Beschrijving
Heremieten is een werk van Egon Schiele uit 1912: twee mannen in donkere pijen, zo dicht tegen elkaar gedrukt dat de pijen samenvloeien tot één enkele massa, staan op een strook bruine aarde voor een bleke achtergrond, en linksonder staat een kleine rode bloem. Het origineel bevindt zich in het Leopold Museum in Wenen, onder inventarisnummer 466; het meet 181 x 181 cm, een vierkant, en is linksonder driemaal gesigneerd en gedateerd. Wij schilderen het met de hand, in olieverf, in vijftien formaten of op uw maat, en sturen u vóór verzending een foto van het voltooide schilderij ter goedkeuring.
| Titel: | Heremieten |
| Andere titels: | Eremiten · Hermits |
| Schilder: | Egon Schiele (1890–1918) |
| Jaar van ontstaan: | 1912, linksonder driemaal gesigneerd en gedateerd “EGON SCHIELE 1912” |
| Afmetingen van het origineel (breedte × hoogte): | 181 cm x 181 cm (vierkant formaat) |
| Oorspronkelijke techniek: | Olieverf op doek |
| Stijl: | Expressionisme |
| Locatie: | Leopold Museum, Wenen (inventarisnummer 466) |
| Onze reproductie: | Met de hand geschilderd in olieverf op doek, 15 formaten van 50 x 50 cm tot 200 x 200 cm of op maat |
Heremieten – Egon Schiele
Wie staat er op het schilderij?
Twee mannen, maar slechts één van hen heeft een naam. De linkerfiguur, die met het gebogen hoofd, is volgens de beschrijving van het Leopold Museum een zelfportret: het is de Oostenrijkse schilder Egon Schiele (1890–1918). Wie achter hem staat, is niet met zekerheid vast te stellen. Het museum noemt drie mogelijkheden: nog een zelfportret van Schiele, zijn mentor Gustav Klimt (1862–1918) of zijn vader Adolf. Het stelt vast dat deze open vraag tot veel verschillende interpretaties van het dubbelportret heeft geleid, en kiest er zelf geen. Wij ook niet.
Wat is er op het doek te zien?
Twee figuren, van voren gezien, tegen elkaar aan gedrukt. Hun pijen, bijna zwart met donkergroene en bruine tonen, vloeien samen tot één grote massa die het midden van het vierkant vult, van de bovenrand tot bijna aan de onderrand. De linkerman buigt het hoofd naar voren en opzij, zijn ogen zijn neergeslagen. Over zijn pij ligt ter hoogte van het middel een hand met gespreide vingers, en daarnaast grijpt een tweede hand de stof vast. Achter hem, rechts, buigt een tweede hoofd zich naar het zijne toe, half verborgen, met één wijd open oog en een band van kleine bonte bloemen in het haar. Op de mouwen zitten twee kleurvlakken: een klein bleek vlak op de linkerarm en op de rechterschouder een grotere driehoek in rood, oranje, blauw en geel. Onderaan steekt een blote voet onder de pij uit, en de mannen staan op een strook bruine aarde, opgezet in brede, elkaar kruisende streken. Linksonder draagt een dunne stengel met groene bladeren kleine rode bloemen, en daarnaast is in bleke letters de signatuur in de aarde geschreven. De achtergrond is gevlekt grijsbruin, rond de bloem lichter en doorsneden met dunne witte lijnen.
Waarom is dit schilderij belangrijk?
Om drie redenen. De eerste is de schaal: het doek meet 181 cm in elke richting, en het museum beschrijft beide mannen als ongeveer levensgroot. De tweede is dat Schiele het werk zelf heeft uitgelegd. In een brief aan zijn verzamelaar Carl Reininghaus (1857–1929), die het museum aanhaalt, schreef hij wat de figuren, de kleuren en zelfs de bloem zouden moeten zeggen. De derde is het verband dat het museum legt met een ander werk uit hetzelfde jaar, het Zelfportret met gebogen hoofd: in de beschrijving van dat werk staat dat de houding van het hoofd en het gebaar van de wijd gespreide vingers terugkeren in de linkerfiguur van dit schilderij.
Wat betekent het schilderij?
Daarop heeft Schiele zelf geantwoord, in de brief die het museum aanhaalt. Volgens zijn woorden is er op het schilderij geen grijze hemel te zien, maar een treurende wereld waarin de twee lichamen zich bewegen; die hele wereld zou samen met de figuren de vergankelijkheid van alles verbeelden. De linkerfiguur is degene die buigt voor zo’n ernstige wereld. De verbleekte kleuren zijn opzettelijk, en de figuren zijn bedoeld als in zichzelf ineengezakt – lichamen van mensen die het leven moe zijn, maar lichamen van voelende mensen. Hij vroeg de kijker hen te zien als een stofwolk die wil opstijgen, maar machteloos moet neerdwarrelen. Tegenover de bloemen, tot kransen gevlochten op beide hoofden, die koud en gedoofd zouden moeten ogen, plaatste hij één enkele verwelkte roos, die haar witte onschuld uitademt: de kleine bloem linksonder.
Waar komt het werk vandaan en wat publiceert het museum?
De online vermelding van het Leopold Museum, die in de tabel hierboven is gelinkt, vermeldt het werk onder de Engelse titel Hermits en heeft een afdeling herkomstgegevens die op volgorde vier eigenaars noemt. De laatste van hen is de Leopold Museum-Privatstiftung in Wenen, die het schilderij sinds 1994 bezit en het bewaart onder inventarisnummer 466. Als bron noemt het museum onder meer de catalogus van Nirenstein uit 1930, waarin het werk nummer 106 heeft. De vermelding bevat geen enkele opmerking over restitutie of een schadeclaim. De eigenaars vóór de stichting staan in de afdeling hieronder.
Herkomst
Uit de nalatenschap van Schiele (1918) ging het schilderij over naar Arthur Stemmer (Wenen/Londen, 1918–1953) en vervolgens naar Rudolf Leopold (1953–1994); nu bevindt het zich in het Leopold Museum in Wenen.
Welke plaats heeft dit werk in het werk van Schiele?
Naast andere schilderijen waarin Schiele twee figuren samenbrengt. Twee daarvan staan, zoals de titels al doen vermoeden, in ons aanbod: Zelfzieners II (Dood en man) en Kardinaal en non (Liefkozing). Wij schilderen ook De lyricus. Het volledige aanbod vindt u op de pagina Egon Schiele, en meer over het leven van de kunstenaar in ons artikel over Egon Schiele.
Hoe ontstaat onze handgeschilderde versie?
Elk doek wordt door een schilder in olieverf geschilderd, streek voor streek – geen machinaal drukwerk, maar een kopie die met de hand voor uw bestelling wordt geschilderd. Hier zijn twee plekken het veeleisendst. De eerste is de pij: van ver lijkt die zwart, maar hij is opgebouwd uit donkergroene, bruine en bijna zwarte tonen; schilderen wij hem als één vlak zwart, dan worden de twee mannen een silhouet. De tweede is de bleke achtergrond met de dunne witte lijnen, die licht, dun en enigszins onregelmatig moet blijven – de treurende wereld van Schiele, geen lege muur. Het origineel is met olieverf op doek geschilderd, en onze kopie ook. Is het schilderij klaar, dan fotograferen wij het en sturen u de foto ter goedkeuring; pas daarna gaat het op weg. Zoals elk kunstschilderij dat wij maken, kan het worden opgespannen op een houten spieraam; dat kiest u bij de optie Spieraam.
Welk formaat voor welke muur?
Kort antwoord: een groot, donker vierkant heeft het midden van de muur nodig en ruimte om zich heen. Geen van onze formaten komt overeen met het origineel, dat 181 x 181 cm meet. Het dichtst erbij komt 170 x 170 cm, dat 11 cm smaller en 11 cm lager is; het volgende, grotere formaat is ons grootste, 200 x 200 cm, 19 cm breder en 19 cm hoger. Alle vijftien formaten zijn vierkant, net als het werk, dus kiest u alleen de grootte, niet de vorm. Voor de gang of naast het bed passen 50 x 50 cm of 60 x 60 cm, boven een dressoir of een bureau 70 x 70 cm of 80 x 80 cm, in de woonkamer boven de bank 100 x 100 cm of 120 x 120 cm, en voor een grote muur, een trappenhuis of een hoge ruimte 150 x 150 cm en groter. Schilderijen op canvas in zulke donkere tonen hebben licht en afstand nodig: op een paar meter afstand oogt de pij als één enkele massa. Een handgeschilderd schilderij hangt het mooist met het midden op ooghoogte, ongeveer 145 tot 150 cm boven de vloer; boven de bank 15 tot 25 cm boven de rugleuning.
Formaat op maat, spieraam en lijst
Past geen van de vijftien formaten bij uw muur, dan schilderen wij het werk ook op maat, ook in de grootte van het origineel, 181 x 181 cm. Kiest u bij de optie Spieraam voor Ja, dan komt het doek opgespannen op een houten spieraam, klaar om op te hangen. Voor de lijst gebruikt u onze 3D-app – de app is uitsluitend bedoeld om een lijst te kiezen, niet om het werk op uw muur te tonen; het voorbeeld op uw muur is een aparte dienst van ons. De lijst kiest u apart; die is geen verplicht onderdeel van de bestelling.
Levering en garantie
Wij schilderen op bestelling en leveren naar Nederland, België en de meeste EU-landen – in totaal Slovenië en vijftien andere landen van de Europese Unie, waaronder Kroatië, Oostenrijk, Italië, Hongarije en Duitsland. Vóór verzending sturen wij u een foto van het voltooide schilderij ter goedkeuring. De doorlooptijd hangt af van het formaat en van hoe druk het in onze werkplaats is. Voor elke bestelling geldt ons retourbeleid en de terugbetaling van de koopprijs.
Veelgestelde vragen
Wie zijn de twee mannen op het schilderij Heremieten?
De linkerfiguur met het gebogen hoofd is volgens de beschrijving van het Leopold Museum Schiele zelf. De man achter hem is niet met zekerheid te herkennen: het museum noemt als mogelijkheden nog een zelfportret, de mentor van Schiele, Gustav Klimt, of zijn vader Adolf. Die open vraag heeft tot veel verschillende interpretaties van het dubbelportret geleid.
Wat betekent het schilderij Heremieten van Schiele?
Schiele heeft het zelf uitgelegd, in een brief aan de verzamelaar Carl Reininghaus: er is geen grijze hemel op te zien, maar een treurende wereld waarin de twee lichamen zich bewegen, en die hele wereld zou de vergankelijkheid van alles verbeelden. De figuren zijn in zichzelf ineengezakt, lichamen van mensen die het leven moe zijn, maar voelend. Tegenover de kransen op hun hoofden plaatste hij één enkele verwelkte roos, de kleine bloem linksonder.
Wanneer schilderde Schiele Heremieten?
In 1912; het doek is linksonder driemaal gesigneerd en gedateerd. Al op 27 februari 1912 verdedigde Schiele het in een brief aan Carl Reininghaus, die kritiek had op de compositie. In dezelfde brief schreef hij dat het werk was voortgekomen uit wat hij na de dood van zijn vader had doorgemaakt.
Waar bevindt het schilderij Heremieten zich nu?
In het Leopold Museum in Wenen, onder inventarisnummer 466. Uit de nalatenschap van Schiele ging het naar Arthur Stemmer, in 1953 naar Rudolf Leopold, en sinds 1994 bewaart de Leopold Museum-Privatstiftung het.
Is Eremiten hetzelfde schilderij als Heremieten?
Ja: Eremiten is de Duitse titel van Schiele, en de Engelse vermelding van het Leopold Museum noemt hetzelfde doek Hermits. Het gaat om een vierkant werk van 181 x 181 cm met de twee mannen ongeveer levensgroot, dat Schiele ook in de brief aan Reininghaus “Eremiten” noemt.
Is het geschikt als cadeau?
Zeker; twijfelt u over het formaat, dan is er een cadeaubon.
- Onderwerp: mannen in donkere pijen die samenvloeien tot één; de linker is Schiele, linksonder een kleine rode bloem.
- Origineel: 1912, olieverf op doek, 181 x 181 cm, linksonder driemaal gesigneerd en gedateerd, Leopold Museum, Wenen, inventarisnummer 466.
- Onze versie: met de hand geschilderd in olieverf, 15 vierkante formaten of op maat, desgewenst op een spieraam (Spieraam: Ja).
- Goed om te weten: Schiele heeft het schilderij zelf beschreven, in een brief aan Carl Reininghaus die het museum aanhaalt.









































