Beschrijving
Kathedraal van Rouen, portaal is een handgeschilderde reproductie van een doek van Claude Monet uit de National Gallery of Art in Washington: de gevel vult de hele hoogte van het doek en is iets naar links gedraaid, boven het grote portaal hangt een donker rond roosvenster dat door de punt van de topgevel wordt doorsneden, en van de lucht blijft alleen een strook langs de bovenrand over. Het origineel meet 65,9 x 100,1 cm, is olieverf op doek en heeft inventarisnummer 1963.10.49. Het museum dateert het op 1894, en de signatuur linksonder luidt “Claude Monet 94”. Wij schilderen het in acht formaten of op uw maat, met een foto van het voltooide schilderij ter goedkeuring vóór verzending.
| Titel: | Kathedraal van Rouen, portaal |
| Andere titels: | Rouen Cathedral, West Façade (de naam in de huidige registratie van het museum); Rouen Cathedral, Portal (oudere naam, die ook de vermelding Q17436687 op Wikidata draagt); in de Wildenstein-catalogus staat het werk onder nummer 1351 |
| Schilder: | Claude Monet (1840–1926) |
| Jaar van ontstaan: | 1894 volgens de registratie van het museum; op het doek staat de signatuur “Claude Monet 94”, die daarmee overeenkomt |
| Afmetingen van het origineel: | 65,9 cm x 100,1 cm |
| Oorspronkelijke techniek: | Olieverf op doek |
| Stijl: | Impressionisme |
| Locatie: | National Gallery of Art, Washington (inventarisnummer 1963.10.49) |
| Onze reproductie: | Met de hand geschilderd in olieverf op doek, acht formaten of op maat |
Kathedraal van Rouen, portaal – Claude Monet
Wat is er op het doek te zien?
We kijken omhoog naar de gevel van een kerk die over de hele hoogte van het staande doek reikt. De muur is iets naar links gedraaid, van ons af, zodat de rechterkant in de diepte wegloopt. Het midden wordt ingenomen door de hoofdingang: een rechthoekige deur, gevat in een reeks spitsbogen die trapsgewijs opklimmen naar een smalle, hoge driehoekige topgevel.
De punt van die topgevel overlapt het ronde roosvenster erboven. Het roosvenster is donker, bijna blauwgrijs, en het donkerste vlak op het hele doek; het is precies zo breed als het portaal eronder. Aan de zijkanten rijzen torentjes op, die door de bovenrand van het doek worden afgesneden, zodat we nergens zien waar ze eindigen.
Lucht is er weinig. Er blijft alleen een strook langs de bovenrand over, opgebroken in streken wit en lichtblauw, zonder één egaal vlak. De steen is niet grijs: hij is opgebouwd uit lagen azuurblauw, perzik, grijsachtig violet en kameelbruin, die van dichtbij uiteenvallen in afzonderlijke streken en van een afstand weer samenvallen tot een muur.
Eén ding vermeldt de registratie van het museum niet, maar op het doek vinden we het zonder moeite: tussen de punt van de topgevel en de top van de grote boog zit een klein rond venster, een bleke ring met een warme gouden kern.
Wat staat er op het doek geschreven?
Linksonder, vlak boven de rand, staat de signatuur in donker roodbruin. Er staat Claude Monet en daarachter twee cijfers, 94. Ervoor staat geen apostrof, en de eerste twee cijfers van het jaartal ontbreken.
Hetzelfde vermeldt het museum, dat in het veld voor opschriften “lower left: Claude Monet 94” noteert. De transcriptie van het museum en het doek komen dus overeen in de hoek, in de naam en in het jaartal. Dat is niet vanzelfsprekend: bij het naburige doek van hetzelfde museum klopt zelfs de hoek niet.
Waarom staat hier 1894, terwijl er eerder 1893 stond?
De pagina van het museum vermeldt onder de titel het jaartal 1894.
De instelling die het werk bezit, gaat bij ons boven een database, en deze keer staat er nog een derde bron aan haar kant: het doek zelf. De signatuur eindigt op 94 en niet op 93, het museum transcribeert haar zo en wij lezen haar zo. Twee getuigenissen tegen één, en daarom staat er in de tabel nu 1894.
Wat zegt de registratie van het museum over de afmetingen?
Het werk bevindt zich in de National Gallery of Art in Washington onder inventarisnummer 1963.10.49. Het museum publiceert de afmetingen in de volgorde hoogte maal breedte, 100,1 x 65,9 cm, en daarnaast ook in inches; onze tabel zet de breedte voorop, dus leest u hier 65,9 x 100,1 cm. Met lijst vermeldt het museum 88,3 x 121,6 cm.
Twee doeken die ook het museum heeft verwisseld
Hetzelfde museum bezit nog een gevel van Rouen, onder nummer 1963.10.179 en met de titel Rouen Cathedral, West Façade, Sunlight. Dat meet 100,1 x 65,8 cm, dus een millimeter smaller dan het onze; het museum dateert het eveneens op 1894, het komt eveneens uit de collectie van Chester Dale en het hangt in dezelfde zaal 80. Op de afmetingen zijn ze niet uit elkaar te houden.
Dat dit geen theoretisch gevaar is, vertelt het museum zelf in zijn literatuurlijst. Een tentoonstellingscatalogus uit 1980 drukte onder nummer 28 de verkeerde afbeelding af, die van 1963.10.179. En de eigen catalogus van het museum, European Paintings uit 1985, drukte volgens de vermelding daar de afbeelding van 1963.10.49 af bij de beschrijving van 1963.10.179, en omgekeerd. Beide opmerkingen staan op de pagina van het museum; het is niet onze interpretatie.
Vier dingen houden ze uit elkaar, en alle vier staan ze in de teksten die het museum bij beide vermeldingen publiceert onder de kop “Visual Description”. Ons doek is linksonder gesigneerd, zonder apostrof; het roosvenster is donker; de lucht is opgebroken in streken wit en lichtblauw; er staan geen figuren op. Het andere doek is rechtsonder gesigneerd, met een apostrof voor het jaartal; het roosvenster is niet donker; de lucht is één egaal vlak bleek azuurblauw; en bij de linkerbenedenhoek staan een paar kleine streken die het museum leest als kleine figuren. Onze afbeelding komt op alle vier de punten overeen met het eerste.
Welke van onze kathedralen van Rouen is welke?
Zes gevels van Rouen staan in ons aanbod. Vijf ervan bevinden zich in Parijs, alleen deze ene in Washington, en dat is de snelste manier om ze uit elkaar te houden.
In het Parijse museum bevinden zich Kathedraal van Rouen, portaal bij grijs weer onder nummer RF 1999, 65,4 x 100,2 cm; Kathedraal van Rouen, portaal in de ochtendzon onder RF 2000, 63 x 92,2 cm; Kathedraal van Rouen, het portaal van voren onder RF 2779, 74 x 107 cm; Kathedraal van Rouen, portaal en toren Saint-Romain onder RF 2001, 73,2 x 106,5 cm; en Kathedraal van Rouen, portaal en toren Saint-Romain in volle zon onder RF 2002, 73,5 x 107 cm.
Wie een bepaald doek zoekt, kijkt het best naar het inventarisnummer en niet naar de titel. De titels herhalen zich in deze reeks, de nummers niet.
Van wie was het voordat het naar Washington kwam?
Het museum publiceert de herkomstgegevens en noemt daarin ook een veiling. Het doek gaat van de schilder naar James F. Sutton (overleden 1915) in New York; na zijn dood erft zijn vrouw het; daarna komt het op de Sutton-veiling bij de American Art Association in New York, op 26 oktober 1933, als nummer 58, waar Wilbur L. Cummings uit Greenwich in Connecticut het koopt; in 1935 verkoopt die het aan Chester Dale (1882–1962) in New York; en in 1963 ontvangt het museum het met de nalatenschap van Dale.
Tussen de schilder en het museum staan dus vier particuliere eigenaren. Voor het eerst werd het werk openbaar tentoongesteld in 1895 bij Durand-Ruel in Parijs, onder nummer 20, en een jaar later in New York, in The American Art Galleries, op een tentoonstelling met de titel Marvelous Paintings of Cathedral Rouen by Claude Monet; daarbij merkt het museum op dat het catalogusnummer niet betrouwbaar is.
Hoe wordt onze handgeschilderde versie gemaakt?
Elke bestelling wordt afzonderlijk door een schilder geschilderd, met olieverf op katoenen of linnen doek. Zo ontstaan al onze schilderijen op canvas, zonder drukwerk en zonder machinale stap. Bij dit kunstschilderij zit de moeilijkheid in de steen: de muur moet een mozaïek van losse streken blijven, anders zakt de gevel in elkaar tot een egaal grijs vlak en verdwijnt het uur van de dag.
De tweede proef is het roosvenster. Het moet het donkerste punt van het doek blijven, anders licht het midden op en verliest het gebouw zijn gewicht. Zo’n impressionistisch schilderij verdraagt geen hoge glans, en daarom blijft het olieverfschilderij bij ons mat.
Welk formaat voor welke muur?
Er zijn acht formaten, van 40 x 60 tot 130 x 200 cm, en deze keer is er niet één antwoord. Qua grootte komt 70 x 110 cm het dichtst bij, 4,1 cm breder en 9,9 cm hoger dan het doek in Washington. Qua verhouding komt 99 x 151 cm het dichtst bij, met 1,5253 tegenover 1,5190 van het origineel.
Voor een smallere muur blijft 60 x 90 cm, voor een trappenhuis of een grote wand 130 x 200 cm. Als schilderij voor het kantoor is het motief geschikt, omdat het geen gezicht en geen blik heeft die aandacht opeist. Alle formaten staan bij het product op onze pagina Claude Monet.
Op welke hoogte hangt u het schilderij: het midden op ongeveer 150 cm boven de vloer, zodat het portaal op ooghoogte blijft en het roosvenster erboven.
Formaat op maat, spieraam en lijst
Voor een maat die niet in de lijst staat, is een formaat op maat de enige weg; geeft u ons de breedte en de hoogte door. Het doek wordt opgespannen op een spieraam of opgerold in een koker geleverd. De lijst is niet bij de prijs inbegrepen; die van het museum meet 88,3 x 121,6 cm en is dus flink breder dan het doek.
Levering en garantie
De doorlooptijd is twee tot drie weken, bij de grootste formaten enkele dagen meer. Komt het werk beschadigd aan of wijkt het merkbaar af van de goedgekeurde foto, dan vervangen wij het of betalen wij de prijs terug. Een handgeschilderde kopie is geen fabrieksproduct en kleine verschillen in de penseelvoering zijn te verwachten; schade niet.
Kiest u het schilderij niet voor uzelf en weet u niet welk formaat het juiste is, dan is er een cadeaubon: de ontvanger kiest zelf het formaat en het motief.
Veelgestelde vragen
Waar hangt het origineel?
In Washington, in de National Gallery of Art, onder nummer 1963.10.49, in zaal 80 op de hoofdverdieping van het West Building.
Welk gebouw toont het?
De westgevel van de kathedraal van Rouen in Normandië, van dichtbij gezien en aan de zijkanten afgesneden.
Waarom schilderde Monet de kathedraal van Rouen zo vaak?
Het ging hem niet om het gebouw, maar om het licht erop. In 1892 en 1893 schilderde hij de westgevel ongeveer dertig keer, op verschillende uren en bij verschillend weer, waarbij hij aan meerdere doeken tegelijk werkte en ze verwisselde wanneer het licht veranderde. Hij voltooide ze in 1894 in zijn atelier.
Hoe vaak heeft Monet de kathedraal van Rouen geschilderd?
Meer dan dertig keer, in 1892 en 1893; 28 doeken tonen de westgevel. Hij voltooide ze in 1894 in zijn atelier, en in mei 1895 koos hij er twintig uit voor een tentoonstelling bij Durand-Ruel in Parijs.
Hoe groot is het origineel?
65,9 x 100,1 cm, olieverf op doek, een hoog staand formaat waarin de gevel de hele hoogte vult.
- Onderwerp. De westgevel van de kathedraal van Rouen over de hele hoogte van het doek, een donker roosvenster boven het portaal, doorsneden door de punt van de topgevel, en van de lucht alleen een strook langs de bovenrand.
- Origineel. Olieverf op doek, 65,9 x 100,1 cm, 1894; National Gallery of Art, Washington, inventarisnummer 1963.10.49, linksonder gesigneerd.
- Onze versie. Acht formaten; 70 x 110 cm komt qua grootte het dichtst bij, 99 x 151 cm qua verhouding.
- Goed om te weten. Hetzelfde museum bezit een bijna gelijk doek, een millimeter smaller, en heeft de afbeeldingen van beide in zijn catalogus al eens verwisseld.









































