Beschrijving
Te arii vahine (De vrouw van de koning) – het doek dat Gauguin in een brief beschreef
In 1896, tijdens zijn tweede verblijf op Tahiti, schilderde Paul Gauguin Te arii vahine (Frans: La Femme du roi): een liggende vrouw op groen gras, met een rode waaier achter haar hoofd en een witte bloem achter haar oor. Voor haar liggen mango’s in het gras. Achter haar rug rijst een dikke boom op, tussen de takken strekt iemand zich uit naar een vrucht, en achter de stam staat een donker dier dat de schilder zelf een hond noemde. Rechts bloeit een boom met witte bloesems, aan de voet ervan zitten twee lichte vogels. Op de achtergrond loopt een blauwe strook zee. Het werk bevindt zich in het Poesjkinmuseum voor Beeldende Kunsten in Moskou onder inventarisnummer Ж-3265. Het formaat is liggend – het museum geeft de maat als hoogte maal breedte, dus 97 x 130 cm.
Gauguins eigen beschrijving
In april 1896 schreef Gauguin aan een vriend over dit doek en somde hij precies op wat ons op het schilderij als eerste opvalt: bomen in bloei, een hond die de wacht houdt en twee tortelduiven die rechts koeren. Hij schreef er ook bij dat hij naar zijn eigen oordeel nog nooit iets zo krachtigs had gemaakt. Dat is niet onze uitleg, maar de eigen beschrijving van de schilder – en alle drie staan ze werkelijk op het doek, precies waar hij zegt.
De vrouw, de waaier en een troon van gras
De centrale figuur ligt in het gras, steunend op haar linkerarm, en kijkt de toeschouwer recht aan. Achter haar hoofd heeft zij een rode waaier, die oogt als de rugleuning van een troon; juist dat rode vlak is de sterkste kleur in de bovenste helft van het schilderij. Voor haar liggen de vruchten waaraan het werk in het Italiaans ook de naam vrouw met mango’s ontleent. De titel betekent de vrouw van de koning, en Gauguin schilderde de figuur alsof zij op een troon van gras lag.
Waar is het origineel en waar komt het vandaan?
Het origineel bevindt zich in het Poesjkinmuseum voor Beeldende Kunsten, inventarisnummer Ж-3265, olieverf op doek, afmetingen 97 x 130 cm. Tot 1918 maakte het doek deel uit van de collectie van Sergej Sjtsjoekin, daarna tot 1948 van het Museum voor Nieuwe Westerse Schilderkunst, en sinds 1948 bevindt het zich in het Poesjkinmuseum. De beschrijving van het museum en de openbare kunstdatabank stemmen overeen in maat en jaartal.
Signatuur en titel op het doek zelf
In de rechterbenedenhoek zijn in blauw de titel TE ARII VAHINE en de signatuur P. Gauguin met het jaartal 1896 geschilderd. Het gaat om de eigen hand van de schilder en om een deel van het oorspronkelijke werk, niet om een latere aanduiding of een stempel. Op de reproductie schilderen wij ze net als de rest van het tafereel, omdat ze bij het schilderij horen.
Met de hand geschilderd, streek voor streek
Voor alle schilderijen die wij verkopen geldt: elk kunstschilderij op doek wordt met de hand geschilderd, streek voor streek. Bij dit motief is het groene gras het lastigst: het moet het gewicht van de hele figuur dragen en tegelijk levendig blijven, anders zakt de figuur erin weg. Vóór verzending ontvangt u een foto van het voltooide schilderij ter goedkeuring.
- Onderwerp: een liggende vrouw met een rode waaier op groen gras, met vruchten voor zich, een bloeiende boom rechts en een blauwe strook zee op de achtergrond.
- Techniek: olieverf op doek, verzadigde kleurvlakken en donkere contouren.
- Formaten: liggend formaat, van 40 x 30 cm tot 200 x 150 cm; vaak gekozen worden 80 x 60 cm en 100 x 75 cm.
- Goed om te weten: dit is niet hetzelfde schilderij als het veel kleinere werk met dezelfde titel dat in de bronnen als Te arii vahine II staat vermeld – hier gaat het om het grote doek uit Moskou.
Bent u geïnteresseerd in dezelfde periode, bekijk dan ook Haar naam was Vairaumati, dat zich eveneens in het Poesjkinmuseum bevindt, Mahana no atua (Dag van de god) en Eu haere ia oe, waarin Gauguin evenzeer een Tahitiaanse figuur in een verzadigde kleurruimte plaatst.









































