bij het origineel, vier millimeter smaller en drie millimeter lager dan het doek in Chicago. Qua verhouding van de zijden komt hetzelfde formaat het dichtst bij, met 0,6500 tegenover 0,6504 bij het origineel; op drie decimalen treffen twee formaten de verhouding, 100 x 65 en 200 x 130 cm.
Daarom is de keuze hier eenvoudig, wat bij deze motieven geen regel is. Voor een middelgrote kamer is 100 x 65 cm het juiste formaat, voor een grote muur 150 x 100 cm, dat dezelfde vorm behoudt, en in een smalle ruimte volstaat 92 x 60 cm. Als schilderij voor de woonkamer komt het motief ’s avonds mooi uit, omdat er warme tinten in zitten die kunstlicht niet doodslaat.
Op welke hoogte hangt u het schilderij? Met het midden op ongeveer 145 cm boven de vloer, zodat de horizon dicht bij ooghoogte ligt.
Formaat op maat, spieraam en lijst
Wilt u een formaat dat niet in de lijst staat, dan is een formaat op maat de enige weg; geeft u ons de breedte en de hoogte in centimeters door. Het doek kan opgespannen op een houten spieraam komen of opgerold in een koker. De lijst is niet bij de prijs inbegrepen; bij dit motief past een warm houten lijstprofiel, terwijl een koele zilveren lijst de zonsondergang zijn warmte ontneemt.
Hoe verloopt de levering en welke garantie krijgt u?
Het schilderen duurt twee tot drie weken, bij de grootste formaten enkele dagen langer, omdat de olieverf tussen de lagen moet drogen. Opgespannen doeken reizen in een stevige doos, opgerolde in een koker. Komt het werk beschadigd aan of wijkt het merkbaar af van de goedgekeurde foto, dan vervangen wij het of betalen wij de prijs terug. Een handgeschilderde kopie is geen fabrieksproduct en kleine verschillen in de penseelstreek zijn te verwachten; schade niet.
Kiest u het schilderij niet voor uzelf en weet u niet welk formaat het juiste is, dan is er een cadeaubon: de ontvanger kiest zelf het formaat en het motief.
Veelgestelde vragen
Waar hangt het origineel?
In Chicago, in het Art Institute of Chicago, onder inventarisnummer 1922.431, volgens het museum in zaal 243.
Waar stonden de mijten?
Op een veld vlak bij het huis van Monet in Giverny, vier tot zes meter hoog. Hij schilderde ze van de zomer van 1890 tot de winter van 1891, op meerdere ezels tegelijk, en in mei 1891 hing hij er vijftien samen op in de galerie van Durand-Ruel in Parijs.
Waarom schilderde Monet graanmijten?
De mijten stonden op het veld vlak bij zijn huis in Giverny. Hij wilde laten zien hoe hetzelfde eenvoudige motief verandert met het licht, het seizoen en het weer, en daarom schilderde hij op meerdere doeken tegelijk.
Hoeveel schilderijen van mijten heeft Monet gemaakt?
Ongeveer dertig. Tussen 1890 en 1891 schilderde hij de mijten op het veld bij zijn huis in Giverny steeds opnieuw, en vijftien ervan werden in 1891 samen tentoongesteld in de galerie van Durand-Ruel in Parijs.
- Onderwerp. Twee graanmijten op een besneeuwd veld, de top boven de horizon, een lucht van goud tot zalmroze.
- Origineel. Olieverf op doek, 100,4 x 65,3 cm, 1890–91; Art Institute of Chicago, inventarisnummer 1922.431.
- Onze versie. Acht formaten; 100 x 65 cm komt zowel qua grootte als qua verhouding het dichtst bij.
- Goed om te weten. Het museum dateert het werk op 1890–91; de signatuur op het doek draagt het eindjaar, 91.









































