Beschrijving
De Seine bij Giverny is een handgeschilderde reproductie van een doek van Claude Monet uit de National Gallery of Art in Washington: op een mistige ochtend rijst rechts van het midden een grote, ronde boomkruin op, die zich in het stille water naar beneden herhaalt, links staat een lagere strook bomen, en lucht en water hebben dezelfde bleke crème- en rozetint, zodat de grens ertussen nauwelijks te zien is. Het origineel meet 100,5 x 81,5 cm, is olieverf op doek en draagt inventarisnummer 1963.10.180. Het museum dateert het op 1897, en de signatuur linksonder luidt “Claude Monet”, zonder jaartal. Wij schilderen het in acht formaten of op uw maat, met een foto van het voltooide schilderij ter goedkeuring vóór verzending.
| Titel: | De Seine bij Giverny |
| Andere titels: | The Seine at Giverny (de naam in de museumbeschrijving); in de catalogus van Wildenstein staat het werk onder nummer 1494; het museum vermeldt op zijn pagina ook de Wikidata-code Q20190589 |
| Schilder: | Claude Monet (1840–1926) |
| Jaar van ontstaan: | 1897 volgens de museumbeschrijving, zonder voorbehoud; de signatuur linksonder luidt “Claude Monet”, zonder jaartal |
| Afmetingen van het origineel: | 100,5 cm x 81,5 cm |
| Oorspronkelijke techniek: | Olieverf op doek |
| Stijl: | Impressionisme |
| Locatie: | National Gallery of Art, Washington (inventarisnummer 1963.10.180) |
| Onze reproductie: | Met de hand geschilderd in olieverf op doek, acht formaten of op maat |
De Seine bij Giverny – Claude Monet
Wat is er op het doek te zien?
Een mistige ochtend aan de rivier. Rechts van het midden rijst een grote, ronde boomkruin op uit korte streken in blauwgroen, bruinachtig en zacht geel; daaronder herhaalt ze zich in het water naar beneden, iets donkerder en meer uitgerekt. Links staat een lagere strook bomen in blauwachtig en groen, die zich eveneens verdubbelt.
De lucht boven dit alles en het water eronder zijn geschilderd met dezelfde lange, licht gebogen streken in bleek crème en roze. Juist daarom is er tussen die twee bijna geen grens: waar u een oever zou verwachten, is alleen de plek waar de streken van richting veranderen. Het kleurenpalet is smal, en op het doek staat geen enkele figuur, geen enkel gebouw en geen enkele boot.
Het museum publiceert zijn eigen beschrijving van het werk en noemt daarin hetzelfde: afgeronde, vederachtige kruinen die zich in het stille water weerspiegelen, de grootste boom rechts van het midden, een horizon dwars over het midden van het doek, en de lucht en haar weerspiegeling in langere, gebogen streken van perkamentwit en bleek schelproze.
Wat staat er op het doek?
Linksonder, in het bleke water, staat een signatuur in blauwe streken: Claude Monet. Een jaartal staat er niet achter.
Het museum vermeldt die precies zo, met de woorden “linksonder: Claude Monet”, en voegt geen jaartal toe. Dat is het vermelden waard, omdat een doek uit dezelfde groep en hetzelfde jaar dat in Chicago hangt, wel een jaartal heeft: daar staat “Claude Monet 97”. Bij dit doek komt het jaartal dus niet van de schilder, maar van de museumbeschrijving.
Wat vertelt de museumbeschrijving over het werk?
Het werk behoort tot de collectie van de National Gallery of Art in Washington, onder inventarisnummer 1963.10.180. De afmetingen geeft het museum in de volgorde hoogte en breedte, 81,5 en 100,5 cm; onze tabel zet de breedte voorop, dus leest u hier 100,5 x 81,5 cm. Met de lijst noemt het museum 121,6 x 102,6 x 9,5 cm, de vermelding luidt Chester Dale Collection, en het werk is te zien in zaal 80 op de begane grond van het West Building.
In de catalogue raisonné van Daniel Wildenstein draagt het nummer 1494. Die beschrijving noemt hetzelfde jaartal en dezelfde afmetingen, dus is er tussen de twee bronnen geen verschil; dat zeggen wij erbij, omdat zwijgen over een verschil en een controle die nooit is gedaan er op een pagina hetzelfde uitzien.
Door welke handen is het doek gegaan?
Het museum publiceert de volledige herkomstgegevens, en wij geven ze weer zoals het museum ze vermeldt. De schilder verkocht het doek aan James F. Sutton uit New York, die in 1915 overleed; door vererving ging het over op zijn vrouw. Op de Sutton-veiling bij de American Art Association in New York, op 26 oktober 1933, werd het verkocht onder nummer 72.
Daar kocht George Roberts het voor Chester Dale. Dale, die van 1882 tot 1962 leefde, liet het in 1963 per legaat na aan het museum. Voor de laatste schakel noemt het museum zijn bron: kopieën van de papieren van Dale in de dossiers van de conservator.
Wat gebeurde er op 26 oktober 1933?
Op de Sutton-veiling van die dag werden minstens drie doeken verkocht die ook in ons aanbod staan, en alle drie kwamen later bij dezelfde verzamelaar en in dezelfde nalatenschap terecht. Dat is geen conclusie, maar de optelsom van drie museumbeschrijvingen: dit doek als nummer 72, De oevers van de Seine bij Vétheuil als nummer 48 en Kathedraal van Rouen, portaal als nummer 58.
De eerste twee kreeg Dale meteen, het derde kocht Wilbur L. Cummings op de veiling en verkocht het hem in 1935. Alle drie kwamen met hetzelfde legaat in 1963 in het museum.
Het museum vermeldt ook waar het werk hangt: zaal 80 op de begane grond van het West Building. In dezelfde zaal hangen volgens zijn gegevens nog twee doeken die wij aanbieden – het werk uit Vétheuil hierboven en De wilgen, dat het museum eveneens op 1880 dateert. Drie doeken in één zaal, drie jaren en twee nalatenschappen; wij noemen ze, omdat dit gegevens van het museum zijn en niet onze indeling.
Hoeveel doeken telt de ochtendgroep uit 1897?
Hoeveel het er zijn, beweren wij niet, want dat staat niet in de museumbeschrijving. Wat wij wel beweren, is wat er vastgelegd is: het Art Institute of Chicago bezit Bras de Seine près de Giverny uit hetzelfde jaar 1897, het meet 92,7 x 89,9 cm, is olieverf op doek en is linksonder gesigneerd “Claude Monet 97”.
Beide tonen hetzelfde: een smal palet, een mistig wateroppervlak en bomen die net zo stevig naar beneden groeien als naar boven.
Waarom is dit werk belangrijk?
Omdat het bijna alles weglaat. Op het doek staat geen figuur, geen gebouw en geen boot; alleen de massa van de bomen en haar herhaling op het water blijven over, in een kleurenpalet dat van bleek crème tot blauwgroen smaller is dan bij de meeste werken van de schilder. Zo’n impressionistisch schilderij vertelt niets en zet alles in op het licht.
Negenentwintig jaar eerder schilderde dezelfde schilder aan dezelfde rivier Aan de oever van de Seine bij Bennecourt, waarop nog een vrouw, een dorp en een boot staan, en waarvan het origineel 100,7 x 81,5 cm meet – twee millimeter breder dan dit doek. Dezelfde rivier, bijna hetzelfde formaat, en daartussen is alles verdwenen wat geen water en weerspiegeling is.
Het derde punt is de grens. Omdat lucht en water dezelfde kleur hebben, ziet de kijker de horizon niet als een lijn, maar leidt hij die af uit de richting van de streken. Een reproductie van een schilderij van dit soort staat of valt daarom helemaal met de streek, niet met de tekening.
Hoe wordt onze versie van De Seine bij Giverny met de hand geschilderd?
Elke bestelling wordt afzonderlijk door een schilder geschilderd, in olieverf op katoenen of linnen doek. Zo ontstaan al onze schilderijen op canvas, zonder drukwerk en zonder machinale stap. Bij dit schilderij zit de moeilijkheid juist in wat er niet is: lucht en water moeten dezelfde kleur houden, maar met een andere richting van de streek, anders valt het doek uiteen in twee banen en verdwijnt de mist.
De tweede test is de boomkruin. De blauwgroene, bruinachtige en gele streken mogen niet samenvloeien tot één massa, anders wordt de boom een silhouet. Zo’n olieverfschilderij verdraagt geen hoge glans, dus blijft het onze mat. Een handgeschilderde kopie probeert geen kopie tot in het kleinste detail te zijn; twee doeken van hetzelfde formaat verschillen altijd in de streek.
Welk formaat voor welke muur?
Er zijn acht formaten, van 45 x 38 tot 150 x 120 cm. In grootte komt 90 x 70 cm het dichtst bij het origineel, dus 10,5 cm smaller en 11,5 cm lager. In verhouding komen 50 x 40 cm en 150 x 120 cm het dichtst in de buurt, beide met 1,2500 tegenover 1,2331 voor het origineel; 60 x 50 en 120 x 100 liggen met 1,2000 iets verder af.
Voor een grote muur blijft 150 x 120 cm over, tegelijk een van de twee formaten met de getrouwste verhouding. Omdat het palet stil is en er geen sterk accent in zit, komt dit schilderij in de slaapkamer ook mooi uit waar een kleurrijk motief te veel zou zijn. Alle formaten staan vermeld bij het product in ons aanbod op de pagina Claude Monet.
Op welke hoogte hangt u het schilderij? Het midden op ongeveer 150 cm boven de vloer, zodat de boomkruin op ooghoogte blijft.
Formaat op maat, spieraam en lijst
Voor een formaat dat niet in de lijst staat, is een formaat op maat de enige weg; geef ons de breedte en de hoogte door, en wij houden de verhouding van het origineel aan. Wij spannen het doek op een houten spieraam. De lijst is niet bij de prijs inbegrepen; die van het museum meet 121,6 x 102,6 cm en is 9,5 cm diep.
Levering en garantie
Het schilderen duurt twee tot drie weken, bij de grootste formaten enkele dagen langer. Het werk komt opgespannen op een spieraam in een stevige doos of opgerold in een koker, met track-and-trace. Komt het beschadigd aan of wijkt het merkbaar af van de goedgekeurde foto, dan vervangen wij het of betalen wij de prijs terug. Kleine verschillen in de streek zijn bij handwerk te verwachten; schade niet.
Kiest u het schilderij niet voor uzelf en weet u niet welk formaat het juiste is, dan is er een cadeaubon: de ontvanger kiest zelf het formaat en het motief.
Veelgestelde vragen
Waar hangt het origineel?
In Washington, in de National Gallery of Art, onder inventarisnummer 1963.10.180, in zaal 80.
Wat zegt het schilderij, in één zin?
Het gaat over een ochtend waarin de grens tussen water en lucht verloren gaat.
Hoeveel Ochtenden aan de Seine heeft Monet geschilderd?
Eenentwintig doeken, in de zomers van 1896 en 1897. Om half vier ’s ochtends zette hij zijn ezel in een boot die bij de oever vlak bij zijn huis in Giverny was vastgelegd, en schilderde hij het licht bij zonsopgang; vijftien ervan werden in 1898 tentoongesteld in de galerie Georges Petit.
Uit welk jaar is het schilderij?
Uit 1897. Het behoort tot de reeks Ochtenden aan de Seine, die Monet bij dageraad vanuit een boot bij Giverny schilderde.
- Onderwerp. Een mistige ochtend aan de Seine bij Giverny: een grote, ronde boomkruin rechts van het midden, de weerspiegeling ervan in het stille water, lucht en water in dezelfde bleke crèmetint.
- Origineel. Olieverf op doek, 100,5 x 81,5 cm, 1897; linksonder gesigneerd Claude Monet, zonder jaartal; National Gallery of Art, Washington, inventarisnummer 1963.10.180.
- Onze versie. Acht formaten; 90 x 70 cm komt in grootte het dichtst in de buurt, 50 x 40 en 150 x 120 in verhouding.
- Goed om te weten. Het doek werd op 26 oktober 1933 op de Sutton-veiling verkocht onder nummer 72; op dezelfde dag werden nog twee werken verkocht die wij aanbieden.









































