Beschrijving
Kathedraal van Rouen, portaal en toren Saint-Romain is een handgeschilderde reproductie van Monets doek uit het Musée d’Orsay in Parijs: de linkerhelft van het doek wordt ingenomen door de toren Saint-Romain, die door de bovenrand wordt afgesneden, rechts daarvan staat het portaal met een grote spitse boog, een bleek roosvenster en een steile topgevel, en linksonder aan de voet staat een laag huis met een roodachtige zonnetent en blauwe luiken. Het origineel meet 73,2 x 106,5 cm, is geschilderd in olieverf op doek en draagt inventarisnummer RF 2001. Het museum dateert het op 1893, maar de signatuur linksonder luidt “Claude Monet 94”. Wij schilderen het in acht formaten of op uw maat, met een foto van het voltooide schilderij ter goedkeuring vóór verzending.
| Titel: | Kathedraal van Rouen, portaal en toren Saint-Romain |
| Andere titels: | La Cathédrale de Rouen. Le Portail et la Tour Saint-Romain, effet du matin ; Harmonie blanche (de naam in de museumbeschrijving, met beide delen); in de catalogus Wildenstein staat het werk onder nummer 1346 |
| Schilder: | Claude Monet (1840–1926) |
| Jaar van ontstaan: | 1893 volgens de museumbeschrijving, zonder voorbehoud; de signatuur op het doek lezen wij als “Claude Monet 94”, en de twee jaartallen lopen uiteen |
| Afmetingen van het origineel: | 73,2 cm x 106,5 cm |
| Oorspronkelijke techniek: | Olieverf op doek |
| Stijl: | Impressionisme |
| Locatie: | Musée d’Orsay, Parijs (inventarisnummer RF 2001) |
| Onze reproductie: | Met de hand geschilderd in olieverf op doek, acht formaten of op maat |
Kathedraal van Rouen, portaal en toren Saint-Romain – Claude Monet
Wat is er op het doek te zien?
De linkerhelft van het doek wordt ingenomen door de toren Saint-Romain, de noordelijke klokkentoren van de kathedraal. Hij rijst op uit de onderrand en verdwijnt over de bovenrand, zodat we de top niet zien; wat overblijft, is een hoge staande muur, opgebouwd uit lila, blauwgrijze en crèmekleurige lagen, met hoog bovenin een paar warmere roze vlekken waar het ochtendlicht valt.
Rechts van de toren staat het portaal. De grote spitse boog is de donkerste plek op het doek, daarboven ligt het bleke roosvenster als een gelijkmatige cirkel, en nog hoger een steile topgevel met torentjes en stenen kantwerk, dat de schilder uit louter kleine stippen opbouwt. De rechterrand van het doek snijdt de gevel af, zodat de tweede klokkentoren niet op het doek staat, en de lucht is slechts een smalle crèmekleurige strook langs de linkerbovenrand.
Op het doek is het andersom: de toren beslaat de hele linkerhelft, en het is het portaal dat niet past en door de rechterrand wordt afgesneden. Dat hebben wij gecontroleerd op onze opname van het origineel en op de eigen afbeelding van het museum.
Wat staat er op het doek geschreven?
Linksonder, over de donkere steen aan de voet van de toren, staat de signatuur in dunne donkere streken. De naam is zonder moeite te lezen, Claude Monet, en daarachter staan twee cijfers die we evengoed kunnen lezen: 9 en 4.
Op beide staat hetzelfde. De museumbeschrijving zegt niets over opschriften op het doek, dus corrigeren wij het museum hier niet, maar zeggen wij alleen wat wij hebben gezien.
Waarom noemt het museum 1893 terwijl op het doek 94 staat?
Omdat het twee verschillende bronnen zijn en ze uiteenlopen. Het museum dateert het werk op 1893, zonder voorbehoud en zonder periode, en dat jaartal staat ook in onze tabel; op het doek staat echter 94.
Het verschil is geen eigenaardigheid van dit doek. Het Musée d’Orsay bezit vijf kathedralen van Rouen van Monet en dateert er geen enkele op 1894: twee dragen het jaartal 1892 en drie het jaartal 1893.
Waarom de jaartallen uiteenlopen, beweren wij niet, omdat dat niet in de museumbeschrijving staat. Wij noemen ze allebei en zeggen waar elk vandaan komt. Het jaartal in de tabel is dat van het museum, het jaartal op het doek is dat van de schilder.
Wat zegt de museumbeschrijving over het formaat?
Het werk bevindt zich in het Musée d’Orsay in Parijs, onder inventarisnummer RF 2001. De afmetingen staan er in de volgorde hoogte maal breedte, 106,5 x 73,2 cm; onze tabel zet de breedte op de eerste plaats, dus leest u hier 73,2 x 106,5 cm. Met lijst meet het 83,8 x 117 cm, eveneens omgezet.
Het verschil is een halve centimeter in de hoogte en twee tiende centimeter in de breedte, wat weinig is; maar de bron is niet dezelfde, en daar gaat het om.
Waar de museumbeschrijving en de database niet overeenkomen, geldt het museum, omdat het eigenaar van het werk is en het heeft gemeten. In al het andere komt de database overeen met het museum, bij het jaartal 1893 en bij nummer 1346 in de catalogus Wildenstein.
Waarin verschilt dit doek van zijn tweeling?
In het uur van de dag. Het Musée d’Orsay bezit twee doeken met dezelfde opstelling, met het portaal en de toren Saint-Romain, en beide dateren uit 1893. Het onze draagt in de museumtitel de toevoeging effet du matin ; Harmonie blanche, ochtendeffect en witte harmonie, en het andere doek in hetzelfde museum, RF 2002, plein soleil ; Harmonie bleue et or, volle zon en harmonie in blauw en goud. Dat andere doek verkopen wij als Kathedraal van Rouen, portaal en toren Saint-Romain in volle zon.
Op formaat zijn ze bijna niet uit elkaar te houden. Het onze meet 73,2 x 106,5 cm, het zonnige 73,5 x 107 cm, dus drie millimeter verschil in de breedte en een halve centimeter in de hoogte. Wie ze wil onderscheiden, moet naar het licht kijken en niet naar de getallen: bij ons is de steen bleek en koel, daar wijkt het blauw voor het goud.
Wij konden alleen de vijf doeken in dit museum controleren, en daar klopt de bewering: twee hebben in de museumtitel ook de toren, drie alleen het portaal. De serie is groter dan deze vijf en de overige hebben wij niet geteld, dus herhalen wij de bewering over de hele serie niet.
Hoe zijn ze in Parijs terechtgekomen?
Niet alle vijf kathedralen kwamen langs dezelfde weg in het museum, en de museumbeschrijving vermeldt dat bij elk werk afzonderlijk. Vier ervan, ook de onze, kwamen in het museum via één enkel legaat: legs comte Isaac de Camondo, 1911, dus via het legaat van graaf Isaac de Camondo.
Het vijfde doek kocht het museum in 1907 rechtstreeks van de schilder, vier jaar vóór dat legaat en vijftien jaar nadat het was geschilderd. Dat is het portaal van voren, in de museumbeschrijving Harmonie brune. Daarom zijn de kathedralen van Rouen in Parijs bij elkaar, hoewel ze niet samen zijn gekomen.
Welke andere kathedralen van Rouen verkopen wij?
Op onze pagina Claude Monet keert de gevel van Rouen zes keer terug, telkens in ander licht. Naast de zonnige tweeling staan hier nog twee doeken uit dezelfde Parijse collectie, Kathedraal van Rouen, portaal in de ochtendzon onder nummer RF 2000 en Kathedraal van Rouen, portaal bij grijs weer onder nummer RF 1999, beide zonder toren in de titel.
De zesde komt niet uit Parijs. Kathedraal van Rouen, portaal komt uit de National Gallery of Art in Washington, onder inventarisnummer 1963.10.49, en toont dezelfde gevel van dichterbij.
Hoe ontstaat onze handgeschilderde versie?
Elke bestelling wordt afzonderlijk geschilderd door onze schilders, in olieverf op katoen- of linnendoek. Zo ontstaan al onze schilderijen op canvas: zonder druktechniek en zonder machinale stap. Bij dit kunstschilderij zit de moeilijkheid in de steen, die nergens grijs is: hij bestaat uit lila, blauwe, okerkleurige en crèmekleurige lagen, die van dichtbij uiteenvallen in afzonderlijke stippen.
De tweede uitdaging is de dikte van de verflaag. Monet bouwde de steen zo dicht op dat de verf boven het doek uitsteekt en het oppervlak zelf al het licht vangt; wordt die laag gladgestreken, dan verstart de gevel tot een tekening. Zo’n impressionistisch schilderij verdraagt geen hoge glans, dus blijft het olieverfschilderij bij ons mat.
Welk formaat voor welke muur?
Er zijn acht formaten, van 38 x 55 tot 120 x 170 cm, en er zijn twee antwoorden. Qua grootte komt 70 x 100 cm het dichtst bij het origineel, 3,2 cm smaller en 6,5 cm lager dan het doek in Parijs. Qua verhouding van de zijden komt 38 x 55 cm het dichtst in de buurt, met 1,4474 tegenover 1,4549 van het origineel, terwijl 70 x 100 cm een verhouding van 1,4286 heeft.
De twee antwoorden lopen hier verder uiteen dan bij de meeste motieven, omdat de beste verhouding bij het kleinste formaat in de lijst hoort. Dat is een gegeven over de reeks en geen aanbeveling: voor een middelgrote kamer is 70 x 100 cm het juiste formaat, voor een hoge ruimte of een trappenhuis 80 x 120 cm, en 38 x 55 cm is een klein formaat dat u kiest vanwege de prijs of vanwege een smalle nis. Als schilderij voor de woonkamer is het motief geschikt omdat het helemaal in bleke tinten is gehouden en de blik niet naar zich toe trekt.
Op welke hoogte hangt u het schilderij? Met het midden op ongeveer 150 cm boven de vloer, omdat het doek hoog is en de onderrand niet te dicht bij het meubilair mag komen.
Formaat op maat, spieraam en lijst
Wilt u een formaat dat niet in de lijst staat, dan is een formaat op maat de enige weg; laat u ons de breedte en de hoogte in centimeters weten. Het doek kan opgespannen op een houten spieraam of opgerold in een koker worden geleverd. De lijst is niet bij de prijs inbegrepen; bij dit motief past een smal, licht lijstprofiel, terwijl een brede donkere lijst de steen in de schaduw zet.
Levering en garantie
Het schilderen duurt twee tot drie weken, bij de grootste formaten een paar dagen langer, omdat de olieverf tussen de lagen moet drogen. Opgespannen doeken reizen in een stevige doos, opgerolde in een koker. Komt het werk beschadigd aan of wijkt het merkbaar af van de goedgekeurde foto, dan vervangen wij het of betalen wij de prijs terug. Een handgeschilderde kopie is geen fabrieksproduct en kleine verschillen in de streek zijn te verwachten; schade niet.
Kiest u het schilderij niet voor uzelf en weet u niet welk formaat het juiste is, dan is er een cadeaubon: de ontvanger kiest zelf het formaat en het motief.
Veelgestelde vragen
Waar hangt het origineel?
In Parijs, in het Musée d’Orsay, onder inventarisnummer RF 2001.
Wat betekent Harmonie blanche?
Witte harmonie. Die toevoeging hoort bij de titel die het museum publiceert, en zegt in welk licht het doek is geschilderd.
Waarom schilderde Monet de kathedraal van Rouen zo vaak?
Niet het gebouw interesseerde hem, maar het licht erop. In 1892 en 1893 schilderde hij de westgevel ongeveer dertig keer, op verschillende uren en bij verschillend weer, waarbij hij aan meerdere doeken tegelijk werkte en ze verwisselde als het licht veranderde. Hij voltooide ze in 1894 in zijn atelier.
Hoe vaak schilderde Monet de kathedraal van Rouen?
Meer dan dertig keer, in 1892 en 1893; 28 doeken tonen de westgevel. Hij voltooide ze in 1894 in zijn atelier, en twintig ervan koos hij in mei 1895 uit voor een tentoonstelling bij Durand-Ruel in Parijs.
- Onderwerp. De toren Saint-Romain over de linkerhelft, het portaal rechts daarvan, linksonder een laag huis met een roodachtige zonnetent.
- Origineel. Olieverf op doek, 73,2 x 106,5 cm, 1893; Musée d’Orsay, Parijs, inventarisnummer RF 2001.
- Onze uitvoering. Acht formaten; 70 x 100 cm komt qua grootte het dichtst in de buurt, 38 x 55 cm qua verhouding.
- Goed om te weten. Het museum dateert het werk op 1893, maar de signatuur op het doek luidt “Claude Monet 94”.









































