Beschrijving
Hooimijten in Bretagne – het museum vermeldt het werk als schenking ter nagedachtenis
Op dit doek (Frans: Meules de foin en Bretagne) staan midden in het veld twee grote bruine hooimijten, de ene hoger en scherp toegespitst, de andere lager en breed. Daaronder strekt zich lichtgroen gras uit, waarop zwartbonte koeien grazen. Op de voorgrond ligt een strook weiland, bezaaid met kleine witte en roodachtige bloemen, die met korte stippen verf zijn aangebracht. Langs de linkerrand buigen twee figuren met oranje hoofddoeken zich voorover en werken in het gras. Achter de mijten rijst een golvende groene helling op, en daarboven een lichte, bijna kleurloze lucht. Rechtsonder zijn de signatuur en het jaartal geschilderd. Het werk bevindt zich in de National Gallery of Art in Washington onder inventarisnummer 1972.9.11; het ontstond in 1890.
Niet gekocht en geen legaat, maar een schenking ter nagedachtenis
De museumbeschrijving vermeldt bij dit doek geen aankoop. Het werk kwam in de collectie als schenking van de W. Averell Harriman Foundation, ter nagedachtenis aan Marie N. Harriman. De beschrijving koppelt zo aan het schilderij de naam van iemand die er niet op staat en met wie het niets anders verbindt dan de wil van de schenker. Dat is bij museumbeschrijvingen gebruikelijk en wordt bijna nooit gelezen; hier is het het enige gegeven over hoe het doek in openbaar bezit is gekomen.
Het schilderij is opgebouwd uit horizontale stroken
Laat u de blik van onder naar boven gaan, dan valt het tafereel uiteen in stroken: de bloeiende weide, dan de strook met mijten en koeien, dan de helling, dan de lucht. Elke strook heeft een eigen kleur en een eigen dichtheid van penseelstreek. De diepte ontstaat niet door perspectief, maar door de opeenvolging van die stroken, die boven elkaar zijn gelegd.
Twee bruine massa’s in een verder groen veld
De mijten zijn de enige grote donkere vormen in het tafereel en hebben een bijna architectonisch gewicht: de eerste rijst op tot een punt, de tweede ligt als een laag dak. Juist daarom ziet het oog ze als gebouwen en niet als binnengehaald veevoer, ook al noemt de titel ze naar wat ze zijn.
Mensen en dieren op dezelfde schaal
De twee figuren langs de linkerrand zijn even groot geschilderd als de koeien en met evenveel verf. Ze zijn niet benadrukt en niet verkleind; ze maken deel uit van het werk dat op dit veld wordt gedaan. Daardoor oogt het tafereel als een inventaris van arbeid en niet als een tafereel met een held.
Met de hand geschilderd, streek voor streek
Olieverfschilderijen op doek ontstaan bij ons uitsluitend met de hand, streek voor streek. Bij dit motief is de bloeiende weide op de voorgrond het moeilijkst: die bestaat uit honderden kleine stippen die afzonderlijk moeten blijven, anders verandert de weide in één groen vlak en verliest het schilderij zijn meest levendige deel. Vóór verzending ontvangt u een foto van het voltooide schilderij ter goedkeuring. Een reproductie van een schilderij wordt bij ons altijd opnieuw geschilderd en nooit gedrukt.
- Onderwerp: twee hooimijten in een veld, koeien en twee werkende figuren.
- Techniek: olieverf op doek, korte stippen verf op de voorgrond.
- Formaten: liggend formaat, van 40 x 32 cm tot 200 x 160 cm; vaak gekozen worden 80 x 64 cm en 100 x 80 cm.
- Goed om te weten: volgens de museumbeschrijving is het werk een schenking ter nagedachtenis aan een met name genoemde persoon.
Dezelfde streek, haar gebouwen, haar mensen en haar winter: Boerderij in Bretagne, Bretonse boerinnen en Winterlandschap. De museumbeschrijving geeft de maat als hoogte maal breedte: 74,3 x 93,6 cm.









































