Beschrijving
Poèmes barbares (Barbaarse gedichten) – een signatuur bovenaan het doek
Het midden van het schilderij wordt ingenomen door een jonge vrouw, naakt tot aan het middel, met zwart haar dat aan weerszijden van haar gezicht neervalt. Haar ogen zijn neergeslagen, haar rechterhand houdt ze plat tegen haar borst; met de andere arm leunt ze op een blauwgroene stof in haar schoot. Ze zit op een donkere bank of plank. Achter haar gloeit een fel oranjerode achtergrond, en vlak achter haar hoofd rijst een blauwzwarte verticale baan op. Linksonder hurkt een kleine donkere figuur met grote lichtgroene ogen en opgetrokken knieën; eromheen breidt zich een gele gloed uit, en ernaast ligt een kleine geelgroene vorm. Poèmes barbares bevindt zich in de Harvard Art Museums, in het Fogg Museum, onder inventarisnummer 1951.49, als deel van de collectie van Maurice Wertheim.
Een signatuur die niet onderaan staat
De signatuur van een schilder vinden we bijna altijd langs de onderrand. Hier is het anders: de museumvermelding geeft aan dat signatuur en jaartal linksboven staan, en daar staat ook de titel. Op het doek zijn beide duidelijk te zien, vlak onder de bovenrand, in een klein handschrift op de rode achtergrond. De linkerbovenhoek oogt daardoor als de titelpagina van een boek, niet als de rand van een schilderij.
Ongelijk geschreven letters
Het opschrift is niet gedrukt, maar met de hand geschreven, en de letters zijn niet even groot. De transcriptie van het museum behoudt ook de hoofdletter midden in een woord, die op het doek werkelijk te zien is. Het gaat om het eigen handschrift van de schilder, niet om een later aangebracht label, en juist door de ongelijkheid lijkt het eerder een aantekening dan een titel.
Twee blikken die elkaar niet ontmoeten
De vrouw kijkt omlaag, haar ogen zijn bijna gesloten. De kleine figuur naast haar staart daarentegen recht voor zich uit, met lichte ogen die het lichtste punt van het hele schilderij zijn. Nergens ontmoeten de blikken elkaar. Juist daardoor oogt het tafereel tegelijk stil en onbehaaglijk: iemand op het schilderij kijkt, iemand anders niet.
Met de hand geschilderd, streek voor streek
Kunstschilderijen van bekende schilders ontstaan bij ons uitsluitend met de hand, met olieverf op doek, streek voor streek. Bij dit motief is de rode achtergrond het moeilijkst: die moet gelijkmatig en gloeiend blijven, anders verliest de figuur ervoor haar licht. Vóór verzending ontvangt u een foto van het voltooide schilderij ter goedkeuring.
- Motief: een zittende vrouw voor een rode achtergrond, naast haar een kleine donkere figuur met lichte ogen.
- Techniek: olieverf op doek, een gloeiend rode achtergrond en een rustig gemodelleerd gezicht.
- Formaten: staand formaat, van 30 x 40 cm tot 150 x 200 cm; vaak gekozen worden 60 x 80 cm en 90 x 120 cm.
- Goed om te weten: titel en signatuur zijn linksboven geschilderd, niet langs de onderrand.
Interesseert u zich voor dezelfde periode, bekijk dan ook Nevermore (O Tahiti), Te arii vahine (De vrouw van de koning) en Eu haere ia oe. Het museum geeft de afmetingen als hoogte x breedte: 64,8 x 48,3 cm.









































