Beschrijving
Café-zangeres is een doek van Amedeo Modigliani uit 1917 in de National Gallery of Art in Washington, onder nummer 1963.10.44. Een vrouw zit, tot de knieën afgebeeld, in een zwarte jurk, met de handen gevouwen in haar schoot; haar zeer lange hals loopt steil af naar de schouders, en haar ogen zijn neergeslagen. Bij ons ontstaat het als handgeschilderde kopie, olieverf op doek, op bestelling geschilderd, in acht formaten of op een maat die u ons doorgeeft; vóór verzending sturen wij u een foto van het voltooide schilderij.
| Titel: | Café-zangeres |
| Andere titels: | Chanteuse de café-concert, de Franse vorm van dezelfde titel |
| Schilder: | Amedeo Modigliani (1884–1920) |
| Jaar van ontstaan: | 1917 – het jaartal van het museum; rechtsboven gesigneerd, modigliani |
| Afmetingen van het origineel (breedte × hoogte): | 60,3 × 92,4 cm, het schilderij; het museum vermeldt ook de lijst, 80,3 × 112,4 cm |
| Oorspronkelijke techniek: | olieverf op doek |
| Stijl: | expressionisme, École de Paris |
| Locatie: | National Gallery of Art, Washington (inventarisnummer 1963.10.44, Chester Dale Collection) |
| Onze reproductie: | handgeschilderde kopie, olieverf op doek, acht formaten of op maat naar wens |
Café-zangeres – Amedeo Modigliani
Wat is er op het doek te zien?
De vrouw is zittend tot de knieën afgebeeld, het lichaam recht naar ons toe gekeerd, het hoofd licht geneigd. Het gezicht is lang en smal, in een warme perziktint, toelopend in een spitse kin, met blozende roze wangen; de amandelvormige ogen zijn met grijs omrand, de oogleden zwaar, en zij kijkt omlaag en naar links van ons, niet naar ons. De wenkbrauwen zijn gewelfd, de neus is lang, de lippen zijn gesloten en lichtrood. Het bruine haar is omhoog en naar achteren gekamd, en over het voorhoofd valt een korte pony. De hals is zeer lang, en de schouders lopen er steil van af. Zij draagt een jurk van zwart en heel donker groen met een V-hals, en op de punt van de hals zit een klein goudkleurig rondje dat een broche zou kunnen zijn. De mouwen zijn wijd, een naad markeert de taille, en de rok is zwart en open geschilderd. De handen zijn gevouwen in de schoot, de vingers in elkaar gestrengeld. Achter haar is de muur gevlekt grijsgroen, met zichtbare streken behandeld, en twee korte donkere horizontale strepen op ellebooghoogte lezen als een lat aan de muur; daaronder wordt het grijs donkerder, en langs de rechterrand loopt een warme okerkleurige overgang. De signatuur staat rechtsboven.
Waarom heet het Café-zangeres?
Omdat dat de titel is die het schilderij draagt, en het is goed om meteen te zeggen dat er op het schilderij niets is wat op een café wijst. Er is geen podium, geen publiek, geen glas, geen instrument: een vrouw zit bij een kale muur met haar handen in haar schoot. De beschrijving van het museum vermeldt de titel, maar noemt het model niet en verklaart het beroep niet, en dat doen wij evenmin – de titel is waaronder het werk gecatalogiseerd en bekend is, en wij gebruiken hem zonder een tafereel te verzinnen dat hem zou rechtvaardigen. Wat het schilderij werkelijk laat zien, is een bijzondere vorm van stilte: de ogen neergeslagen, de handen gevouwen, en de houding verraadt niets. Wilt u dezelfde schilder met een model dat u aankijkt, bekijk dan Adrienne (vrouw met pony), dat in dezelfde zaal van hetzelfde museum hangt en van dezelfde verzamelaar komt.
De beschrijving van het origineel
Het origineel is olieverf op doek. Het museum vermeldt het schilderij als 92,4 cm hoog en 60,3 cm breed, en de lijst apart als 112,4 bij 80,3 cm; wij vermelden het schilderij, de breedte eerst, dus staat op onze pagina 60,3 × 92,4 cm. Het nummer is 1963.10.44, het jaartal 1917, de signatuur rechtsboven, en de regel over de verwerving noemt de Chester Dale Collection – nog een werk uit deze collectie in dit museum in ons aanbod. Het museum vermeldt zijn foto van het schilderij als publiek domein. De eigen pagina van het museum geeft geen antwoord aan geautomatiseerde lezers vanaf onze server; daarom is de link hierboven vastgelegd naast een gearchiveerde kopie van dezelfde museumpagina, die de titel, de techniek, beide maten, de regel over de verwerving, het inventarisnummer en de gepubliceerde herkomstgegevens bevat. Het werk heeft ook een eigen vermelding op Wikidata. Vrijwel precies dezelfde doekmaat, 60,5 × 92,5 cm, komt in ons aanbod voor bij Meisje in zwart schort. Het volledige aanbod vindt u op de pagina Amedeo Modigliani, en over de schilder schreven wij een uitgebreider artikel.
Waar is het schilderij geweest?
Het museum publiceert de herkomstgegevens in één regel, en de eerste naam erin is vertrouwd: Léopold Zborowski in Parijs, de kunsthandelaar die zelf ook in ons aanbod staat, in Portret van Léopold Zborowski (Israël Museum). Dit is het vijfde werk in ons aanbod waarvan het eigendom bij hem begint. Na Zborowski ging het schilderij naar G. Menier in Parijs, daarna werd het verkocht aan Arthur Tooth and Sons in Londen – dezelfde firma die het daar in 1926 toonde op een Modigliani-tentoonstelling – en op 6 mei 1927 verkocht Tooth het aan Chester Dale in New York, die het in 1963 aan het museum naliet. Vier eigenaars en twee precieze data, en dat alles publiceert de instelling die het werk bewaart. Zborowski, Menier, Tooth, Dale: zo kwam een doek uit de kring van de École de Paris van een Parijs atelier naar een Amerikaans museum, via vier paar handen.
Hoe wordt onze versie van Café-zangeres met de hand geschilderd?
Een schilder maakt het met het penseel, in olieverf op doek, op uw bestelling. Aan elk schilderij op canvas wordt enkele weken gewerkt, en elke kopie valt net iets anders uit; dat is het gevolg van het feit dat een mens het maakt en geen machine. Dit motief rust op twee dingen. Het eerste is de lange hals en het aflopen van de schouders: dat is tekening, en een schilder die de hals ook maar iets inkort, maakt van het schilderij een gewoon portret. Het tweede is de zwarte jurk, die geen vlak zwart is, maar zwart dat met zichtbare streek over donkergroen is gezet, zodat het licht vasthoudt; als silhouet geschilderd slokt de jurk de onderste helft van het doek op. De muur achter haar is gebroken grijsgroen en blijft levendig, omdat de stilte van de figuur alleen te lezen is tegen een oppervlak dat beweegt. Het gouden rondje bij de hals is de enige lichte noot en is klein. Vóór verzending ontvangt u een foto van het voltooide schilderij, die u goedkeurt. Het is nooit drukwerk.
Welk formaat kiest u?
Voor dit motief stellen wij 71 × 107 cm voor. Naar verhouding ligt ons formaat 130 × 200 cm het dichtst bij, op 0,4 procent van de vorm van het origineel, gevolgd door 90 × 140 cm met 1,5 en 71 × 107 cm met 1,7; het origineel is een doek van ongeveer zestig centimeter breed, dus liggen de twee middelste formaten het dichtst bij zijn eigen schaal, terwijl 130 × 200 cm de figuur groter dan levensgroot maakt. Het schilderij is hoog en rustig en past op een smalle wand of in een trappenhuis, waar de kijker er van dichtbij langsloopt. Het palet is zwart, grijsgroen en één warm gezicht, en dat past makkelijk bij een witte of lichtgrijze muur en moeilijk bij een sterke kleur. Dit postimpressionistische schilderij in een maat die niet in de lijst staat, is geen probleem: wij maken het op bestelling.
Veelgestelde vragen
Waar hangt het origineel?
In de National Gallery of Art in Washington, inventarisnummer 1963.10.44, uit de Chester Dale Collection.
Is er op het schilderij een café te zien?
Nee. Er is geen podium, geen publiek en geen instrument – alleen een zittende vrouw bij een muur. De titel is die waaronder het museum het werk vermeldt.
Wie is deze vrouw?
Het museum noemt haar niet, en wij ook niet.
Hoe nauwkeurig volgt het de verhouding van het origineel?
Het origineel meet 60,3 × 92,4 cm. Ons formaat 130 x 200 cm volgt de verhouding het best en wijkt 0,4 % af van de verhouding van het origineel.
- Onderwerp: een zittende vrouw, tot de knieën afgebeeld, in een zwarte jurk, de handen gevouwen, een zeer lange hals, achter haar een gevlekt grijsgroene muur
- Origineel: 60,3 × 92,4 cm, olieverf op doek, 1917, National Gallery of Art, Washington, inventarisnummer 1963.10.44
- Onze versie: handgeschilderd in olieverf op doek, acht formaten of op maat, met een foto ter goedkeuring vóór verzending
- Goed om te weten: op het schilderij is niets wat op een café wijst, en het museum noemt het model niet en verklaart de titel niet – daarom doen wij dat evenmin
Op dit doek zijn de ogen zonder pupillen geschilderd. Wij hebben alle 76 werken van Modigliani in ons aanbod geteld: bij 53 is dat zo, bij 17 niet – werk voor werk.









































