Beschrijving
Rouwende vrouw is een schilderij van Egon Schiele uit 1912: een bleek gezicht met grote donkere ogen, gehuld in zware zwarte stof, en daarachter linksboven een tweede hoofd in driekwartprofiel naast één enkele rode roos. Het origineel bevindt zich in het Leopold Museum in Wenen onder inventarisnummer 461; het meet 34 x 42,5 cm – het is 34 cm breed en 42,5 cm hoog, dus een klein staand paneel. Bij ons ontstaat het als een handgeschilderd olieverfschilderij op canvas, in dertien formaten of op maat, en een foto van het voltooide schilderij sturen wij u vóór verzending ter goedkeuring.
| Titel: | Rouwende vrouw |
| Andere titels: | Trauernde · Mourning Woman |
| Schilder: | Egon Schiele (1890–1918) |
| Jaar van ontstaan: | 1912; rechtsonder gesigneerd en gedateerd “EGON SCHIELE 1912” |
| Afmetingen van het origineel: | 34 cm x 42,5 cm |
| Oorspronkelijke techniek: | Olieverf op hout |
| Stijl: | Expressionisme |
| Locatie: | Leopold Museum, Wenen (inventarisnummer 461) |
| Onze reproductie: | handgeschilderd in olieverf op canvas, 13 formaten van 50 x 65 cm tot 160 x 205 cm of een formaat op maat |
Rouwende vrouw – Egon Schiele
Wat is er op het schilderij te zien?
Een gezicht dat recht terugkijkt. Midden op het paneel staat een bleek, bijna wit gezicht met grote donkere, blauw omrande ogen, een smalle neus en rode lippen; over het voorhoofd vallen donkere krullen, en het hele hoofd is gehuld in zware zwarte stof, die het grootste deel van het paneel vult. Onder de kin komen een okerkleurige band en een blauw kledingstuk tevoorschijn. Erachter, linksboven, buigt een tweede hoofd zich in driekwartprofiel naar voren, grijsachtig, met samengeknepen mond en een opgetrokken wenkbrauw. De ondergrond is daarboven geelgroen, eronder oranjerood, en op een dunne steel staat één enkele rode roos. Rechts van het gezicht wordt het zwart doorbroken door een band van blauwe, rode en grijze strepen. Rechtsonder staat de signatuur in drie korte regels.
Wie is de rouwende vrouw?
De titel zegt het niet, en hij is niet van Schiele: volgens de museumbeschrijving heeft de kunstenaar hem niet zelf gekozen. De beschrijving beschrijft een figuur die met een melancholieke maar strijdbare uitdrukking het schilderij uit kijkt; haar hoofd is in donkere stof gewikkeld, en de omtrek en de bleke huid roepen bijna de indruk van een schedel op. Dat is de lezing van het museum dat het werk bezit, en wij geven die als zodanig weer.
Van wie is het tweede hoofd?
Van Schiele, en tegelijk niet. Volgens de museumbeschrijving vloeien de kleuren van de tweede figuur bijna samen met de roodachtige tonen van de achtergrond, terwijl haar fysionomie – de samengeknepen mond, de opgetrokken wenkbrauwen – kenmerkend is voor de manier waarop Schiele zijn eigen gezicht weergaf. Het rode haar dat hij toevoegde, is volgens de museumbeschrijving echter het kenmerk van zijn toenmalige gezellin Wally Neuzil (1894–1917): de attributen worden uitwisselbaar, de grenzen vervagen. Het museum leest dat als deel van een breder thema in zijn portretten en zelfportretten – identiteit als iets onstabiels, en het zoeken naar het eigen ik in anderen.
Wat betekent de roos?
De beschrijving noemt de roos bij de trefwoorden van het werk, maar verklaart haar niet, dus verzinnen wij er ook geen betekenis bij. Op het paneel is ze klein en helder: een rode bloem op een dunne steel voor het geelgroen en oranje van de linkerbovenhoek, naast het tweede hoofd.
Waarop is het origineel geschilderd?
Op hout. Volgens de museumbeschrijving is de techniek olieverf op een houten paneel, rechtsonder gesigneerd en gedateerd. Onze reproductie is in olieverf op canvas geschilderd. Wij doen niet alsof dat hetzelfde is: een klein houten paneel en een opgespannen doek zijn verschillende dragers, en dat verschil benoemen wij.
Is het formaat staand of liggend?
Staand. Onze formaten volgen het in de vorm die wij het staande formaat noemen, van 50 x 65 cm tot 160 x 205 cm. De hoogte laat de zwarte stof van de kruin tot aan de onderrand vallen.
Kan ik het schilderij krijgen in het formaat van het origineel?
In het formaat van het origineel niet: het paneel meet 34 x 42,5 cm, en ons kleinste formaat, 50 x 65 cm, is in beide richtingen groter. In verhouding zijn drie formaten exact: de verhouding van de zijden van het origineel is 1:1,25, en precies die verhouding hebben 60 x 75 cm, 80 x 100 cm en 120 x 150 cm; bij 65 x 81 cm ontbreekt tweeënhalve millimeter. De overige negen zijn 2,5 cm of 5 cm hoger. Is de verhouding voor u belangrijk, kies dan een van de drie exacte formaten; voor het formaat van het origineel een formaat op maat.
Waar komt het schilderij vandaan en waar is het nu?
Deze pagina had tot nu toe geen tekst over de herkomst – bij dit werk ontbrak die, en dat zeggen wij openlijk in plaats van het stilzwijgend aan te vullen. Wat volgt, is de keten zoals het museum haar publiceert: Heinrich Benesch, Wenen, van vóór 1925 tot 1947; Otto Benesch, Wenen, 1947–1964; Eva Benesch, Wenen, 1964–1983; Jenö Eisenberger, Wenen, 1983; Rudolf Leopold, Wenen, 1983–1994; en sinds 1994 de Leopold Museum-Privatstiftung. De toelichting is van ons. De keten heeft geen hiaten, maar het eerste jaartal is alleen “vóór 1925”. Schakel voor schakel is ze gelijk aan de keten van het schilderij Calvarieberg uit dezelfde collectie, en voor de laatste particuliere overgang noemt het museum bij beide dezelfde stukken: een betalingsbewijs van 30 september 1983 en een bevestiging van de kunsthandel Giese & Schweiger van 19 februari 2002. Ook het dossier van Sonja Niederacher van 30 april 2011 wordt vermeld. Het werk bevindt zich tegenwoordig in het Leopold Museum onder inventarisnummer 461; de volledige Schiele-collectie van het museum wordt getoond op de pagina van het Leopold Museum over Egon Schiele.
Waar staat dit werk tussen de werken van Schiele?
Tussen de portretten en zelfportretten van 1912. Uit hetzelfde jaar zijn Portret van Wally Neuzil, het portret van de gezellin wier rode haar het museum op het tweede hoofd ziet, en Zelfportret met lampionplant, dat het museum beschrijft als pendant van dat portret; ook die twee zijn kleine panelen. Het volledige aanbod vindt u op de pagina Egon Schiele, meer over het leven van de schilder in het artikel over Egon Schiele. Schiele was een jongere tijdgenoot van Gustav Klimt, en de Weense Secession was het milieu waaruit hij voortkwam; het Weense expressionisme is de stroming die hij mee vormgaf, en de Oostenrijkse kunst uit die periode wordt nog altijd in het licht van die twee namen gelezen. Als expressionistisch schilderij geeft het werk twee identiteiten ruimte op één klein paneel. Zinkende zon, een jaar later ontstaan, is olieverf op doek; dit paneel niet.
Hoe wordt onze handgeschilderde versie gemaakt?
Elk doek wordt door een schilder in olieverf geschilderd, streek voor streek; het is geen machinale druk – onder het penseel ontstaat een handgeschilderde kopie, speciaal voor uw bestelling gemaakt. Twee plekken vragen bij dit motief de meeste aandacht. De eerste zijn de ogen: groot, donker, blauw omrand en zo geplaatst dat ze de kijker recht aankijken; verschuift de schilder de pupil een millimeter, dan verdwijnt de strijdbare blik waarover het museum spreekt. De tweede is het tweede hoofd, waarvan de kleuren bijna samenvloeien met de achtergrond – het moet half verloren blijven, leesbaar maar nooit zo sterk als het gezicht vooraan, anders wordt het schilderij een dubbelportret van twee afzonderlijke personen. Is het werk voltooid, dan fotograferen wij het en sturen wij u de foto ter goedkeuring; pas daarna wordt het verzonden. Als reproductie op canvas is het schilderij opgespannen op een houten spieraam, klaar om op te hangen.
Welk formaat voor welke muur?
Kort antwoord: zo’n direct gezicht komt het best uit op ongeveer ooghoogte. Voor een smalle muur, een werkkamer of naast een deur 50 x 65 cm of 60 x 75 cm, boven een ladekast 80 x 100 cm, voor een grote ruimte 120 x 150 cm en tot 160 x 205 cm. Ons kleinste formaat is 50 x 65 cm. Als kunst aan de muur met één enkel gezicht wordt het werk directer naarmate het formaat groter is: bij de kleinere formaten behoudt het de intimiteit van het paneel, bij de grotere reikt de blik door de hele ruimte.
Hoe bestel ik een formaat op maat, een spieraam en een lijst?
Past geen van de dertien formaten bij uw muur, dan schilderen wij het schilderij op maat. Het doek is opgespannen op een houten spieraam; voor de lijst gebruikt u onze 3D-app: die toont het schilderij met de gekozen lijst – de app is uitsluitend bedoeld om een lijst te kiezen, niet om het schilderij op uw muur te tonen. De lijst kiest u afzonderlijk; die hoeft geen onderdeel van de bestelling te zijn.
Hoe verloopt de levering en wat garanderen wij?
Wij maken het schilderij op bestelling en leveren het naar Slovenië en naar vijftien andere landen van de Europese Unie, waaronder Nederland en België. Vóór verzending sturen wij u een foto van het voltooide schilderij ter goedkeuring; bent u niet tevreden met het resultaat, dan passen wij het aan of schilderen wij het opnieuw. Omdat al onze schilderijen op canvas afzonderlijk worden gemaakt, verschilt de doorlooptijd naargelang het formaat en de drukte bij onze schilders.
Veelgestelde vragen
Is de rouwende vrouw een bestaande persoon?
Ze wordt niet bij naam genoemd, en de titel is niet van Schiele: volgens de beschrijving van het Leopold Museum heeft hij die niet zelf gekozen. Het museum beschrijft een figuur die met een melancholieke maar strijdbare uitdrukking het werk uit kijkt, met het hoofd in een donkere doek gewikkeld; de omtrekken en de bleke huid roepen bijna de indruk van een schedel op.
Wie is het tweede hoofd op Rouwende vrouw?
Het museum ziet er Schiele zelf in: de samengeknepen mond en de opgetrokken wenkbrauwen zijn kenmerkend voor de manier waarop de schilder zijn eigen gezicht weergaf. Het rode haar is echter het herkenbare kenmerk van zijn toenmalige partner Wally Neuzil, zodat de twee identiteiten vervagen. Het museum leest dat als deel van zijn zoeken naar het eigen ik in anderen.
Wanneer schilderde Schiele Rouwende vrouw?
In 1912; het paneel is rechtsonder gesigneerd en gedateerd “EGON SCHIELE 1912”. Het is in olieverf op hout geschilderd en meet 34 x 42,5 cm, in een klein staand formaat. Uit hetzelfde jaar zijn Portret van Wally Neuzil en Zelfportret met lampionplant, eveneens kleine panelen.
Wie bezat Rouwende vrouw vóór het Leopold Museum?
De museumbeschrijving begint bij Heinrich Benesch, Wenen (vóór 1925 tot 1947), daarna volgen Otto Benesch (1947–1964) en Eva Benesch (1964–1983), en in 1983 Jenö Eisenberger en Rudolf Leopold. Heinrich Benesch, een spoorwegbeambte, was een van Schieles eerste verzamelaars en vrienden; zijn zoon Otto werd kunsthistoricus en later directeur van de Albertina, en Eva was de vrouw van Otto.
Waar is Rouwende vrouw nu?
In het Leopold Museum in Wenen, onder inventarisnummer 461. Sinds 1994 is het eigendom van de Leopold Museum-Privatstiftung, en het museum bezit een van de grootste Schiele-collecties ter wereld.
Is het schilderij een goed cadeau?
Ja; weet u niet welk formaat u moet kiezen, dan is er een cadeaubon.
- Onderwerp: een bleek gezicht in zwarte stof, daarachter een tweede hoofd en één enkele rode roos.
- Origineel: 1912, olieverf op hout, 34 x 42,5 cm, signatuur rechtsonder, Leopold Museum, Wenen, inventarisnummer 461.
- Onze versie: handgeschilderd olieverfschilderij op canvas, 13 formaten of een formaat op maat.
- Goed om te weten: volgens de museumbeschrijving heeft Schiele de titel niet zelf gekozen.









































