Beschrijving
Meisje in zwart schort is een doek uit 1918 in het Kunstmuseum Basel onder nummer G 1975.1. Het meisje staat tot driekwart van de figuur afgebeeld in een donker grijsblauw kledingstuk, haar handen rusten op de rugleuning van een stoel voor haar, en achter haar ligt een roodbruin interieur. Bij ons ontstaat het als handgeschilderde kopie, olieverf op doek, op bestelling geschilderd, in acht formaten of in een formaat dat u ons opgeeft; vóór verzending sturen wij u een foto van het voltooide schilderij.
| Titel: | Meisje in zwart schort |
| Andere titels: | Mädchen in schwarzer Schürze · Fillette debout en tablier noir, de eigen vormen van het museum |
| Schilder: | Amedeo Modigliani (1884–1920) |
| Jaar van ontstaan: | 1918 – het jaartal van het museum; rechtsboven gesigneerd, modigliani |
| Afmetingen van het origineel (breedte x hoogte): | 60,5 x 92,5 cm – het museum meet het ook als 60,4 x 92,5 en vermeldt dat het doek niet helemaal rechthoekig is |
| Oorspronkelijke techniek: | olieverf op doek |
| Stijl: | expressionisme, École de Paris |
| Locatie: | Kunstmuseum Basel (inventarisnummer G 1975.1, schenking van Georgette Denise Simon) |
| Onze reproductie: | handgeschilderde kopie, olieverf op doek, acht formaten of een formaat naar wens |
Meisje in zwart schort – Amedeo Modigliani
Wat is er op het doek te zien?
Het meisje staat tot driekwart van de figuur afgebeeld, van voren, en vult de hele hoogte. Het donkere haar is geknipt in een pagekopje met een zware pony, één lok valt over het voorhoofd, en bij het zichtbare oor hangt een donkere krullende lok. Het gezicht is een warm abrikooskleurig ovaal met roze wangen, dunne gebogen wenkbrauwen, een neus die met één lijn is getrokken en een kleine rode mond; de ogen zijn grote donkere amandelen met pupillen en kijken iets naar haar linkerkant en niet naar ons. De hals is lang. Ze draagt een donker grijsblauw kledingstuk met lange mouwen; over de borst loopt een getand schouderstuk boven een golvende geborduurde band, daaronder een donkere horizontale baan, en lager nog een paar tekens. De armen hangen recht naar beneden, en de handen met lange vingers rusten op de gebogen rugleuning van een stoel die haar ter hoogte van de heupen aan de voorkant doorkruist. Links staat een roodbruin meubelstuk met een paneel en iets donkers erop; achter haar een roodbruine rugleuning of betimmering; rechts een bleek grijsgroene muur. De signatuur staat rechtsboven, en het museum legt haar precies op die plek vast.
Is het wel een schort?
Het museum zegt zelf dat het misschien niet zo is, en dat is meer waard dan welke titel ook. In zijn catalogusnotitie wijst het erop dat hetzelfde meisje op nog een Modigliani voorkomt, schijnbaar in dezelfde jurk, en uit de vergelijking concludeert het dat ze misschien helemaal geen schort draagt, maar een jurk met dwarse opgenaaide stroken – en dat ze op het schilderij in Basel op een stoel leunt. Kijkt u naar de foto, dan klopt de notitie: over de borst lopen een getand schouderstuk en een borduurband die over het hele kledingstuk doorlopen in plaats van eromheen geknoopt te zijn, over de schouder loopt geen bandje en in de taille zit geen strik. Het schilderij wordt dus verkocht onder een naam waaraan zijn eigen museum stilletjes twijfelt. De titel behouden wij, omdat het werk onder die naam bekend en gecatalogiseerd is, maar de twijfel vermelden wij erbij, omdat het museum hem heeft gepubliceerd en de koper het recht heeft te weten waar hij naar kijkt.
De registratie van het origineel en drie afmetingen
Het museum noemt de afmetingen drie keer, wat ongewoon en nuttig is. Het nominale getal is 92,5 x 60,5 cm. Daarna volgt een tweede, nauwkeurigere meting: 92,5 x 60,4 cm, met de opmerking dat de rechterhoogte 92,4 is en de breedte bovenaan 60,6 – het doek is dus geen volmaakte rechthoek, en het museum zegt dat in plaats van af te ronden. Het derde getal, 113 x 80,5 x 8 cm, is de speciale beglazing waarachter het schilderij hangt. Wij vermelden de maat van het schilderij zelf, met eerst de breedte, dus staat er op onze pagina 60,5 x 92,5 cm. De drager is olieverf op doek, het jaartal 1918, de signatuur rechtsboven, en de regel over de verwerving luidt: schenking van Georgette Denise Simon. Het museum publiceert zijn foto van het werk als publiek domein. Het werk heeft ook een eigen vermelding in Wikidata. Het volledige aanbod vindt u op de pagina Amedeo Modigliani, en over de schilder schreven wij een uitgebreid artikel.
Waar is het schilderij geweest?
Dit zijn de volledigste en best gedateerde herkomstgegevens in ons aanbod, en elke schakel ervan komt van het museum. De keten begint bij Léopold Zborowski in Parijs, de kunsthandelaar, op een datum die het museum niet kent – ook hij staat in ons aanbod, in het werk Portret van Léopold Zborowski (Israël Museum), en hij bezat ook Lolotte. Bij Zborowski begint menig schilderij uit de kring van de École de Paris, en ons aanbod komt hem steeds weer tegen. Op 23 juni 1933 werd het schilderij verkocht in het Parijse Hôtel Drouot, op een veiling van moderne schilderijen, als kavel 69, en daar kocht dr. Roland Ziegler uit Basel het, die het tot zijn dood in 1962 hield. Het ging over op zijn vrouw, Jacqueline Ziegler-Simon, tot haar dood in 1974; daarna op haar zus, Georgette Denise Simon; en in 1975 schonk Georgette Simon het aan het Kunstmuseum Basel ter nagedachtenis aan het echtpaar Ziegler. Zes eigenaars, vijf data, één veiling met een kavelnummer – en een museum dat achter dat alles staat.
Hoe wordt onze handgeschilderde versie gemaakt?
Een schilder schildert het, met het penseel, in olieverf op doek, op uw bestelling. Elk kunstschilderij ontstaat in een paar weken en elke kopie is net iets anders; dat is het gevolg van het feit dat een mens het maakt en geen machine. De moeilijkheid van dit motief is dat het grootste deel van het schilderij één donker kledingstuk is, dat toch niet vlak mag worden. In het origineel is het uitgewerkt met lange verticale streken grijs, blauw en zwart die zichtbaar blijven, zodat het gelezen wordt als stof waarover licht beweegt en niet als een silhouet; glad geschilderd wordt het een zwarte vorm met een hoofd erop. Het tweede is het gezicht, dat warm en rond is midden in al dat grijs en het hele schilderij draagt – de wangen zijn roze en niet rood, en de ogen kijken opzij en mogen niet naar de toeschouwer worden gedraaid. De rugleuning van de stoel die haar aan de voorkant doorkruist, zorgt ervoor dat ze staat en niet zweeft, en blijft daarom stevig. Vóór verzending ontvangt u een foto van het voltooide schilderij, die u goedkeurt. Het is nooit drukwerk.
Welk formaat kiest u?
Voor dit motief stellen wij 71 x 107 cm voor. Naar verhouding ligt ons formaat 130 x 200 cm het dichtst bij, met 0,6 procent van de vorm van het origineel, maar dat is een heel groot schilderij voor een staand kind; 71 x 107 cm volgt met 1,5 procent en ligt dichter bij de eigen schaal van het origineel, een doek van ongeveer zestig centimeter breed. Daarna komen 90 x 140 cm met 1,7 en 40 x 60 cm met 1,9. Het schilderij is hoog en rustig en past op een smalle muur, in een trappenhuis of tussen deuren; het roodbruine interieur verwarmt een koele ruimte. Omdat de figuur bij 130 x 200 cm bijna levensgroot is, komt dat formaat alleen tot zijn recht waar u ver genoeg achteruit kunt gaan. Dit postimpressionistische schilderij in een formaat dat niet in de lijst staat, is geen probleem: wij maken het op bestelling. Voor nog een jong model in ons aanbod bekijkt u De jonge leerling.
Veelgestelde vragen
Waar hangt het origineel?
In het Kunstmuseum Basel, inventarisnummer G 1975.1, schenking van Georgette Denise Simon ter nagedachtenis aan Roland en Jacqueline Ziegler-Simon.
Draagt ze echt een schort?
Het museum twijfelt eraan. Zijn eigen notitie wijst op een jurk met dwarse opgenaaide stroken in plaats van een schort. De gecatalogiseerde titel behouden wij, de twijfel vermelden wij.
Waarom noemt het museum twee afmetingen?
Omdat het doek geen volmaakte rechthoek is: de rechterhoogte is 92,4 cm en de breedte bovenaan 60,6, zodat één enkel getal een benadering zou zijn.
Hoe nauwkeurig volgt het de verhouding van het origineel?
Het origineel meet 60,5 x 92,5 cm. Ons formaat 130 x 200 cm volgt de verhouding het best en wijkt 0,62 % af van de verhouding van het origineel. De catalogi zijn het over de afmetingen niet eens en noemen 60,5 x 92,5 cm; 60,4 x 92,5 cm; de vergelijking hierboven gaat uit van de eerste opgave.
- Onderwerp: een meisje dat tot driekwart van de figuur staat afgebeeld in een donker grijsblauw kledingstuk, de handen op de rugleuning van een stoel, achter haar een roodbruin interieur
- Origineel: 60,5 x 92,5 cm, olieverf op doek, 1918, Kunstmuseum Basel, inventarisnummer G 1975.1
- Onze versie: met de hand geschilderd in olieverf op doek, acht formaten of op maat, met een foto van het voltooide schilderij ter goedkeuring vóór verzending
- Goed om te weten: het museum twijfelt aan zijn eigen titel – misschien draagt ze helemaal geen schort – en publiceert herkomstgegevens waarin elke eigenaar gedateerd is
De ogen op dit doek hebben pupillen. Van de 76 werken van Modigliani in ons aanbod geldt dat voor 17, bij 53 ontbreken de pupillen – werk voor werk.









































