Beschrijving
De oevers van de Seine bij Vétheuil is een handgeschilderde reproductie van Monets doek uit de National Gallery of Art in Washington: de onderste helft wordt ingenomen door een dichte strook wilde bloemen in wit en geel, daarachter strekt zich over de hele breedte de blauwe rivier uit, en op de overkant staan populieren en laag struikgewas onder een bewogen grijsblauwe lucht. Het origineel meet 100,5 x 73,4 cm, is geschilderd in olieverf op doek en draagt inventarisnummer 1963.10.177. Het museum dateert het op 1880 en vermeldt een signatuur rechtsonder, in rode verf. Wij schilderen het in acht formaten of op uw maat, met een foto van het voltooide schilderij ter goedkeuring vóór verzending.
| Titel: | De oevers van de Seine bij Vétheuil |
| Andere titels: | Banks of the Seine, Vétheuil (de naam in de museumbeschrijving); Au Bord de la Seine, près de Vétheuil (de Franse naam bij Wikidata); in de catalogus Wildenstein staat het werk onder nummer 597 |
| Schilder: | Claude Monet (1840–1926) |
| Jaar van ontstaan: | 1880 volgens de museumbeschrijving, zonder voorbehoud; het museum vermeldt een signatuur rechtsonder, in rode verf, “Claude Monet 80”, dus de jaartallen komen overeen |
| Afmetingen van het origineel: | 100,5 cm x 73,4 cm |
| Oorspronkelijke techniek: | Olieverf op doek |
| Stijl: | Impressionisme |
| Locatie: | National Gallery of Art, Washington (inventarisnummer 1963.10.177) |
| Onze reproductie: | Met de hand geschilderd in olieverf op doek, acht formaten of op maat |
De oevers van de Seine bij Vétheuil – Claude Monet
Wat is er op het doek te zien?
De onderste helft is een strook bloemen langs het water, en juist die is het hoofdbestanddeel van het schilderij. Ze is opgebouwd uit korte verticale streken in mosgroen, laurier- en dennengroen, met daaroverheen witte en citroengele bloemen gestrooid, los en in plukjes. Geen enkele streek is in de volgende uitgewreven; pas op een paar passen afstand voegen ze zich samen tot gras en bloemen.
Boven die strook loopt de rivier over de hele breedte van het doek, geschilderd in horizontale streken blauw. Op de overkant staat een rij hoge, smalle populieren – een boom waaraan de schilder later hele doeken wijdde, waaronder Populieren –, met daartussen lager struikgewas en een groene dijk, alles smaller en donkerder dan de voorgrond.
Het bovenste derde deel wordt ingenomen door een lucht in vervloeiende streken leiblauw en crèmewit. Rechts is ze lichter, alsof de zon door de wolken breekt. De horizon ligt ongeveer op twee derde van de hoogte van het doek.
Wat staat er op het doek geschreven?
Het museum vermeldt een signatuur rechtsonder, in rode verf: “Claude Monet 80”. Het is een van de weinige gevallen in ons aanbod waarin het jaartal op het doek en het jaartal van de instelling overeenkomen: het museum dateert het werk op 1880, en de signatuur draagt de laatste twee cijfers van datzelfde jaar, 80.
De rode kleur van de signatuur is bijzonder. Meestal signeerde de schilder in donker olijfgroen of blauw; hier koos hij een kleur die in de rechteronderhoek, midden in het groen, het meest opvalt.
Wat zegt de museumbeschrijving over het werk?
Het werk bevindt zich in de National Gallery of Art in Washington, onder inventarisnummer 1963.10.177. De afmetingen staan er in de volgorde hoogte en breedte, 73,4 en 100,5 cm; onze tabel zet de breedte op de eerste plaats, dus leest u hier 100,5 x 73,4 cm. Met lijst geeft het museum 127,6 x 100,3 x 9,5 cm, de vermelding luidt Chester Dale Collection, en het werk hangt in zaal 80 op de hoofdverdieping van het westgebouw.
In de catalogue raisonné van Daniel Wildenstein draagt het nummer 597.
Door welke handen is het doek gegaan?
Het museum publiceert de volledige keten van eigenaren, en wij geven die weer zoals het museum dat doet. De schilder verkocht het doek aan James F. Sutton uit New York, die in 1915 overleed; door vererving ging het over op zijn vrouw. Op de veiling van Sutton bij de American Art Association in New York, op 26 oktober 1933, werd het onder nummer 48 geveild en kocht Chester Dale het, die van 1882 tot 1962 leefde. In 1963 liet hij het via een legaat na aan het museum.
Op die dag werden minstens drie doeken verkocht die wij aanbieden. Behalve dit doek waren dat De Seine bij Giverny onder nummer 72 en Kathedraal van Rouen, portaal onder nummer 58; alle drie kwamen terecht bij Dale en in hetzelfde legaat van 1963. Dat is geen gevolgtrekking, maar de optelsom van drie museumbeschrijvingen.
Wat hangt er verder in zaal 80?
Het museum publiceert ook waar het werk hangt, en in dezelfde zaal hangt ook De Seine bij Giverny, dat wij eveneens aanbieden, uit 1897 en met de afmetingen 100,5 x 81,5 cm. Zeventien jaar scheiden ze, maar beide kwamen via hetzelfde legaat.
Naast elkaar gezet laten ze zien wat er in die tijd is veranderd. Hier is de voorgrond vol afzonderlijke streken en herkenbare bloemen; daar is er geen figuur en geen gebouw meer, alleen een massa bomen en haar spiegeling. Dezelfde rivier, zeventien jaar en twee verschillende manieren om haar te schilderen.
Welk van onze doeken uit Vétheuil is welk?
Vétheuil is een plaats aan de Seine waar de schilder ging wonen en waar meerdere werken ontstonden die wij aanbieden. Dit doek is zomers, met een oever in bloei; het andere is winters, Sneeuweffect in Vétheuil, waarin dezelfde oever onder de sneeuw ligt.
Wie een bepaald doek zoekt, kijkt het best naar het inventarisnummer en niet naar de plaats: onder de naam Vétheuil bestaan bij deze schilder tientallen werken, en de titels verschillen onderling maar weinig.
Waarom is dit werk belangrijk?
Vanwege de onderste helft. De strook bloemen is opgebouwd uit korte streken, naast elkaar gezet en nergens in elkaar gewerkt; van dichtbij is het een vlak van kleuren, op een paar passen afstand gras, struiken en bloemen. Dat is geen haast, maar een keuze: de schilder liet de werkwijze zichtbaar. Zo’n impressionistisch schilderij laat zien hoe het is gemaakt.
Twaalf jaar eerder zette dezelfde schilder op het doek Aan de oever van de Seine bij Bennecourt nog een vrouw, een boot en een dorp op de oever. Hier ontbreekt dat; alleen de oever blijft over. Zeventien jaar later verdwijnt in Giverny ook die.
Het derde punt is de verdeling. De bloemen nemen ongeveer de helft van het doek in, wat voor een landschap veel is; de horizon is daardoor hoog geschoven en de lucht is maar een strook. Een reproductie van zo’n schilderij hangt er dan ook van af of de voorgrond levendig blijft, en niet van de details in de verte.
Hoe ontstaat onze handgeschilderde versie?
Elke bestelling wordt afzonderlijk geschilderd door onze schilders, in olieverf op katoen- of linnendoek. Zo ontstaan al onze schilderijen op canvas: zonder druktechniek en zonder machinale stap. Bij dit kunstschilderij zit de moeilijkheid in de voorgrond: de streken moeten los van elkaar en verschillend van lengte blijven, anders wordt de strook bloemen één egaal groen vlak.
De tweede uitdaging is de lucht. De vervloeiende streken leiblauw en crèmewit moeten zacht blijven, anders verschijnt er boven de scherpe voorgrond een harde band. Zo’n olieverfschilderij verdraagt geen hoge glans, dus blijft het onze mat. Een handgeschilderde kopie probeert het origineel niet tot in het kleinste detail na te bootsen; twee doeken van hetzelfde formaat verschillen altijd in de streek.
Welk formaat voor welke muur?
Er zijn acht formaten, van 50 x 40 tot 150 x 110 cm, en hier lopen de antwoorden uiteen. Qua grootte komt 100 x 80 cm het dichtst bij het origineel, slechts een halve centimeter smaller – maar qua verhouding is het de slechtste van alle acht, met 1,2500 tegenover 1,3692 van het origineel.
Qua verhouding komt het grootste formaat het dichtst in de buurt, 150 x 110 cm, met 1,3636. Wie de grootte wil, neemt 100 x 80; wie de vorm wil, 150 x 110. Eén enkel juist antwoord zou hier makkelijker op te schrijven zijn, maar het zou niet waar zijn. Voor een rustige muur in de woonkamer past ook 120 x 90. Alle formaten staan bij het product op onze pagina Claude Monet, waar zo’n schilderij voor de woonkamer goed samengaat met hout en textiel.
Op welke hoogte hangt u het schilderij? Met het midden op ongeveer 150 cm boven de vloer, zodat het wateroppervlak van de rivier op ooghoogte komt.
Formaat op maat, spieraam en lijst
Voor een formaat dat niet in de lijst staat, is een formaat op maat de enige weg; laat u ons de breedte en de hoogte weten, en wij behouden de verhouding van het origineel. Wij spannen het doek op een houten spieraam. De lijst is niet bij de prijs inbegrepen; die van het museum meet 127,6 x 100,3 cm en is 9,5 cm diep.
Levering en garantie
Het schilderen duurt twee tot drie weken, bij de grootste formaten een paar dagen langer. Het werk komt opgespannen op een spieraam in een stevige doos of opgerold in een koker, met track-and-trace. Komt het beschadigd aan of wijkt het merkbaar af van de goedgekeurde foto, dan vervangen wij het of betalen wij de prijs terug. Kleine verschillen in de streek zijn bij handwerk te verwachten; schade niet.
Kiest u het schilderij niet voor uzelf en weet u niet welk formaat het juiste is, dan is er een cadeaubon: de ontvanger kiest zelf het formaat en het motief.
Veelgestelde vragen
Waar hangt het origineel?
In Washington, in de National Gallery of Art, onder inventarisnummer 1963.10.177, in zaal 80.
Wie of wat stelt het voor?
Niemand. De oever van de Seine bij Vétheuil met een strook wilde bloemen, de rivier en populieren aan de overkant.
Waar gaat dit werk over, in één zin?
Over een oever die van dichtbij kleur is en pas op afstand bloemen.
Wanneer woonde Monet in Vétheuil?
Van 1878 tot 1881. In het dorp aan de Seine, niet ver van Parijs, huurde hij een huis, en hij schilderde Vétheuil en omgeving vele malen; daar overleed in 1879 ook Camille.
- Onderwerp. De oever van de Seine bij Vétheuil: de onderste helft wordt ingenomen door een strook wilde bloemen in wit en geel, daarachter de blauwe rivier, aan de overkant populieren onder een grijsblauwe lucht.
- Origineel. Olieverf op doek, 100,5 x 73,4 cm, 1880; het museum vermeldt een signatuur rechtsonder in rode verf, Claude Monet 80; National Gallery of Art, Washington, inventarisnummer 1963.10.177.
- Onze versie. Acht formaten; 100 x 80 cm komt qua grootte het dichtst in de buurt, 150 x 110 cm qua verhouding, en dat zijn niet dezelfde formaten.
- Goed om te weten. Het doek werd op de veiling van Sutton van 26 oktober 1933 onder nummer 48 verkocht; op dezelfde dag werden nog twee werken verkocht die wij aanbieden.









































