Beschrijving
Jonge vrouw (Oslo) is een doek uit 1918 in het Nasjonalmuseet in Oslo, onder nummer NG.M.02128. De jonge vrouw is frontaal te zien, tot aan de schouders, met donker haar dat naar achteren is gekamd van een lang crèmekleurig gezicht, voor een zachte grijze ondergrond. Bij ons ontstaat het als handgeschilderde kopie, olieverf op doek, op bestelling geschilderd, in acht formaten of in een maat die u aan ons doorgeeft; vóór verzending sturen wij u een foto van het voltooide schilderij.
| Titel: | Jonge vrouw (Oslo) |
| Andere titels: | Ung kvinne — Portrait de Madame Zborowska — Jeune fille, titels van het museum en de catalogi |
| Schilder: | Amedeo Modigliani (1884–1920) |
| Jaar van ontstaan: | 1918 – het museum drukt het jaartal tussen haakjes af; Pfannstiel dateerde het op 1916 tot 1917 |
| Afmetingen van het origineel: | 37,7 x 54,7 cm (breedte x hoogte) – de meting van het museum; catalogi ronden af op 38 x 55 |
| Oorspronkelijke techniek: | olieverf op doek |
| Stijl: | expressionisme, École de Paris |
| Locatie: | Nasjonalmuseet, Oslo (inventarisnummer NG.M.02128, schenking van de Vrienden van de Nationale Galerie, 1947, zaal 067) |
| Onze reproductie: | handgeschilderde kopie, olieverf op doek, acht formaten of een maat naar wens |
Jonge vrouw (Oslo) – Amedeo Modigliani
Wat is er op het doek te zien?
Een jonge vrouw, hoofd en schouders, recht naar ons toe gekeerd; ze vult het doek vanaf de borst. Het haar is donkerbruin, in het midden gescheiden en glad naar achteren over de oren gelegd, met een korte lok die in losse strengen over het voorhoofd is getekend; rechts komt één oor tevoorschijn. Het gezicht is een lang ovaal in warm crème en abrikoos, de wenkbrauwen zijn twee lange donkere streken, de neus één enkele rechte lijn, de mond klein en vol in oranjerood, de kin puntig. De ogen zijn twee smalle donkere amandels met zware oogleden, neergeslagen en zonder zichtbaar oogwit. De hals is heel lang en zuilvormig en aan de voet breder dan het hoofd. Ze draagt een eenvoudig donker, bijna zwart kledingstuk met een ronde hals, dat het onderste deel van het schilderij vult. Achter haar is geen enkele architectuur – alleen zacht opgezet grijs en grijsgroen, lichter rond het hoofd, met een petrolblauwe vlek achter de rechterschouder. De signatuur staat linksboven.
Een museum dat haar in de ene regel een naam geeft en die in de volgende terugneemt
Het catalogusveld met de titel motief, persoon op de pagina van het museum luidt: Zborowska, Anna, afgebeelde persoon. Twee alinea’s hoger, in de eigen tekst op dezelfde pagina, schrijft het museum dat het portret vaak de titel Portret van mevrouw Zborowska droeg, dat zij getrouwd was met de Poolse dichter en kunsthandelaar Léopold Zborowski, Modigliani’s goede vriend en agent – en daarna dat individualiserende trekken niet de gewoonte van de schilder waren en dat dit waarschijnlijk een onbekend model is. De vermelding noemt haar dus, de tekst neemt de naam terug, en beide zijn van het museum. Wij vermelden de titel van het museum, Jonge vrouw, en zetten beide beweringen ernaast. Het echtpaar Zborowski staat ook onder eigen naam in ons aanbod, als Hanka Zborowska en Portret van Léopold Zborowski, en de lezer kan de gezichten vergelijken en zich een eigen oordeel vormen.
De vermelding van het origineel
Het museum vermeldt olieverf op doek, 54,7 x 37,7 cm, inventarisnummer NG.M.02128, een schenking van de Vrienden van de Nationale Galerie uit 1947, en het werk is te zien in zaal 067 van de vaste presentatie van de collectie, in de afdeling die het museum Expressie noemt. Het jaartal staat tussen haakjes – (1918) –, de manier waarop een museum zegt dat iets is toegeschreven en niet gedocumenteerd; de catalogus van Pfannstiel plaatste het werk aan het eind van 1916 of in 1917 en noemde het eenvoudig Jeune fille, terwijl Lanthemann en Parisot 1918 vermelden. Compilaties ronden de afmeting af op 55 x 38 cm en voorzien ook die van een vraagteken; wij vermelden het getal dat het museum heeft gemeten. Het doek is linksboven gesigneerd modigliani – LINKS, wat een reeks onderbreekt, want de zes werken die er in ons aanbod aan voorafgaan zijn rechtsboven gesigneerd. De tekst van het museum plaatst ook de schilder: vanaf 1906 in Parijs, een jaar lang assistent van Constantin Brancusi, wiens gevoel voor vorm doorwerkt in de maskerachtige portretten, de kost verdienen met het tekenen van caféklanten in de hoop op opdrachten in olieverf, de belangstelling voor Afrikaanse beeldhouwkunst die de langgerekte figuren hun moderniteit gaf, en een palet dat op kubistische wijze ingehouden is. Daarmee is Oslo het vierde museum in ons aanbod dat in zijn eigen woorden de Afrikaanse kunst noemt, na Dallas, Grenoble en Yale – het derde daarvan staat in ons aanbod als Vrouw met witte kraag. Het werk heeft ook een eigen vermelding op Wikidata. Het hele aanbod vindt u op de pagina Amedeo Modigliani, en over de schilder schreven wij een uitgebreider artikel.
Waar is het schilderij geweest?
Er is hier minder gepubliceerd dan waar ook in ons aanbod, en de catalogi zeggen dat met hun vraagtekens: Bernheim-Jeune in Parijs, daarna een leemte die niemand heeft gevuld, daarna Oslo in 1947. Dit is in ons aanbod de derde herkomstlijn die via Bernheim-Jeune loopt, na het doek in Grenoble en het werk Jongeman met pet in Detroit; het was een van de galeries waarlangs de kring van de École de Paris in openbare collecties terechtkwam. Met zekerheid bekend zijn de laatste stap en wie die betaalde: geen kunsthandelaar, geen legaat, maar de eigen vrienden van het museum, die het schilderij kochten en het in 1947 schonken. Het museum toont het sindsdien regelmatig – in de lange presentaties van de collectie van 2007 tot 2011 en van 2011 tot 2019, en opnieuw in 2021.
Hoe wordt onze handgeschilderde versie gemaakt?
Een schilder schildert het met het penseel, in olieverf op doek, op uw bestelling. Aan elk kunstschilderij wordt een paar weken gewerkt en elke kopie valt net iets anders uit; dat is het gevolg van het feit dat een mens het maakt en geen machine. Dit is het stilste schilderij in ons aanbod om te kopiëren, en het minst vergevingsgezinde. Er is niets waarachter de schilder zich kan verschuilen: geen planken, geen stoel, geen patroon, alleen een grijze ondergrond die in vele richtingen is opgezet, en die moet levendig blijven en geen vlak verloop worden. Het gezicht is opgebouwd uit heel weinig tonen, van crème naar abrikoos, en al het andere doet de tekening – twee streken voor de wenkbrauwen, één lijn voor de neus, een kleine mond. De hals is met opzet te lang en aan de voet te breed; wie hem corrigeert, bederft het schilderij. De ogen zijn donker en neergeslagen en hebben geen oogwit. Vóór verzending ontvangt u een foto van het voltooide schilderij, die u goedkeurt. Het is nooit drukwerk.
Welk formaat kiest u?
Het origineel is klein, ongeveer 38 bij 55 cm, dus elk formaat dat wij maken, is een vergroting ervan. Voor dit motief stellen wij 90 x 130 cm voor, dat 0,45 procent afwijkt van de vorm van het origineel; 110 x 160 cm ligt er nog dichter bij, 0,25, en is het formaat voor een grote wand, terwijl 70 x 100 cm de kleinste zinvolle stap is en 1,6 procent afwijkt. Omdat de achtergrond eenvoudig grijs is, past het bijna overal, en het is een van de weinige schilderijen hier die het op een sterke kleur volhouden: het gezicht is warm genoeg om naast diep groen of blauw stand te houden. Het wil op ooghoogte worden gezien; de neergeslagen blik komt pas tot zijn recht als u op dezelfde hoogte staat. Een postimpressionistisch schilderij in een maat die niet in de lijst staat, is geen probleem: wij maken het op maat.
Veelgestelde vragen
Waar hangt het origineel?
In het Nasjonalmuseet in Oslo, inventarisnummer NG.M.02128, te zien in zaal 067.
Wie is de vrouw?
De vermelding van het museum noemt Anna Zborowska, de eigen tekst van het museum zegt dat het model waarschijnlijk onbekend is. Wij vermelden beide, en de neutrale titel van het museum.
Waarom noemen de catalogi haar mevrouw Zborowska?
Omdat Lanthemann en Parisot het werk onder die naam opnamen. Het museum heeft er afstand van genomen, zonder hem uit zijn vermelding te schrappen.
Hoe nauwkeurig volgt het de verhouding van het origineel?
Het origineel meet 37,7 x 54,7 cm. Ons formaat 110 x 160 cm volgt die verhouding het best en wijkt er 0,25% van af. De catalogi zijn het over de afmeting niet eens en vermelden 37,7 x 54,7 cm; 38 x 55 cm; de vergelijking hierboven gaat uit van de eerste vermelding.
- Onderwerp: een jonge vrouw, frontaal gezien, donker haar naar achteren gekamd, een heel lange hals, een eenvoudig donker kledingstuk, een zachte grijze ondergrond zonder enig decor
- Origineel: 37,7 x 54,7 cm, olieverf op doek, 1918, Nasjonalmuseet, Oslo, inventarisnummer NG.M.02128
- Onze versie: handgeschilderd in olieverf op doek, acht formaten of op maat, met een foto ter goedkeuring vóór verzending
- Goed om te weten: het museum noemt in het catalogusveld Anna Zborowska, maar zegt in de tekst dat het model waarschijnlijk onbekend is, en de signatuur staat hier linksboven
De ogen op dit doek zijn zonder pupillen geschilderd. Wij hebben alle 76 werken van Modigliani in ons aanbod geteld: 53 zijn zo geschilderd, 17 niet – werk voor werk.









































