Beschrijving
Les Alyscamps – een ironische tweede titel, door de schilder zelf gegeven
Het staande doek is diagonaal verdeeld. Rechts rijst een machtige donkergroene boom op, en daarnaast gloeien populieren in oranje en geel, die tot de bovenrand reiken. Links opent zich een blauwe hemel met een lichte verticale baan, en daaronder staat tussen de bomen een gebouw met een koepel. Door de onderste helft loopt water tussen groene en okerkleurige oevers. Op het pad midden op het doek staan drie figuren in donkere kleding met witte hoofddeksels. Rechtsonder gloeit een rode struik. Het werk bevindt zich in het Musée d’Orsay in Parijs onder inventarisnummer RF 1938 47; het ontstond in 1888 in Arles.
De drie gratiën in de tempel van Venus
Het register van de Franse nationale collecties vermeldt voor dit schilderij twee titels tegelijk: Les Alyscamps en daarna Les trois Grâces au temple de Vénus, oftewel De drie gratiën in de tempel van Venus, met de uitdrukkelijke aantekening dat het om een ironische titel gaat die de kunstenaar zelf aan het werk gaf. De grap is duidelijk zodra men naar het schilderij kijkt: de drie figuren op het pad zijn geen antieke godinnen, maar drie burgervrouwen in donkere kleding, en de tempel is een christelijke kapel met een ronde koepel. Hetzelfde register noemt het gebouw Saint-Honorat en het water het kanaal van Craponne.
Het motief dat de schilder in Arles zag
De Alyscamps is een oeroude begraafplaats aan de rand van Arles, waar in het najaar van 1888 ook een andere schilder wandelde. De museumbeschrijving bij ons werk merkt op dat Gauguin nog een tweede versie in liggend formaat schilderde en dat Vincent van Gogh hetzelfde motief vier keer schilderde. Onze reproductie volgt de staande versie uit het Orsay, dus de versie die de schilder zelf van de spottende titel voorzag.
De signatuur in de linkerbenedenhoek
De museumbeschrijving vermeldt bij dit werk dat het gesigneerd en gedateerd is, en geeft het opschrift als P. GAUGUIN 88 in de linkerbenedenhoek. Op het schilderij zelf is het inderdaad zichtbaar: een dunne donkere streep over het lichte pad, met het jaartal direct achter de naam. Bij onze handgeschilderde kopie schilderen wij het, net als al het andere, met het penseel; het wordt niet gedrukt.
Hoe ontstaan handgeschilderde kunstschilderijen?
Schilderijen op doek ontstaan bij ons uitsluitend met de hand, in olieverf, streek voor streek. Bij dit motief is de verhouding tussen de gloeiende populier en de donkere boom ernaast doorslaggevend: wordt het oranje te gedempt, dan valt de hele rechterhelft van het doek uiteen. Vóór verzending ontvangt u een foto van het voltooide schilderij ter goedkeuring.
- Onderwerp: een herfstige laan langs het water, met de koepel van een kapel en drie figuren op het pad.
- Techniek: olieverf op doek, oranje en geel gebladerte tegen een blauwe hemel.
- Formaten: staand formaat, van 40 x 50 cm tot 160 x 200 cm; vaak gekozen worden 87 x 110 cm en 110 x 140 cm.
- Goed om te weten: de tweede titel is een grap van de schilder zelf, vastgelegd in het register van de Franse staat.
Bent u geïnteresseerd in dezelfde periode, bekijk dan ook Landschap bij Arles, La belle Angèle en De groene Christus. De museumbeschrijving geeft de maat als hoogte maal breedte: 91,5 x 72,5 cm.









































