Beschrijving
Graanmijten (einde van de dag, herfst) is een handgeschilderde reproductie van het doek van Claude Monet uit het Art Institute of Chicago: op een herfstveld aan het eind van de dag staan twee graanmijten, een kleinere, afgeronde links en een grote, kegelvormige rechts van het midden, waarvan de top boven de lijn van de heuvels uitsteekt in een roze strook lucht. Het origineel meet 101 x 65,8 cm, is olieverf op doek en draagt inventarisnummer 1933.444. Het museum plaatst het in de periode 1890–91, en de signatuur linksonder luidt “Claude Monet 91”. Wij schilderen het in acht formaten of op uw maat, met een foto van het voltooide schilderij ter goedkeuring vóór verzending.
| Titel: | Graanmijten (einde van de dag, herfst) |
| Andere titels: | Stacks of Wheat (End of Day, Autumn) (de naam in de museumregistratie); Deux meules, déclin du jour, automne (de Franse titel in Wikidata); in de Wildenstein-catalogus staat het werk onder nummer 1270 |
| Schilder: | Claude Monet (1840–1926) |
| Jaar van ontstaan: | 1890–91 volgens de museumregistratie, die een periode geeft en geen enkel jaar; de signatuur linksonder luidt “Claude Monet 91” |
| Afmetingen van het origineel: | 101 cm x 65,8 cm |
| Oorspronkelijke techniek: | Olieverf op doek |
| Stijl: | Impressionisme |
| Locatie: | Art Institute of Chicago (inventarisnummer 1933.444) |
| Onze reproductie: | met de hand geschilderd in olieverf op doek, acht formaten of op maat |
Graanmijten (einde van de dag, herfst) – Claude Monet
Wat is er op het doek te zien?
Een veld aan het eind van een herfstdag, bijna op grondhoogte gezien. Rechts van het midden staat een grote mijt met een kegelvormig dak; de top is donkerder, bijna olijfgroen, de flanken zijn oranjebruin en het onderste deel is roze, alsof het laatste licht het nog vangt. Vlak tegen de linkervoet ervan ligt een lage oranje hoop. Links, dichter bij de rand van het doek, staat een kleinere mijt, meer afgerond dan puntig, met een horizontale donkerdere band rond het onderste deel.
Wanneer is het ontstaan: in 1890 of in 1891?
Het museum kiest geen enkel jaar. In zijn registratie staat de periode 1890–91, met als begin het jaar 1890 en als eind het jaar 1891, en het museum licht die zelf toe: in beide jaren werkte de schilder aan de serie mijten zowel op het veld, op meerdere ezels tegelijk, als in het atelier, waar hij de kleurverhoudingen nog bijwerkte. Het doek ontstond dus in de loop van de tijd en niet op één middag.
Liever geen gegeven dan een gegeven dat niemand beweert.
Dezelfde periode geeft het museum ook voor het doek Klaprozenveld bij Giverny, dat u eveneens bij ons vindt.
Wat zegt de museumregistratie over het werk?
Het werk bevindt zich in het Art Institute of Chicago onder inventarisnummer 1933.444; het museum geeft de afmetingen in de volgorde hoogte en breedte, 65,8 x 101 cm, met lijst 125,5 x 90,9 cm (breedte voorop). De vermelding luidt Mr. and Mrs. Lewis Larned Coburn Memorial Collection, het doek hangt in zaal 243, en in de catalogue raisonné van Daniel Wildenstein uit 1979 draagt het nummer 1270.
Hetzelfde museum noteert precies deze afmetingen, tot op de millimeter, voor een ander doek uit de serie dat u ook bij ons vindt: Graanmijten (zonsondergang, sneeuweffect), inventarisnummer 1922.431. Waar die overeenkomst vandaan komt, raden we niet; de maat van de instelling geldt.
Door welke handen ging het doek?
Het museum publiceert de volledige herkomstgegevens met prijzen en bronnen, en daarom geven wij die weer zoals het museum dat doet. De schilder verkocht het doek op 2 juli 1891 aan het Parijse huis Durand-Ruel voor 3.200 frank. Volgens het archief van Durand-Ruel verkocht hun New Yorkse vestiging het dezelfde dag nog aan Potter Palmer uit Chicago voor 1.200 dollar of 6.000 frank; hetzelfde archief noteert echter zelf dat er bij deze verkoop in de boeken een afwijking zit die het niet kan verklaren.
In de New Yorkse voorraad van Durand-Ruel was het doek uiterlijk op 7 maart 1892 weer terug, toen Potter Palmer het kocht voor 1.500 dollar; het huis kreeg het daarna uiterlijk op 19 april van hetzelfde jaar terug en verkocht het die dag aan William Van Horne uit Montreal voor 1.250 dollar. Uiterlijk op 22 november 1892 was het opnieuw bij Durand-Ruel in New York, en die dag kocht Potter Palmer het voor 1.200 dollar.
Uiterlijk in 1932 was het in het bezit van Howard Young uit New York, uiterlijk in hetzelfde jaar van Annie Swan Coburn uit Chicago, die in 1932 overleed en het werk aan het museum naliet; daar is het sinds 1933. Hoe het doek telkens weer in de voorraad terechtkwam, zegt de registratie niet, en dat vullen wij niet aan.
Einde van de zomer of herfst?
De voorraadboeken van Durand-Ruel kennen de titel van het museum niet: het Parijse boek schreef het doek in 1891 in onder nummer 1063 als Meules, fin de l’été, mijten aan het einde van de zomer, en het New Yorkse vermeldde het in 1892 onder dezelfde naam. Die naam dragen nu twee andere doeken: Stacks of Wheat (End of Summer), 1985.1103, in het Art Institute of Chicago, 100,5 x 60 cm, en Meules, fin de l’été, RF 1975 3, gedateerd 1891, in het Musée d’Orsay, 100,8 x 60,5 cm. Beide zijn lager dan het onze; ga uit van het inventarisnummer 1933.444, niet van de titel.
Waarom is dit werk belangrijk?
Vanwege de top van de grote mijt. Het museum schrijft dat in dit en in bijna alle herfstgezichten de kegelvormige toppen door de horizon steken, terwijl in de meeste wintergezichten, de kern van de serie, de mijten als het ware gehuld zijn in de banden van heuvels en velden. De winterkant tonen het doek Graanmijt (sneeuweffect) en het al genoemde Graanmijten (zonsondergang, sneeuweffect).
Na de mijten volgden volgens de museumregistratie nog de series populieren, de gevels van de kathedraal van Rouen en later de tuin van de schilder in Giverny. Uit de eerste twee vindt u bij ons de doeken Populieren en Kathedraal van Rouen, portaal en toren Saint-Romain. Zo’n impressionistisch schilderij is geen afbeelding van een plek, maar een van meerdere beslissingen over hetzelfde onderwerp op een ander uur en bij ander weer.
Hoe wordt onze versie met de hand geschilderd?
Elke bestelling wordt afzonderlijk door een schilder geschilderd, met olieverf op katoenen of linnen doek. Zo ontstaan al onze schilderijen op canvas, zonder drukwerk en zonder machinale stap. Dit kunstschilderij is veeleisend in de overgangen: de lucht gaat van groenachtig via geel naar oranjeroze, en als die banden samenvloeien tot een gelijkmatig verloop, verliest het doek het uur van de dag waarnaar het is genoemd.
De tweede proef zijn de twee mijten. Het schaduwdeel moet uit roze en lila streken blijven bestaan, niet uit bruin of grijs, anders wordt de mijt zwaar en komt ze los van het veld. Een reproductie van dit soort schilderij hangt ervan af of de twee mijten deel van het veld blijven. Zo’n olieverfschilderij verdraagt geen hoge glans, en daarom blijft het onze mat. Een handgeschilderde kopie probeert het origineel niet tot in het kleinste detail na te bootsen; twee doeken van hetzelfde formaat verschillen altijd in de penseelvoering.
Welk formaat voor welke muur?
Er zijn acht formaten, van 70 x 45 tot 200 x 130 cm. In grootte ligt 100 x 65 cm het dichtst bij, een centimeter smaller en 0,8 cm lager; in verhouding 92 x 60 cm, met 1,5333 tegenover 1,5350 van het origineel, en direct daarachter 100 x 65 en 200 x 130 met 1,5385.
Wilt u bijna de grootte van het origineel, neem dan 100 x 65; voor een grote muur is 200 x 130 even langgerekt. De warme tonen van lucht en veld komen ’s avonds bij kunstlicht goed uit, en daarom is dit een goed schilderij voor de eetkamer. Alle formaten staan bij het product op onze pagina Claude Monet.
Formaat op maat, spieraam en lijst
Voor een formaat dat niet in de lijst staat, is een formaat op maat de enige weg; geeft u ons de breedte en de hoogte door, en wij houden de verhouding van het origineel aan. Wij spannen het doek op een houten spieraam. De lijst is niet bij de prijs inbegrepen; die van het museum meet 125,5 x 90,9 cm.
Levering en garantie
De doorlooptijd is twee tot drie weken, bij de grootste formaten enkele dagen langer. Het werk komt opgespannen op het spieraam aan in een stevige doos, of opgerold in een koker, met track-and-trace. Komt het beschadigd aan of wijkt het merkbaar af van de goedgekeurde foto, dan vervangen we het of betalen we de prijs terug. Kleine verschillen in de penseelvoering zijn bij handwerk te verwachten; schade is dat niet.
Kiest u het schilderij niet voor uzelf en weet u niet welk formaat het juiste is, dan is er een cadeaubon: de ontvanger kiest zelf het formaat en het motief.
Veelgestelde vragen
Waar hangt het origineel?
In Chicago, in het Art Institute of Chicago, onder inventarisnummer 1933.444, te zien in zaal 243.
Hoeveel schilderijen van mijten maakte Monet?
Ongeveer dertig. Tussen 1890 en 1891 schilderde hij de mijten op het veld bij zijn huis in Giverny steeds opnieuw, en vijftien ervan werden in 1891 samen tentoongesteld in de galerie Durand-Ruel in Parijs.
Waar stonden de mijten?
Op het veld vlak bij Monets huis in Giverny, vier tot zes meter hoog. Hij schilderde ze van de zomer van 1890 tot de winter van 1891, op meerdere ezels tegelijk, en in mei 1891 hing hij er vijftien samen op in de galerie Durand-Ruel in Parijs.
Waarom schilderde Monet mijten?
De mijten stonden op het veld vlak bij zijn huis in Giverny. Hij wilde laten zien hoe hetzelfde eenvoudige motief verandert met het licht, het seizoen en het weer, en daarom schilderde hij op meerdere doeken tegelijk.
- Onderwerp. Twee graanmijten op een veld aan het eind van een herfstdag; de top van de grote mijt steekt boven de lijn van de heuvels uit in de roze lucht.
- Origineel. Olieverf op doek, 101 x 65,8 cm, 1890–91; signatuur linksonder “Claude Monet 91”; Art Institute of Chicago, inventarisnummer 1933.444.
- Onze versie. Acht formaten; 100 x 65 cm komt in grootte het dichtst bij, 92 x 60 cm in verhouding.
- Goed om te weten. Durand-Ruel schreef het doek in 1891 in als Meules, fin de l’été, onder een naam die nu twee andere doeken dragen.









































