Beschrijving
Nave nave moe (Heilige bron) – een Tahitiaans tafereel, geschilderd in Frankrijk
Op de voorgrond zitten twee vrouwen op een breed roze vlak. De linker laat haar hoofd op haar hand rusten en heeft haar ogen gesloten; de rechter zit rechtop en houdt in haar opgeheven hand een kleine rood-gele vrucht, met een witte bloem achter haar oor. Beiden dragen een wit lijfje en een rode rok met een patroon. Achter hen ligt donker water met weerspiegelingen; aan de oever zit een figuur met de rug naar ons toe en staat een tweede in een witte omslagdoek. Rechts groeit een hoge witte bloem op een dunne stengel. Op de achtergrond volgen een groen grasveld, grijsblauwe rotsen, een oranjegeel bloeiende boom en palmen, en helemaal rechtsboven ziet men in het gras een paar kleine lichte figuren. Het werk (Frans: Eau délicieuse) bevindt zich in de Staatshermitage in Sint-Petersburg onder inventarisnummer GE-6510.
Een eilandmotief, ontstaan op het vasteland
Het verrassendste gegeven komt uit de museumbeschrijving: als plaats van ontstaan wordt Frankrijk vermeld, als jaartal 1894. Het schilderij is dus niet op Tahiti ontstaan, maar in de periode tussen de twee reizen van de schilder naar de Stille Oceaan, toen Gauguin alweer in Europa was. Het tafereel is een herinnering en geen waarneming; dat verklaart waarom de kleuren zo vrij zijn en waarom het geheel overkomt als een voorstelling die uit onthouden delen is samengesteld, en niet als een blik door een raam.
De titel, linksonder in de hoek geschilderd
Linksonder is op de roze grond de titel Nave nave moe geschilderd, met daarnaast ook de signatuur en het jaartal. Het museum vermeldt het werk onder een Russische titel die zich laat vertalen als prachtige bron; in andere collecties en boeken komt het ook vaak voor als heilige bron of zoet dromen. De verschillende namen beschrijven hetzelfde doek, daarom noemen wij ze samen.
De een waakt, de ander slaapt
De twee figuren op de voorgrond vormen een tegenstelling. De linker is slaperig, voorovergebogen, in zichzelf gekeerd; de rechter is wakker en kijkt de kijker recht aan. Juist dat verschil houdt het tafereel gespannen, hoewel er uiterlijk niets gebeurt. Al het andere – water, rotsen, bomen – is geordend in rustige horizontale banden die zonder diepte boven elkaar oprijzen.
Met de hand geschilderd, streek voor streek
Reproducties van werken van bekende schilders ontstaan bij ons uitsluitend met de hand, in olieverf op doek, streek voor streek. Bij dit motief is het roze vlak op de voorgrond het moeilijkst: het moet beide figuren dragen en tegelijk licht blijven, anders wordt het tafereel dof. Vóór verzending ontvangt u een foto van het voltooide schilderij ter goedkeuring.
- Onderwerp: twee zittende vrouwen op een roze grond, achter hen water, rotsen en een bloeiende boom.
- Techniek: olieverf op doek, vlakke kleuren en rustige horizontale banden.
- Formaten: liggend formaat, van 40 x 30 cm tot 200 x 150 cm; vaak gekozen worden 80 x 60 cm en 100 x 75 cm.
- Goed om te weten: de museumbeschrijving noemt Frankrijk als plaats van ontstaan, hoewel het tafereel Tahitiaans is.
Bent u geïnteresseerd in dezelfde periode, bekijk dan Mahana no atua (Dag van de god), Te arii vahine (De vrouw van de koning) en Arearea (Vrolijkheid), waarin Gauguin het tafereel eveneens opbouwt uit rustige kleurbanden. Het museum geeft de afmetingen als hoogte maal breedte: 74 x 100 cm, dus een liggend formaat.









































